IV SAB/Po 77/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie rozpoznania protestu mieszkańców ul. [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 10 listopada 2021 r. M. B. (dalej też jako "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej też jako "SKO") z [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Sprawa została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt IV SA/Po 993/21. M. B. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z 09 lutego 2022 r. (k. 22 akt sąd.), pismem z [...] lutego 2022 r. (k. 25 akt sąd.) wskazał, że wnosi również skargi na bezczynność. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia z 09 maja 2022 r. skargę M. B. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie rozpoznania protestu mieszkańców ul. [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., zarejestrowano pod sygn. akt IV SAB/Po 77/22. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że złożony przez M. B., bezpośrednio w Urzędzie Gminy S. w dniu [...] stycznia 2021 r. protest mieszkańców, uznał za odwołanie od wydanej decyzji Wójta Gminy S. (dalej też jako "Wójt") z [...] grudnia 2020 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 poz. 329 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie rozpoznania protestu mieszkańców ul. [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. Z akt administracyjnych wynika, że Skarżący pismem z [...] stycznia 2021 r. (data wpływu do organu: 20 stycznia 2021 r.) wniósł do Wójta protest mieszkańców ul. [...] w S. w związku z wydaniem przez Wójta Gminy S. decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie wieży telefonii komórkowej na działce nr [...], położonej w obrębie S. (k. 97 akt adm.). Złożony przez M. B. ww. protest mieszkańców, został uznany przez Wójta za odwołanie od wydanej decyzji Wójta Gminy S. z [...] grudnia 2020 r. ([...]). Pismem z [...] stycznia 2021 r. odwołanie to wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (k. 102 akt adm.). Następnie SKO w tej sprawie wydało decyzję z dnia [...] września 2021 r. ([...]). Oznacza to, że skarga na bezczynność została wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, zakończonego ww. decyzją SKO z dnia [...] września 2021 r. Należy podkreślić, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu ww. uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Mając powyższe na względzie, skoro Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta po wydaniu decyzji ostatecznej z 17 września 2021 r., a zatem po zakończeniu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec tego Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.