II SAB/Ke 47/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 17 kwietnia 2020 r. W. S. wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie rozpatrzenia jego skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta w sprawie usunięcia odpadów pobudowlanych z działki nr ewid. [...]. Wyjaśnił, że w dniu 7 listopada 2020 r. wniósł do Kolegium skargę na bezczynność i przewlekłość postepowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta w ww. zakresie. Kolegium wydało w dniu 18 listopada 2019 r. postanowienie uznające ponaglenie za nieuzasadnione, w sytuacji gdy wniosek o wszczęcie postępowania został złożony w dniu 26 sierpnia 2019 r. Wobec dalszej bezczynności skarżący wniósł do Kolegium kolejną skargę na przewlekłość w dniu 19 grudnia 2019 r., pozostała jednak bez odpowiedzi, podobnie jak kolejne skargi złożone w styczniu i marcu 2020 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium, nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia, wyjaśniło, że w dniu 7 listopada 2019 r. W. S. skierował ponaglenie w związku z przewlekle prowadzonym przez Prezydenta Miasta postępowaniem w sprawie usunięcia odpadów zgromadzonych na działce nr wid. [...]. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2019 r., znak: [....], Kolegium uznało ponaglenie za nieuzasadnione i odmówiło stwierdzenia przewlekłości. W dniu 19 grudnia 2019 r. W. S. wniósł kolejną skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta w związku z jego zawiadomieniem z sierpnia 2019 r. o gromadzeniu odpadów. W odpowiedzi Kolegium, pismem z dnia 7 stycznia 2020 r. poinformowało skarżącego, że jego ponaglenie zostało rozpatrzone postanowieniem z dnia 18 listopada 2019 r. Ewentualną skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta należy zaś wnieść za pośrednictwem organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej, wykonywanej przez sądy administracyjne wyznacza art. 3 § 2 Ppsa, zgodnie z którym sądy administracyjne są właściwe do orzekania w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Dodatkowo sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Ppsa). Skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpatrzeniu jego skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta w sprawie usunięcia odpadów pobudowlanych. "Skarga", o której mowa w skardze do tut. Sądu to w istocie ponaglenie z art. 37 Kpa. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie (art. 37 § 6), na które nie przysługuje zażalenie (art. 141 § 1 Kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy, nie kończy postępowania w sprawie, nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. W konsekwencji, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa). W świetle powyższego, skoro na postanowienie wydane w trybie art. 37 Kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to tym samym skarga ta nie przysługuje na bezczynność organu polegającą na nierozpoznaniu ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kpa. Jeśli skarżący twierdzi, że Prezydent Miasta jest bezczynny, prowadzi postępowanie przewlekle, to powinien wnieść skargę do tut. Sądu na bezczynność (przewlekłość) tego organu, a nie Kolegium. Ponaglenie do Kolegium stanowi jedynie warunek formalny dopuszczalności takiej skargi, tj. warunek wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 i 2 Ppsa). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa.