IV SA/Wr 726/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca) Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Protokolant: Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału IV Krzysztof Erbel po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 lipca 2024 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 23 października 2023 r. nr SKO 4103/947/2023 w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie usług opiekuńczych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Wałbrzycha z dnia 7 września 2023 r. nr MOPS/4070/000729/2023; II. przyznaje adwokatowi M. D. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - kwotę 590,40 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy), zawierającą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.

Decyzją z 29 marca 2023 r. (MPOS/4070/000462/2023) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wałbrzychu przyznał Z. G. (dalej: skarżący) usługi opiekuńcze – pomoc w zaspokajaniu potrzeb życiowych przez 3 dni w tygodniu w ilości 2 godziny dziennie; 2 dni w tygodniu w ilości 1 godzina dziennie od 16 marca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.; ustalił zakres usług opiekuńczych oraz procentową odpłatność za jedną godzinę usługi w dni robocze, soboty oraz dni wolne w wysokości 10% oraz zwolnił skarżącego całkowicie z odpłatności za usługi opiekuńcze od 16 marca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. i odmówił zwiększenia świadczonych usług opiekuńczych do dwóch godzin dziennie przez 5 dni w tygodniu. Decyzją z 21 czerwca 2023 r. (MPOS/4070/000628/2023) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wałbrzychu zmienił od 1 kwietnia 2023 r. decyzję z 29 marca 2023 r. (nr MPOS/4070/000462/2023) w części dotyczącej: procentowej odpłatności za jedną godzinę usługi w dni robocze, soboty oraz dni wolne, ustalając ją w wysokości 100%; częściowego zwolnienia z ponoszenia odpłatności za usługi opiekuńcze na 20% pełnej stawki za jedną godzinę usługi w dni robocze, soboty oraz dni wolne od 1 kwietnia 2023 do 31 grudnia 2023 r. Pozostałe elementy decyzji pozostawiono bez zmian. W piśmie z 23 czerwca 2023 r. skierowanym do Miejskiego Ośrodka Opieki Społecznej w Wałbrzychu skarżący wskazał, że (...) musi "odmówić przyjęcia przyznanej pomocy płatnej w opiece, gdyż nie jest w stanie sprostać opłatom od 1 lipca 2023 r. Z treści protokołu z 28 czerwca 2023 r. wynika, że tegoż dnia pracownik socjalny był z wizytą u skarżącego, nie był jednak w stanie nic ze skarżącym uzgodnić. Intencją wizyty pracownika było ponowne rozpoznanie potrzeb skarżącego i przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w związku z otrzymanym pismem. Skarżący poinformował, że niczego nie będzie wyjaśniał i nic nie będzie podpisywał, nie odpowiadał też na pytania pracownika. Z treści protokołu przyjęcia ustanie wniesionego podania, sporządzonego przez pracownika socjalnego z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Wałbrzychu wynika, że 4 lipca 2023 r., skarżący oświadczył, że cofa wniosek z 23 czerwca 2023 r. oraz wnosi o "usługi opiekuńcze 1 raz w tygodniu po 4 godziny, zakres: pomoc w życiu codziennym, asystowanie do lekarza, pomoc w zakupach, sprzątaniu, gotowaniu". Decyzją z 5 lipca 2023 r. (MPOS/4070/000652/2023) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wałbrzychu wskazał, że 23 czerwca 2023 r. skarżący wystąpił o uchylenie decyzji dotyczącej usług opiekuńczych, a 4 lipca 2023 r. złożył wniosek o rezygnację z poprzedniego wniosku, tym samym postępowanie należało umorzyć. Z wywiadu przeprowadzonego ze skarżącym 5 lipca 2023 r. wynika, że skarżący przedłożył do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Wałbrzychu orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim, z którego wynika, że został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności (07-S, 02-P) i wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej (...). Ponadto pracownik socjalny wskazał, że "biorąc pod uwagę opinię lekarza psychiatry u którego wymieniony się leczy cyt: Pacjent przejawia skłonności do zachowań impulsywnych, agresywnych, często wywołuje konflikty z otoczeniem, ma obniżony krytycyzm w rozumieniu codziennych sytuacji i relacji z otoczeniem" usługi opiekuńcze, w tym pomoc w załatwianiu wszelkich spraw administracyjnych, wykupowanie leków, asystowanie podczas wizyt lekarskich jest klientowi niezbędna". Decyzją z 20 lipca 2023 r. (MPOS/4070/000671/2023) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wałbrzychu zmienił od 5 lipca 2023 r. decyzję z 21 czerwca 2023 r. w części dotyczącej: - ilości świadczonych usług opiekuńczych – pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych na 1 dzień w tygodniu w ilości 4 godzin dziennie; - zakresu usług opiekuńczych na: zakupy art. spożywczych i innych potrzebnych w gospodarstwie domowym, przygotowanie posiłków, zmawianie wizyt lekarskich, kontakt z lekarzem w sprawach dotyczących zdrowia podopiecznego, realizacja recept, załatwianie spraw urzędowych, prowadzenie zeszytu wydatków i rozlicznie się z podopiecznym z wydanych pieniędzy, utrzymanie czystości w pomieszczeniach użytkowanych przez osobę korzystającą z pomocy, wykonywanie bieżących porządków, mycie okien, dbanie o czystość bielizny osobistej, pościelowej i odzieży podopiecznego. Wskazał nadto, że strona nadal pozostaje zwolniona częściowo z odpłatności za sprawowanie usług opiekuńczych na 20%. Pismem z 10 sierpnia 2023 r. skarżący oświadczył, że "biorąc pod uwagę całokształt wydarzeń z dniem 1 września 2023 r. rezygnuje z usług MOPS – u w sprawie". Decyzją z 7 września 2023 r. (MPOS/4070/000729/2023) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wałbrzychu – na podstawie art. 104 i 155 ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. z 2023 r., poz 775), dalej: k.p.a. – uchylił decyzję z 20 lipca 2023 r. (MPOS/4070/000671/2023), w związku z rezygnacją skarżącego z pomocy w formie usług opiekuńczych. Od niniejszej decyzji skarżący wywiódł odwołanie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu – decyzją z 23 października 2023 r. (SKO 4103/947/2023) – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji wskazując, że uwzględniając wniosek skarżącego o rezygnację z usług opiekuńczych, organ I instancji, mając na uwadze treść art. 155 k.p.a., prawidłowo uchylił zaskarżoną decyzję. Od niniejszej decyzji SKO skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosząc o przyznanie pełnomocnika z urzędu. Pismem z 22 maja 2024 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów: 1. zaświadczenia lekarskiego z 30 czerwca 2022 r. na okoliczność wymogu sprawowania opieki świadczoną przez osobę trzecią, 2. oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu z 15 marca 2024 r. na okoliczność cofnięcia oświadczenia woli złożonego przez skarżącego w odniesieniu do rezygnacji z pomocy w zakresie usług opiekuńczych; 3. orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 8 kwietnia 2024 r. na okoliczność zaliczenia skarżącego do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący otrzymując decyzję o przyznaniu mu usług opiekuńczych z 29 marca 2023 r. wyczytał, że została mu przyznana pomoc o zaspokojeniu codziennych potrzeb życiowych od 16 marca do 31 grudnia 2023 r. W międzyczasie skarżący składał do MOPS wnioski o zwiększeniu usług opiekuńczych. Następnie w dniu 21 czerwca 2023 r. wydano decyzję zmieniającą ww. decyzję i ustalono 100 % odpłatności za usługi opiekuńcze z częściowym zwolnieniem, ustalając 20% odpłatności od 1 kwietnia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. W dniu 20 lipca 2023 r. MOPS wydał kolejną decyzję zmieniającą decyzję z 21 czerwca 2023 r. – w części ilości świadczonych usług opiekuńczych oraz zakresu usług opiekuńczych – wskakując że skarżący nadal jest zwolniony z 20% odpłatności. Skarżący nie zrozumiał treści wydanych decyzji z 21 czerwca 2023 r. oraz 20 lipca 2023 r. Potraktował je jako decyzje przyznające mu dodatkowe godziny usług opiekuńczych poza tymi przyznanymi mu w decyzji z 29 marca 2023 r. Uznał, że dodatkowe godziny będą odpłatne i dlatego złożył oświadczenie, iż rezygnuje z godzin odpłatnych – poza tymi przyznanymi mu w decyzji z 29 marca 2023 r. Na rozprawie, która odbyła się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu 25 lipca 2024 r. na podstawie art. 106 § 3 k.p.a dopuścił dowody zawnioskowane przez pełnomocnika skarżącego na okoliczności w nich wskazane. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego zwrócił uwagę na wiek i schorzenia skarżącego, a także na jego sytuację finansową i rodzinną. Podniósł, że skarżący jest osobą samotną i wymaga pomocy osób trzecich. Podkreślił, ze jest ona wręcz niezbędna do codziennego funkcjonowania skarżącego. Zwrócił uwagę, że skarżący nie dysponuje środkami finansowymi na opłacenie jakichkolwiek kosztów usług opiekuńczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przed przystąpieniem do meritum sprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 390 ze. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który nie znajduje zastosowania w niniejszym przypadku). Nakaz "rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy", oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem oceny innej sprawy administracyjnej, niż ta w której wniesiono skargę. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja, którą Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Wałbrzycha uchylającą z dniem 1 września 2023 r. – w trybie art. 155 k.p.a. – własną decyzję z 20 lipca 2023 r. w sprawie usług opiekuńczych. W pierwszej kolejności podnieść należy, że z ogólnej zasady wprowadzonej przez art. 61 § 1 k.p.a. wynika, że każde postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Dotyczy to także postępowań uregulowanych w art 155 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy podstawę do wydania zaskarżonej decyzji – w trybie art. 155 k.p.a. – stanowił wniosek skarżącego z 10 sierpnia 2023 r. w którym to skarżący "biorąc pod uwagę całokształt wydarzeń" wskazał, że "rezygnuje z usług MOPS – u w sprawie z dniem 1 września 2023 r." W treści wniosku skarżący odniósł się również do płatności za usługi opiekuńcze podnosząc, że "spłaty za usługi opiekuńcze będę dokonywał w ciągu miesiąca od dnia otrzymania rachunku za dany miesiąc". Organy przystępując do rozpoznania sprawy z wniosku skarżącego w trybie art. 155 k.p.a. w żaden sposób nie wyjaśniły jednak ze skarżącym rzeczywistych intencji jego wniosku, do czego winny skłaniać je okoliczności sprawy. W sprawie bezspornym jest, po pierwsze, że skarżący jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim (07-S, 02-P) i wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej (...) Powyższe wynika wprost, ze znanego organom, treści orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 29 maja 2023 r. (WZON.9531.3958.2022) Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim. Zresztą zapiski wywiadu z 5 lipca 2023 r. potwierdzają wiedzę organów ww. zakresie. Pracownik socjalny wskazał, że "biorąc pod uwagę opinię lekarza psychiatry u którego wymieniony się leczy cyt: Pacjent przejawia skłonności do zachowań impulsywnych, agresywnych, często wywołuje konflikty z otoczeniem, ma obniżony krytycyzm w rozumieniu codziennych sytuacji i relacji z otoczeniem", dlatego też uznał, że "usługi opiekuńcze, w tym pomoc w załatwianiu wszelkich spraw administracyjnych, wykupowanie leków, asystowanie podczas wizyt lekarskich jest klientowi niezbędna". A po wtóre zaś, że w wyniku podjęcia zaskarżonej decyzji SKO i decyzji ją poprzedzającej sytuacja skarżącego z dniem 1 września 2023 r. uległa zmianie na jego niekorzyść, gdyż z dniem 1 września 2023 r. skarżący został pozbawiony przyznanych mu usług opiekuńczych, podczas gdy z treści orzeczenia o niepełnosprawności z 29 maja 2023 r. wyraźnie wynika, że ich "wymaga". Zważywszy na powyższe – przed przystąpieniem do wydania decyzji – rzeczą organów było zatem (co najmniej) podjęcie próby wyjaśnienia ze skarżącym, czego tak de facto domaga się we wniosku z 10 sierpnia 2023 r., jaka jest rzeczywista intencja i charakter jego żądania. Rozbieżność treści wniosku skarżącego zawierającego żądanie "rezygnacji z usług opiekuńczych z dniem 1 września 2023 r. z rzeczywistymi potrzebami wynikającymi z sytuacji zdrowotnej i życiowej skarżącego (orzeczenie o niepełnosprawności oraz co istotne w sprawie konieczność korzystania przez skarżącego z usług opiekuńczych) oraz z jego dotychczasową postawą (trudności w komunikacji, naprzemienne składanie i wycofywanie wniosków w trakcie postępowania) winna – zdaniem Sądu – skłonić organy do zwrócenia się do skarżącego o sprecyzowanie żądania. Organy winny również wyjaśnić skarżącemu sytuację prawną w jakiej się znalazł, w tym konsekwencje wynikające ze złożonego przez niego żądania. Zobowiązują do tego przepisy kodeksu postępowania administracyjnego mówiące m.in. o obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) i udzielania informacji, wyjaśnień i wskazówek (art. 9 k.p.a). Przepis art. 8 k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej nie tylko obowiązek prawidłowego rozważenia stanu faktycznego i prawnego rozstrzyganej sprawy, lecz także obowiązek rozważenia skutków prawnych, które wywołują wszelkie ostateczne akty administracyjne funkcjonujące w obrocie prawnym i pozostające w związku z podejmowanym rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie (wyrok NSA z 5 lutego 2008 r., II OSK 2005/06). Z zasady zaufania obywateli do organów państwa wynika, że jeśli charakter i zakres żądania zawartego we wniosku strony budzi wątpliwości (a zważywszy na okoliczności sprawy nie sposób przyjąć, a by wniosek skarżącego z 10 sierpnia 2023 r. takich wątpliwości nie budził), to organy administracji mają obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. W tym celu organ powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska (wyrok WSA w Łodzi z 17 lutego 2009 r., II SA/Łd 806/08). Tym bardziej, że sprawy z zakresu pomocy społecznej mają istotne znaczenie dla ochrony praw jednostki. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że w postępowaniu w sprawach pomocy społecznej organy administracji publicznej mają szczególny obowiązek dbałości o to, aby strony (często osoby z niską świadomością prawną, nieporadne w kontakcie z administracją, mające problemami z artykułowaniem swoich potrzeb) nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. Istotnym było zatem ustalenie, czy skarżący rzeczywiście domaga się rezygnacji z przyznanych mu usług opiekuńczych, czy też domaga się (jedynie) zmiany częstotliwości lub zakresu świadczonych już usług, czy też wreszcie domaga się zwolnienia z odpłatności za przyznane mu usługi (z uwagi na sytuację finansową w jakiej się znajduje). Dopiero wówczas organy będą mogły przystąpić do rozpoznania sprawy w trybie art. 155 k.p.a. który stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Podkreślenia jednak wymaga, że z wykładni gramatycznej art. 155 k.p.a. wynika zatem, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, 2) przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji, 3) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawiają interes społeczny lub słuszny interes strony (zob. A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2023, art. 155). Przepis art. 155 k.p.a. nie może być interpretowany rozszerzająco, a zmiana decyzji może nastąpić tylko w przypadku spełnienia wszystkich przesłanek określonych w tym przepisie. Zgoda stron stanowi podstawową przesłankę stosowania wskazanego wyżej przepisu, a jej brak czy wadliwość przy zmianie decyzji stanowi rażące naruszenie prawa. Zgoda stron musi być udzielona wprost, wyraźnie, a nie w sposób dorozumiany, nie można jej domniemywać (zob. wyrok NSA z 21 grudnia 2022 r. sygn. akt II OSK 2293/21). Stąd też wynika właśnie konieczność ustalenia rzeczywistej intencji żądania skarżącego, tak aby zgoda strony na zmianę decyzji była oczywista, a nie "dorozumiana". Podkreślenia również wymaga, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a. nie służy ponownemu rozpoznaniu sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Jego celem jest ustalenie, czy spełniły się przesłanki w nim wymienione, a w konsekwencji - czy możliwa jest zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej, w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego (wyrok NSA z 23 listopada 2022 r. sygn. akt III OSK 1494/21). Oznacza to, że zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. może być dokonana tylko w granicach stanu faktycznego sprawy "pierwotnej", w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony do tej pory. Postępowanie prowadzone w tym trybie nie jest więc kolejną (trzecią) instancją administracyjną i nie może służyć weryfikacji ustaleń, czy też prawidłowości wykładni i subsumcji przepisów zastosowanych przy wydaniu decyzji ostatecznej, ale służy przeprowadzeniu weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie czy za zmianą (uchyleniem) przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony i czy jest zgoda strony na zmianę decyzji (wyrok NSA z 6 lutego 2023 r., sygn. akt II OSK 2724/21). I rozważania organów w tym zakresie winny znaleźć się w treści uzasadnienia podjętej – na podstawie art. 155 k.p.a. – decyzji. Na marginesie wskazać należy, że z treści zaskarżonej decyzji wynika, że organy (które co już zostało przez Sąd wskazane nie ustaliły uprzednio rzeczywistej intencji żądania skarżącego) w ogóle nie rozważyły, czy w sprawie rzeczywiście zostały spełnione przesłanki z art. 155 k.p.a. Organy powołały się jedynie na "rezygnację ze świadczeń opiekuńczych przez skarżącego" i przywołały treść art. 155 k.p.a. Takie postępowanie, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, jest natomiast niewystarczające i godzi w zasady określone w art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich powodów Sąd – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. – orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji uwzględni wyrażone wyżej stanowisko, dokona niezbędnych ustaleń, a wydane w efekcie rozstrzygnięcie należycie uzasadni. Odnosząc się końcowo do treści skargi, uzupełnionej pismem z 22 maja 2024 r. w zakresie "oświadczenia skarżącego o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu z 15 marca 2024 r.", wskazać należy, iż z treści tego oświadczenia wynika, że odnosi się ono do wniosku skarżącego z 23 czerwca 2023 r., podczas gdy postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z 10 sierpnia 2023 r. (a nie tym z 23 czerwca 2023 r.). Tym samym nie ma ono istotnego znaczenia w rozpoznawanej sprawie. O kosztach postępowania, Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 23 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763).