IV SA/Wr 694/21

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Marcin Jarecki po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego S. H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2021 r., nr HP.906.30.2021.AKO w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać radcy prawnemu S. H. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 442,80 złotych (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), zawierającą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 694/21, oddalił w całości skargę D. K. na opisaną w sentencji decyzję organu odwoławczego. Na skutek wniosku złożonego po wydaniu ww. orzeczenia, postanowieniem referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 72/22 przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych we Wrocławiu jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła radcę prawnego S. H., która pismem z dnia 12 sierpnia 2022 r. wywiodła skargę kasacyjną od powołanego na wstępie wyroku, zaskarżając go w całości. Wniosła również o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one pokryte w żadnej części. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 25 lutego 2026 r., sygn. akt II GSK 1767/22 oddalił skargę kasacyjną strony skarżącej. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Sąd ten stwierdził również, odnosząc się w tym zakresie do żądania pełnomocnika skarżącego, że koszty pomocy prawnej z urzędu przyznawane są przez wojewódzki sąd administracyjny. Zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2026 r., poz. 136 ze zm., dalej rozporządzenie) koszty pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2–5, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Jak wynika z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji należna opłata – z punktu widzenia niniejszej sprawy – wynosi 480 złotych. Zgodnie zaś z § 23 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego aktu normatywnego, w postępowaniu prowadzonym w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kształtuje się na poziomie 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 złotych. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy pełnomocnik z urzędu reprezentował stronę skarżącą jedynie w toku postępowania sądowego drugiej instancji. Dlatego też koszty nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie wskazanej skargi kasacyjnej winny się kształtować na poziomie 75 % opłaty podstawowej i wynosić 360 złotych. Kwotę tę należy ponadto – w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia – podwyższyć o 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 82,80 złotych. W konsekwencji koszty zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy w toku postępowania przed sądem administracyjnym w drugiej instancji winny wynieść 442,80 złotych, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie dotychczas powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.