IV SAB/Po 22/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2020 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pracę 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Wojewody do wydania decyzji w określonym terminie; 2. stwierdza, że Wojewoda dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. w pozostałym zakresie skargę oddala; 5. zasądza od Wojewody na rzecz [...] sp. z o.o. w [...] kwotę [...]zł ([...] złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Spółka A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w sprawie dotyczącej wydania zezwolenia na pracę typu A na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi M. H., nr sprawy: [...] Skarżąca Spółka wniosła o: - zobowiązanie Wojewody do rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pracę typu A na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi M.H .; - stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; - stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; - zasądzenie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości [...] zł; - zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Skarżąca Spółka wyjaśniła, że w dniu [...] maja 2019 r. złożyła wniosek o wydanie zezwolenia na pracę na stanowisku "sortowacz". Pismem z dnia [...] maja 2019 r. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku tj. do przedłożenia umowy o świadczenie usług zawartej pomiędzy podmiotem powierzającym wykonywanie pracy cudzoziemcowi, a podmiotem, do którego cudzoziemiec będzie skierowany. Spółka uzupełniła wniosek w ustawowym terminie, przedkładając umowę zlecenia zawartą ze Spółką B. oraz zamówienia na pracowników czasowych dotyczące poszczególnych stanowisk i miejsc wykonywania pracy. Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. organ pozostawił wniosek o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemcowi bez rozpoznania. Zdaniem organu przedłożona umowa nie czyniła zadość wezwaniu, tym samym w jego ocenie nie przedłożono wymaganych dokumentów, a w konsekwencji nie uzupełniono braków formalnych wniosku. Postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej po rozpatrzeniu ponaglenia złożonego przez skarżącą Spółkę uznał, że Wojewoda dopuścił się bezczynności i wyznaczył organowi nowy termin do załatwienia sprawy oraz zarządził podjęcie środków zapobiegających bezczynności w przyszłości. W ocenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Wojewoda niezasadnie zastosował przepis art. 64 § 2 k.p.a. i na jego podstawie pozostawił wniosek bez rozpoznania, podczas gdy powinien dokonać jego oceny pod względem merytorycznym, a następnie wydać decyzję w sprawie. Pismem z dnia [...] października 2019 r. Wojewoda wezwał Spółkę do uzupełnienia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca tj. przedstawienie umowy o świadczenie usług zawartej pomiędzy podmiotem powierzającym wykonywanie pracy cudzoziemcowi, a podmiotem do którego cudzoziemcy będą skierowani w celu wykonania usługi. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie Spółka pismem z dnia [...] listopada 2019 r. przedłożyła umowę zlecenia z dnia [...] kwietnia 2019 r. zawartą ze Spółką B wraz z zamówieniami pracownika czasowego. Dokument ten stanowi podstawę prawną upoważniającą Spółkę do wykonania czynności pod adresem wskazanym we wniosku. Zdaniem skarżącej Spółki, pomimo wskazań Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Wojewoda nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, a jedynie ponownie wezwał Spółkę do uzupełnienia dokumentów, o które wzywał już uprzednio i które to dokumenty zostały już wcześniej przez skarżącą uzupełnione w odpowiednim terminie. Organ podjął zatem kolejne, pozorne czynności, nie mające wpływu na merytoryczną ocenę stanu faktycznego, przyczyniając się tym samym do pogłębienia stanu bezczynności. Biorąc pod uwagę fakt, iż od dnia złożenia wniosku upłynęło pół roku, a Spółka inicjując postępowanie przedłożyła kompletny, prawidłowo uzupełniony i podpisany, a także opłacony wniosek wraz z wszelkimi wymaganymi przez prawo załącznikami, należy uznać, iż Wojewoda jest w niniejszej sprawie bezczynny. Przekroczenie ustawowego terminu na rozpoznanie przedmiotowej sprawy uzasadnia przyznanie skarżącej sumy pieniężnej w wysokości [...] zł. Kwota ta jest adekwatna do czasu pozostawania organu w bezczynności oraz do relewantnych czynności podejmowanych przez Wojewodę . Stopień zawinienia organu w nieterminowym załatwieniu sprawy jest znaczny. W okresie oczekiwania na rozpoznanie wniosku skarżąca borykała się z wieloma niedogodnościami związanymi z nieterminową realizacją umowy zlecenia z dnia [...] kwietnia 2019 r. Skarżąca w dniu [...] maja 2019 r. złożyła bowiem 29 tożsamych wniosków o wydanie zezwoleń na pracę dla cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stanowisku "sortowacz". Wszystkie wnioski pozostawione zostały bez rozpoznania w oparciu o identyczny stan faktyczny sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewoda wyjaśnił, że skarżąca zwróciła się do organu z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca dla M. H. na stanowisku "sortowacz", a jako miejsce wykonywania pracy wskazała Gminę S., [...]. Jako symbol PKD w ramach którego ma być powierzona praca cudzoziemcowi pracodawca wskazał [...] tj. pozostała działalność związana z udostępnianiem pracowników. Wykaz dokumentów, które należy załączyć do wniosku o wydanie zezwolenia na pracę zawiera §7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie wydawania zezwolenia na pracę cudzoziemca oraz wpisu oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń (Dz. U. Z 2017 r., poz. 2345). Ponieważ do wniosku nie został załączony oryginał informacji starosty ani umowa na podstawie której miało odbywać się udostępnianie pracowników pismem z dnia [...] maja 2019 r. organ wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych. W dniu [...] czerwca 2019 r. Spółka uzupełniła wniosek o oryginał informacji starosty wydanej przez Starostę K. oraz umowę zlecenia pomiędzy Spółką B., a Spółką A., na podstawie której skarżąca ta zobowiązuje się do zatrudnienia pracowników i skierowania ich do świadczenia pracy na rzecz klientów Spółki B Ponadto przedłożone zostało oświadczenie Spółki B. o tym, że realizuje umowę zawartą z Miejskim Zakładem Oczyszczania sp. z o.o. z siedzibą w L. a przedmiotem umowy jest świadczenie usług polegających na sortowaniu odpadów komunalnych oraz pracach porządkowych. Z oświadczenia wynika, że wykonanie przedmiotowej umowy zostało częściowo powierzone Spółce A Ponadto załączono zamówienie pracownika czasowego nr [...] z [...] maja 2019 r. w Spółce A na 40 pracowników w charakterze sortowaczy w miejscowościach "J. gmina S., G. gmina K., L.". Dodatkowo załączono korektę wniosku w punkcie dotyczącym głównego miejsca wykonywania przez cudzoziemca pracy wskazując, że będzie to Gmina K., [...] oraz oświadczenie Spółki B, że realizuje umowę zawartą ze swoim klientem Spółką C z siedzibą w B., a przedmiotem umowy jest świadczenie usług polegających na sortowaniu odpadów komunalnych oraz pracach porządkowych. Z treści oświadczenia wynika, że wykonanie przedmiotowej umowy zostało częściowo powierzone spółce Spółce A. w ramach umowy podzlecenia. Wojewoda wskazał również, że pismem z dnia [...] lipca 2019 r. poinformował Spółkę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z uwagi na nieprzedłożenie umowy o świadczenie usług zawartej pomiędzy skarżącą, a podmiotem, w którym będzie wykonywana przez cudzoziemca praca. Postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej uznał, że Wojewoda dopuścił się bezczynności i wyznaczył organowi termin do załatwienia sprawy w 30 dni od daty otrzymania postanowienia. Postanowienie zostało doręczone Wojewodzie [...] października 2019 r. W związku z powyższym pismem z dnia [...] października 2019 r. Wojewoda wezwał skarżącą do przedłożenia umowy o świadczenie usług zawartej bezpośrednio z podmiotem powierzającym wykonywanie pracy, a podmiotem do którego cudzoziemiec będzie skierowany w celu wykonywania usługi. Ponadto w piśmie pouczono skarżącą, że do [...] grudnia 2019 r. nastąpi wydanie decyzji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Dodatkowy termin został wyznaczony w związku z wyznaczeniem 7 dniowego terminu do uzupełnienia dokumentów oraz umówienia się na spotkanie w celu zapoznania z aktami sprawy. Wezwanie doręczono w dniu [...] listopada 2019 r. Wojewoda wyjaśnił, że w odpowiedzi na wezwanie dnia [...] listopada 2019 r. ponownie przedłożona została umowa zlecenia zawarta pomiędzy Spółką B., a Spółką A z [...] kwietnia 2019 r. oraz zamówienie pracownika czasowego z [...] maja 2019 r. W związku z nieudokumentowaniem, że praca będzie świadczona bezpośrednio na rzecz podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, lecz na rzecz Spółki B która nie jest pracodawcą cudzoziemca i nie ma prawa do kierowania jego pracą na podstawie art. 88j ust. 2b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r., poz. 1265 z późn. zm.) w dniu [...] listopada 2019 r. organ wydał decyzję o odmowie wydania zezwolenia na pracę. Wojewoda zaznaczył, że zgodnie z wytycznymi przekazanymi przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w postanowieniu z dnia [...] października 2019 r. przystąpił do merytorycznego rozpoznania sprawy. W wezwaniu z dnia [...] października 2019 r. poinformowano o możliwości zapoznania ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a także poinformowano, że na dzień wystosowania wezwania Spółka nie spełnia warunków wynikających z art. 88j ust. 2b ustawy o promocji zatrudnienia gdyż nie potwierdziła faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej uzasadniającej powierzenie pracy cudzoziemcowi. W ocenie organu wezwanie z dnia [...] października 2019 r. nie spowodowało zbędnego przedłużenia postępowania. Przejście z etapu weryfikacji formalnej do etapu weryfikacji merytorycznej wymusza zastosowanie procedur wskazanych w k.p.a. takich jak poinformowanie strony o możliwości zapoznania z aktami czy też wskazanie jakich wymogów nie spełnia do wydania decyzji pozytywnej. Niezastosowanie się do tych procedur byłoby uchybieniem powodującym uchylenie decyzji bez względu na jej ocenę merytoryczną w ewentualnym postępowaniu odwoławczym. Obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu (prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania) obejmuje fazę wszczęcia postępowania, fazę postępowania wyjaśniającego, fazę między zakończeniem postępowania wyjaśniającego a wydaniem decyzji oraz fazę podejmowania decyzji. Obowiązek wynikający z art. 79a k.p.a. stanowi konkretyzację i uzupełnienie obowiązków wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. Jego celem jest zapobieganie sytuacjom, w których strona dysponuje dodatkowymi dowodami na okoliczności istotne dla wykazania zasadności jej żądania albo może je łatwo uzyskać, a z powodu braku odpowiedniej wiedzy o potrzebnych dowodach bądź o sposobie oceny wcześniej przedstawionych dowodów - nie korzysta z takiej możliwości. Realizując ww. obowiązki organ w dniu [...] października 2019 r. wezwał Spółkę do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że ma zawartą umowę o świadczenie usług z podmiotem gdzie faktycznie świadczona będzie praca przez cudzoziemca. Ponadto w wezwaniu poinformowano o możliwości zapoznania z aktami sprawy, a także o tym, że nieprzedłożenie stosownego dokumentu będzie skutkowało wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem Spółki. W odpowiedzi na pismo nie zostały przedłożone żadne nowe dokumenty, a Spółka nie zgłosiła zamiaru zapoznania się z aktami sprawy w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym, dotrzymując terminu wskazanego w postanowieniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w dniu [...] listopada 2019 r. Wojewoda zakończył postępowanie, poprzez wydanie decyzji o odmowie wydania zezwolenia na pracę. Zdaniem organu z obowiązującą linią orzeczniczą z przewlekłością postępowania mamy do czynienia w sytuacji nieefektywnego działania organu, dokonywania czynności w dużym odstępie czasu, wykonywania czynności pozornych, maskujących bezczynność w sposób formalny, gdy dochodzi do mnożenia czynności i dokonywania czynności niepotrzebnych, zbędnych, co prowadzi do przedłużenia postępowania. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Czynności w sprawie były podejmowane w możliwie najkrótszym terminie. Na długość trwania postępowań toczących się przed Wojewodą w sprawach wydawania zezwoleń na pracę dla cudzoziemców ma wpływ stale rosnąca liczba składanych wniosków. W roku 2019 r. złożonych zostało ponad 54000 wniosków, podczas gdy w 2018 r. było to około 36000 wniosków. Tak duża liczba składanych wniosków w porównaniu z zasobami kadrowymi którymi dysponuje organ powoduje, że nie jest on w stanie załatwiać spraw w terminach, o których mowa w art. 35 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg, m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sytuacji, gdy przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256; zwanej dalej k.p.a.) lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Z punktu widzenia sprawności postępowania znacząca jest zasada szybkości postępowania, wyrażona w art. 12 k.p.a. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Przepis art. 35 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). Zgodnie z treścią art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że wniosek inicjujący postępowanie został złożony w dniu [...] maja 2019 r. Wojewoda w dniu [...] maja 2019 r. zwrócił się do wnioskodawcy o uzupełnienie braków formalnych wniosku poprzez przedłożenie oryginału informacji starosty dotyczącej stanowiska sortowacz odpadów oraz umowy o świadczenie usług zawartej pomiędzy podmiotem powierzającym pracę cudzoziemcowi, a podmiotem do którego cudzoziemcy będą skierowani. W ocenie Sądu działanie organu już w tym momencie było bezpodstawne. Wykaz dokumentów, które należy załączyć do wniosku o wydanie zezwolenia na pracę zawiera § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie wydawania zezwolenia na pracę cudzoziemca oraz wpisu oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi do ewidencji oświadczeń (Dz. U. z 2017, poz. 2345). Wezwanie sporządzone przez organ nie dotyczyło jednak kwestii wymienionych w rozporządzeniu. Okoliczności, na które zwrócił uwagę organ nie miały więc charakteru formalnego, uzasadniającego skierowanie wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, lecz merytoryczny, który mógł doprowadzić do negatywnego rozstrzygnięcia co do żądania skarżącej. Stosowanie natomiast przez organ administracyjny art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych pisma wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. Żądanie przez organ prowadzący sprawę dodatkowych informacji należy do postępowania dowodowego powinno być oparte o reguły normujące to postępowanie. Kwestia ta nie może natomiast być rozstrzygana w oparciu o przepis art. 64 k.p.a. Wobec powyższego, w ocenie Sądu organ nie rozstrzygając sprawy niezwłocznie, lecz podejmując nieadekwatne do zaistniałej sytuacji działania pozostawał w bezczynności. Zdaniem Sądu, stan bezczynności organu trwał aż do momentu, w którym skarżąca złożyła w sprawie ponaglenie, które wpłynęło do organu dnia [...] października 2019 r. Ponaglenie zostało wówczas niezwłocznie (pismem z dnia [...] października 2019 r.) przekazane organowi właściwemu do jego rozpoznania. Postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej stwierdzające, że Wojewoda dopuścił się bezczynności wpłynęło natomiast do organu w dniu [...] października 2019 r. Z akt sprawy wynika, że po otrzymaniu postanowienia Ministra, Wojewoda niezwłocznie podjął w sprawie działania i pismem z dnia [...] października 2019 r. skierował do skarżącej kolejne wezwanie. W ocenie Sądu wezwania tego nie sposób jednak traktować jako powielenie czynności z dnia [...] maja 2019 r. Nie było to już bowiem kolejne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, lecz pismo wskazujące na jego braki merytoryczne, zawierające pouczenie, że ich nieuzupełnienie może spowodować wydanie decyzji odmownej. Słusznie więc organ wskazał regulacje Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące końcowej fazy postępowania. Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zgodnie natomiast z art. 79a § 1 k.p.a. w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Przepisy art. 10 § 2 i 3 stosuje się. W ocenie Sądu pismo organu z dnia [...] października 2019 r. uznać należy za korespondencję skierowaną do strony w powyższym trybie. W dniu [...] listopada 2019 r. organ wydał decyzję kończącą postępowanie. Podsumowując, stwierdzić należy, że postępowanie co do wniosku skarżącej trwało relatywnie długo, stan bezczynności można przypisać organowi wyłącznie na początku postępowania, kiedy to wadliwie zamiast merytorycznie rozpoznać sprawę, wystąpił do skarżącej z wezwaniem w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Bezczynność organu miała więc miejsce w okresie od początku czerwca do początku października 2019 r. W ocenie Sądu, nie sposób organowi przypisywać bezczynności na dalszym etapie postępowania, gdyż celowym było wówczas oczekiwanie na rozstrzygnięcie organu II instancji by zastosować się do otrzymanych wytycznych. Z powyższych względów w ocenie Sądu skarga jest co do zasady słuszna, gdyż jak wyżej wskazano, na początkowym etapie postępowania organ dopuścił się bezczynności. Zdaniem Sądu przyczyny tego stanu rzeczy nie pozwalają na uznanie, żeby bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd miał na względzie, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. W orzecznictwie podkreśla się, że bezczynność organu będzie miała charakter rażący, gdy odpowiednio brak działania lub poważne opóźnienia w podejmowanych przez organ czynnościach oczywiście pozbawione są jakiegokolwiek racjonalnego usprawiedliwienia (por. wyroki NSA z dnia 16 września 2015 r., I OSK 722/15 LEX nr 1985970 i z dnia 24 lipca 2015 r., II OSK 3237/14 LEX nr 1803268). Przede wszystkim, wskazać więc należy, że stan bezczynności nie trwał szczególnie długo, nadto, w jego przyczynach nie sposób dopatrywać się znamion złej woli po stronie organu. Organ bowiem w sposób nieprawidłowy zastosował przepis prawa i wezwał skarżącą do uzupełnienia braków wniosku w sytuacji, gdy z uwagi na charakter tego braku, zastosowane przez organ środki były nieadekwatne do sytuacji. Stwierdzona bezczynność była skutkiem błędnej interpretacji przez organ treści art. 64 § 2 k.p.a. i jego zastosowania w niniejszej sprawie, a nie celowego działania tego organu. Fakt, że organ nie załatwił sprawy w terminie nie było również nacechowany uporczywością. Organ niezwłocznie po otrzymaniu stanowiska Ministra podjął działania adekwatne do stanu sprawy i wydał merytoryczną decyzję. Z powyższych względów, Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, jakoby bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu także żądanie zasądzenia na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie [...]zł jest niezasadne. Skarżąca wskazała, że w okresie oczekiwania na rozpoznanie wniosku borykała się z wieloma niedogodnościami związanymi z nieterminową realizacją umowy zlecenia z dnia [...] kwietnia 2017 r., tj. na pozyskaniu odpowiedniej ilości usługobiorców - sortowaczy. Skarżąca w dniu [...] maja 2019 r. złożyła 29 tożsamych wniosków o wydanie zezwoleń na pracę dla cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na stanowisku "sortowacz". Wszystkie wnioski skarżącej pozostawione zostały bez rozpoznania w oparciu o identyczny stan faktyczny sprawy. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności są niewystarczające do zasądzenia żądanej sumy pieniężnej. W pierwszej bowiem kolejności wskazać należy, że skarżąca nie wykazała, żeby faktycznie poniosła jakąkolwiek wymierną szkodę. Nie przedstawiła żadnych dokumentów pozwalających na weryfikację i ocenę ewentualnej szkody. Przede wszystkim jednak, żądanie zasądzenia sumy pieniężnej nie znajduje uzasadnienia, gdyż przyczyna dla której skarżąca nie otrzymała oczekiwanego rozstrzygnięcia organu i w związku z tym (jak twierdzi) poniosła szkodę, nie tkwiła w sposobie prowadzenia przez organ postępowania, lecz wynikała z dokonanej przez organ oceny merytorycznej wniosku. Z treści wydanej przez organ ostatecznej decyzji wynika bowiem, że wniosek skarżącej nie został uwzględniony. Skarżącej odmówiono wydania zezwolenia na pracę. Wobec powyższego przyczyną dla której skarżąca nie wywiązała się z zawartych umów było to, że jej wnioski zostały uznane za niezasadne, a nie sposób prowadzenia przez organ postępowania. Z powyższych względów obciążanie organu kosztami niewykonania przez skarżącą zobowiązań byłoby niezasadne. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, jednakże bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącej należało natomiast umorzyć, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż wniosek skarżącej został już merytorycznie rozpoznany. W pozostałym natomiast zakresie Sąd skargę oddalił, zgodnie z art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na postawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. uwzględniając kwotę stanowiącą równowartość uiszczonego wpisu od skargi ([...] zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ([...] zł), a także wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącą([...] zł) ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).