IV SAB/Po 60/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 8 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na bezczynność Zarządu Związku Międzygminnego Centrum Zagospodarowania Odpadów – [...] w C. w przedmiocie obowiązku zapewnienia odbierania odpadów komunalnych; postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu P. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]zł (słownie [...] złotych).

P. W. pismem z [...] lutego 2020 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Zarządu Związku Międzygminnego "[...]" w C. (dalej: Związek) w przedmiocie – jak wskazał - obowiązku zapewnienia odbierania odpadów komunalnych z terenu nieruchomości zamieszkałej, położonej w D. , przy ul. [...], gm. D.. Skarżący wyjaśnił, że należąca do niego ww. nieruchomość położona jest na terenie gminy D., która to gmina jest uczestnikiem Związku Międzygminnego [...] w C.. Związek realizuje zaś zadania własne gminy D. w imieniu i na jej rzecz w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi. Skarżący powołując się na przepisy art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), a także art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm., dalej: u.s.g.) zarzucił Związkowi niewykonywanie od [...] lutego 2019 r. czynności zapewnienia skarżącemu pozbywania się z ww. nieruchomości odpadów komunalnych. Podniósł, iż obowiązek wykonania przez Związek tych czynności wynika wprost z przepisów art. 3 ust. 1, ust. 2 pkt 3 i 4, art. 6c ust. 1 i 2, art. 6r ust. 2d i 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1454 ze zm., dalej: u.u.c.p.g.). Obowiązek Związku zapewnienia właścicielom nieruchomości pozbywania się wszystkich rodzajów odpadów komunalnych jest czynnością nakazaną co do zakresu oraz czasu jej wykonania, a więc obligatoryjną. Zapewnienie jej wykonywania leży w wyłącznej kompetencji właściwych organów Związku - zarządu. W zamian za pobraną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi Związek zapewnia właścicielom nieruchomości pozbywanie się odpadów komunalnych. Ma on obowiązek odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują jej mieszkańcy. Odbieranie odpadów jest więc świadczeniem obligatoryjnym Związku i nie może być zastąpione w inny sposób. Skarżący wyjaśnił, że należąca do niego nieruchomość przy ul. [...] w D. położona jest bezpośrednio przy drodze gminnej (odległość 1-1,5 m od granicy działki do jezdni). Teren działki skarżącego jest nieogrodzony, a pojemniki na odpady komunalne ustawione są na granicy działki, od strony drogi gminnej, bezpośrednio za licznikami na prąd i gaz. W związku z tym przedsiębiorca uprawniony do odbioru odpadów komunalnych ma nieograniczony dostęp do wystawionych w ten sposób pojemników na odpady. Nie wymaga to otwierania bramy, czy furtki i przekraczania ogrodzenia. Skarżący zaznaczył, że w okresie kilkunastu lat, do [...] lutego 2019 r., odbieranie odpadów komunalnych z terenu tej nieruchomości odbywało się ze wskazanego miejsca. Od terminu odbioru wyznaczonego na [...] lutego 2019 r. odpady przestały być odbierane z terenu nieruchomości i nie są odbierane do dnia wniesienia skargi. Skarżący podał, że przed tym terminem kilkukrotnie zgłaszał Spółce A z siedzibą w P. – przedsiębiorcy uprawnionemu do odbioru odpadów nieprawidłowości związane z odbiorem odpadów komunalnych przez jej pracowników (brak odbioru w terminie lub nieodstawianie pojemników na miejsce). Następnie, z uwagi na brak poprawy w odbiorze odpadów komunalnych przez pracowników Spółki A skarżący [...] lutego 2019 r. zgłosił uchybienia Związkowi. W odpowiedzi Prezes Biura Związku wyjaśnił, że uwagi skarżącego przekazał Prezesowi Spółki A, który to zobowiązał się pouczyć swych pracowników co do prawidłowego odbioru odpadów. Dyrektor Biura Związku poinformował skarżącego kolejnym pismem (z [...].02.2019 r.), że pojemniki na odpady przed wywozem odpadów powinny być wystawione przed nieruchomość. Jednocześnie od [...] lutego 2019 r., tj. od daty kolejnego terminu odbioru odpadów wg harmonogramu, odpady nie zostały wywiezione i od tego czasu – jak podał skarżący - nie są odbierane przez Spółkę A. Skarżący wyjaśnił, że tego dnia pojemniki z odpadami były tak samo dostępne jak wcześniej. Oceniając przedstawiony stan skarżący zarzucił Zarządowi Związku bezczynność w zakresie zapewnienia mu jako właścicielowi nieruchomości zamieszkałej zlokalizowanej na obszarze działania Związku pozbywania się odpadów komunalnych poprzez pozwolenie podmiotowi uprawnionemu do odbioru odpadów na ich nieodbieranie wg dotychczasowych zasad, a także poprzez faktyczną odmowę zapewnienia odbierania odpadów z nieruchomości skarżącego. W tak zaprezentowanym stanie skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, 2) zobowiązanie organu do wykonania czynności – zapewnienia skarżącemu jako właścicielowi nieruchomości zamieszkałej, w zamian za uiszczoną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi, pozbywania się wszystkich rodzajów odpadów komunalnych z częstotliwością wynikającą z przepisów odrębnych oraz w terminach ustalanych w każdym roku kalendarzowym w gm. D. dla zabudowy jednorodzinnej, 3) stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4) orzeczenie o istnieniu obowiązku Związku zapewnienia skarżącemu w zamian za uiszczoną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi pozbywania się wszystkich rodzajów tychże odpadów w przypadku ustawienia pojemników w dniu odbioru odpadów w wybranym przez właściciela nieruchomości miejscu przed linią zabudowy oraz obligatoryjności zapewnienia przez organ zapewnienia realizacji tego obowiązku przez właściwy nadzór nad przedsiębiorcą uprawnionym do odbioru odpadów komunalnych, 5) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Zarządu Związku wyjaśnił, że po otrzymaniu skargi ([...].02.2020 r.), dnia [...] marca 2020 r. skierował ją do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Związku. Organ [...] maja 2020 r. poinformował skarżącego, iż w związku ze stanem epidemii wirusa COVID-19 skarga zostanie rozpatrzona w terminie późniejszym. Termin rozpatrzenia skargi uległ zawieszeniu na mocy art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. poz. 374 ze zm.). Wyjaśniono, że 30 czerwca 2020 r. Zgromadzenie Związku wydało uchwałę nr 40/VIII/2020, którą ustosunkowano się do skargi. Uznano, że oczekiwany przez skarżącego efekt jest niezgodny z prawem miejscowym – przepisami regulaminu utrzymania czystości i porządku obowiązującym na terenie Związku (uchwała Zgromadzenia Związku z 10.01.2018 r. nr 62/XIV/2018). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 12167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej: P.p.s.a.) określa, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. chodzi o inne niż określone w pkt 1-3 (a więc nie decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Oznacza to, że w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi w niniejszej sprawie jest złożenie jej bezczynność bądź przewlekłe prowadzenia postępowania objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie okazała się niedopuszczalna, albowiem Sąd nie stwierdził, by organ, któremu skarżący zarzuca bezczynność, zobowiązany był do dokonania czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Jak wynika ze skargi P. W. jej przedmiotem jest bezczynność Zarządu Związku w realizacji jego zadań polegających na nadzorowaniu gospodarowania i zapewnieniu selektywnego zbierania oraz zorganizowaniu odbierania odpadów komunalnych z nieruchomości skarżącego zlokalizowanej na terenie m.in. gminy D., która to gmina należący do Związku. Skarżący zarzucił Zarządowi Związku zaniechanie wykonywania – jak wskazał – czynności z zakresu administracji publicznej – dotyczących obowiązku zapewnienia jemu jako właścicielowi nieruchomości zamieszkałej przy ul. [...] w D. gm. D., pozbywania się odpadów komunalnych (inaczej: odbierania odpadów komunalnych). W ocenie Sądu nie można było uznać, że w sprawie mamy do czynienia z bezczynnością organu administracji publicznej co do obowiązku wydania aktu albo podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Badając, czy Zarząd Związku winien był w określonej formie (władczej czynności albo aktu z zakresu administracji publicznej) i w określonym czasie podjąć działania, których bezczynność skarżący mu zarzuca, wyjaśnić należy, że materialnoprawną podstawę stosunków prawnym pomiędzy stronami w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W myśl art. 3 ust. 1 u.u.c.p.g. utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności m.in. tworzą warunki do wykonywania prac związanych z utrzymaniem czystości i porządku na terenie gminy lub zapewniają wykonanie tych prac przez tworzenie odpowiednich jednostek organizacyjnych, obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem gospodarowania odpadami komunalnymi, nadzorują gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym realizację zadań powierzonych podmiotom odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, czy zapewniają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej: papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe oraz bioodpady (art. 3 ust. 2). Jednocześnie przepis art. 3 ust. 2a u.u.c.p.g. określa, że w razie wykonywania przez związek międzygminny zadań, o których mowa w ust. 2, określone w ustawie prawa i obowiązki organów gminy, w tym uchwalanie aktów prawa miejscowego, wykonują właściwe organy tego związku. Tym samym powołane przepisy kompetencyjne adresowane są również do związków międzygminnych, jeżeli tylko te zostają powołane do wykonywania powyższych zadań. Z wymienionymi obowiązkami gmin, czy związków międzygminnych skorelowane są obowiązki właścicieli nieruchomości. W myśl art. 5 ust. 1 u.u.c.p.g. to właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez m.in. wyposażenie nieruchomości w worki lub pojemniki, przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych, utrzymanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym oraz utrzymanie w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów, zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1, pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Zaznaczyć przy tym należy, że stosownie do przepisu art. 6c ust. 1 u.u.c.p.g. gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Rada gminy (zgromadzenie związku międzygminnego) może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (art. 6c ust. 2 u.u.c.p.g.). Dalej zważyć należy, iż w zamian za pobraną opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina (związek międzygminny) zapewnia właścicielom nieruchomości pozbywanie się wszystkich rodzajów odpadów komunalnych, przy czym rozumie się przez to odbieranie odpadów z terenu nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 i 2, przyjmowanie odpadów przez punkty selektywnego zbierania odpadów komunalnych oraz zapewnianie przyjmowania tych odpadów przez gminę w inny sposób (art. 6r ust. 2d u.u.c.p.g.). Ustawodawca przewidział sytuacje, w których właściciele nieruchomości bądź gmina (związek międzygminny) mogą nie wywiązywać się z obowiązków pozbywania się, selektywnego zbierania lub odbierania odpadów. Po pierwsze w myśl art. 6ka ust. 1 u.u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (ust. 2). Wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3 (ust. 3). Z przepisów tych jasno wynika, że w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów dochodzi do wszczęcia postępowania administracyjnego i w następstwie tego wydania decyzji administracyjnej nakładającej na właściciela opłatę podwyższoną. W sprawach dotyczących opłat – zgodnie z art. 6q ust. 1 u.u.c.p.g. - stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego. Decyzja taka, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a., po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jest zaskarżalna do sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 6s u.u.c.p.g. w przypadku gdy gmina nie realizuje obowiązku odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, właściciel nieruchomości jest obowiązany do przekazania odpadów komunalnych, na koszt gminy, podmiotowi odbierającemu odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, wpisanemu do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2. Powołany przepis określa, jak ma zachować się właściciel nieruchomości w sytuacji, gdy gmina (związek międzygminny) nie odbiera od niego odpadów. W takiej sytuacji obowiązkiem właściciela nieruchomości jest przekazanie odpadów komunalnych podmiotowi odbierającemu odpady. Koszty przekazania odpadów przez właściciela takiemu podmiotowi zwraca mu gmina (związek międzygminny). Podmiot odbierający odpady nie może zaś uchylić się od przyjęcia odpadów przekazywanych mu na podstawie art. 6s u.u.c.p.g. (W. Radecki, Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, wyd. V, Wolters Kluwer 2016, dostępny w: Lex online). Zważywszy na przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie i okoliczność, że skarżący zarzucił nieodbieranie odpadów komunalnych z jego nieruchomości przez podmiot do tego zobowiązany – spółkę Alkom, zwrócić należy również uwagę, że ustawodawca zadbał również o ściśle uregulowanie obowiązków takich podmiotów i konsekwencji, jakie mogą płynąć z faktu ich nierealizowania. Należy wskazać, że zgodnie z art. 9b ust. 1 u.u.c.p.g. działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i 1495). Rejestr działalności regulowanej w tym obszarze prowadzi wójt, burmistrz lub prezydent miasta. W myśl art. 9e ust. 1 u.u.c.p.g. podmiot odbierający odpady komunalne na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości jest obowiązany do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości: 1) selektywnie zebranych odpadów komunalnych bezpośrednio lub za pośrednictwem innego zbierającego odpady do instalacji odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami, o której mowa w art. 17 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach; 2) niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych bezpośrednio do instalacji komunalnej. W przypadku, gdy wójt, burmistrz lub prezydent miasta stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem (art. 9j ust. 1 pkt 3 u.u.c.p.g.). Decyzja taka podlega natychmiastowemu wykonaniu. Skutkuje ona wykreśleniem przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta przedsiębiorcy z rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych (art. 9j ust. 1b i 1c u.u.c.p.g.). Przytoczenie powyższych przepisów było niezbędne, by pokazać, że u.u.c.p.g. w sposób kompleksowy i precyzyjny reguluje nie tylko zadania, prawa i obowiązki poszczególnych podmiotów – uczestników procesu odbioru odpadów komunalnych (organów administracji publicznej, właścicieli nieruchomości oraz podmiotów wykonujących działalność regulowaną w zakresie odbioru odpadów komunalnych), ale i tryby rozstrzygania sporów pomiędzy tymi podmiotami. Można ustalić, że w przypadku niewywiązywania się przez właściciela nieruchomości z obowiązku selektywnego odbioru odpadów dochodzi do wszczęcia postępowania administracyjnego, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej nakładającej na tegoż właściciela podwyższoną opłatę. Z kolei, jeżeli gmina, czy związek międzygminny nie realizuje obowiązku odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, właściciel nieruchomości nie tylko może (uprawnienie), lecz zobowiązany jest do przekazania odpadów komunalnych, na koszt gminy (związku), podmiotowi odbierającemu prowadzącemu działalność regulowaną w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi. Jeżeli zaś właściciel nieruchomości stwierdzi niewywiązywanie się przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność regulowaną w zakresie odbioru odpadów komunalnych ze swych obowiązków może zgłosić ów fakt wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta (zarządowi związku), który to uprawniony jest wszcząć postępowanie zmierzające do wydania decyzji oo zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem. Konsekwencją takiej decyzji jest następnie wykreślenie z rejestru działalności regulowanej. Wracając do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z przepisów u.u.c.p.g. nie wynika, by w przypadku ewentualnych nieprawidłowości w zakresie odbioru odpadów komunalnych po stronie Związku Międzygminnego leżały jakiekolwiek obowiązki dokonania czynności lub wydania aktu z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., prowadzące do naprawienia tego stanu rzeczy. Jeżeli skarżący dostrzega nieprawidłowości w odbiorze odpadów komunalnych z jego nieruchomości może – w zależności od tego, czy leżą one po stronie Związku Międzygminnego, czy przedsiębiorstwa wywozowego Spółki A - albo przekazać odpady komunalne Spółce A na koszt Związku albo zgłosić uchybienia Spółki A Zarządowi Związku celem podjęcia stosownych działań naprawczych, a gdy te nie przyniosą rezultatu, wydania decyzji o zakazie prowadzenia działalności w omawianym zakresie. W konsekwencji Sąd stwierdził, że skoro Zarząd Związku nie był zobowiązany na mocy przepisów u.u.c.p.g. do podjęcia jakichkolwiek czynności lub wydania aktu z zakresu administracji publicznej w zakresie odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości P. W., niedopuszczalna okazała się jego skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie. Zważywszy, że przepisy obowiązującego prawa nie nakładały na Zarząd Związku działania władczego w niniejszej sprawie, nie można stwierdzić, by dopuszczalna była skarga na ewentualną bezczynność organu co do podjęcia takich działań. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga nie podlegała kognicji sądu administracyjnego i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z. art. 3 § 2 pkt 8 i art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. odrzucił skargę. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi odrzuconej.