IV SAB/Po 148/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 25 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu Z. W. kwotę 200 zł (słownie dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 10 czerwca 2025 r. Z. W. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zespół do Spraw orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, braku skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2025 r. Skarżący nie uzupełnił powyższego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zasadniczo w przypadku zwłoki organu w sprawie administracyjnej, strona przed wniesieniem skargi obowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej: K.p.a.), który w § 1 stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), względnie – jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W § 3 tego artykułu przewidziano, że ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1) albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powyższego wynika zatem, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 K.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, jak również postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19; orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na przewlekłość prowadzenia postępowania przez organ musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. Brak ponaglenia czyni zaś skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego jej środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy, uznać należało, że brak nadesłania dowodu wniesienia ponaglenia przez skarżącego skutkować musiał uznaniem, że stosownego ponaglenia nie wniesiono. Zatem skoro skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł ponaglenia to wniesienie skargi było niedopuszczalne, a skarga z tej przyczyny podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.