Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

IV SA/Wr 621/26

Postanowienie WSA we Wrocławiu z 5 listopada 2026 r., IV SA/Wr 621/26

Wynik

*Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
5 listopada 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi R. K. na uchwałę Zarządu Powiatu Trzebnickiego z dnia 24 listopada 2023 r. nr 176/2023 w przedmiocie zatrudnienia na stanowisku Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Trzebnicy postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Uchwałą z dnia 24 listopada 2023 r. nr 176/2023 Zarząd Powiatu Trzebnickiego (dalej: organ), na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U z 2022 r. poz. 1526), art. 20 ust 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U z 2022 r., poz. 530) zatrudnił E. K. (dalej: uczestniczka postępowania) na stanowisku D. w T. (§ 1 uchwały) - dalej również: uchwała. R. K. (dalej: strona), powołując się na art. 87 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1684 ze. zm., dalej u.s.p.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę domagając się stwierdzenia jej nieważności. W treści skargi strona wskazuje, że uchwała bezpośrednio dotyczy sytuacji prawnej strony, gdyż na podstawie uchwały zatrudniono uczestniczkę postępowania na stanowisko poprzednio zajmowane przez stronę, z którego strona została odwołana uchwałą organu z dnia 12 maja 2023 r. nr 65/2023 (dalej: uchwała nr 65/2023) w sprawie odwołania strony ze stanowiska D. w T. (dalej: P.). Strona wskazała na okoliczność stwierdzenia nieważności uchwały nr 65/2023 wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 684/23, a następnie na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2026 r. sygn. akt I OSK 2305/24 oddalający skargę kasacyjną organu wniesioną od w/w wyroku WSA we Wrocławiu. Są to okoliczności wiadome Sądowi z urzędu. Mimo prawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność uchwały nr 65/2023 strona, jak podaje, nie została dopuszczona do pracy na stanowisku [...] P. Kwestionując legalność uchwały strona wskazała, że powołanie mocą uchwały uczestniczki postępowania na stanowisko [...] P. odbyło się z pominięciem procedury konkursowej. Wskazuje również, że wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV P 735/23 utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 grudnia 2025 r. sygn. akt VIII Pa 233/25, został przywrócony do pracy na stanowisku [...] P. Mając powyższe na uwadze, zdaniem strony, organ miał obowiązek uchylenia zaskarżonej uchwały. Jej istnienie w obrocie prawnym, jak argumentuje strona, wpływa bowiem na sytuację prawną strony. Poza tym strona wskazuje, że uchwała jest aktem, który ukształtował prawa i obowiązki pracownicze strony oraz sposób realizacji prawomocnego wyroku sądu pracy. W odpowiedzi na skargę organ, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na nie wykazanie przez stronę naruszenia zaskarżoną uchwałą jej interesu prawnego lub uprawnienia, ewentualnie o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) zakres przedmiotowy sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 (akty prawa miejscowego), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przepis ten koresponduje z art. 87 ust. 1 u.s.p., wedle którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W myśl art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Wprowadzając sankcję nieważności, jako następstwo naruszenia przepisu prawa, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały, tudzież zarządzenia, stanowią takie naruszenia prawa, które mieszczą się w kategorii istotnych, rażących naruszeń, np. w razie podjęcia aktu przez organ niewłaściwy, braku podstawy prawnej do uregulowania określonej treści, niewłaściwego zastosowania przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia aktu, naruszenia procedury jego uchwalania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 3595/13). Przedmiotem kontroli legalności w rozpatrywanej sprawie jest uchwała organu wykonawczego powiatu w sprawie zatrudnienia uczestniczki postępowania, a więc osoby innej niż strona, na stanowisku [...] P., którą to funkcję uprzednio (tj. przed zatrudnieniem w/w) pełniła strona, odwołana z tego stanowiska na mocy odrębnej uchwały. Merytoryczna ocena zaskarżonego aktu o powołaniu na stanowisko [...] P. pod kątem istotnego naruszenia prawa musi być poprzedzona zbadaniem przez Sąd formalnych przesłanek skutecznego wniesienia skargi, które są uwarunkowane przede wszystkim naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia strony wnoszącej skargę oraz stwierdzeniem, że dotyczy on sfery prawa publicznego administracyjnego. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę materię zaskarżonej uchwały, tj. powołanie na stanowisko [...] P. - akt ten podlega kognicji sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała stanowi równocześnie akt indywidualny o charakterze personalnym, wywołujący skutki w sferze prawa pracy, a także stanowi przejaw działania organu wykonawczego gminy w sferze administracji publicznej, polegający na rozstrzyganiu sprawy z zakresu władztwa publicznego. Podwójny charakter tego aktu i wywoływanie przez niego dodatkowo skutków regulowanych prawem pracy nie oznacza, że przestaje być on aktem z zakresu administracji publicznej (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 16 grudnia 1996 r., sygn. akt OPS 6/96, publ. ONSA 1997, Nr 2, poz. 48; wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2526/11, publ. LEX nr 1113783, wyrok NSA z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2693/11, publ. LEX nr 11123792). Jak wynika z powołanego art. 87 ust. 1 u.s.p., zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego może każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem. Zatem w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. nr 1691, dalej: k.p.a.), w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie (art. 28 k.p.a.), stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r. sygn. akt OSK 476/04). Skarga złożona bowiem w trybie tego przepisu nie ma charakteru actio popularis, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały lub zarządzenia, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (por. wyroki NSA z dnia 1 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1437/2004 oraz z dnia 14 marca 2002 r., sygn. akt II SA 2503/01). Zgodnie z ustabilizowaną linią orzeczniczą, to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Wnoszący skargę w trybie art. 87 ust. 1 u.s.p. musi wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem, polegający na tym, że akt ten narusza jego interes prawny lub uprawnienie. O powodzeniu skargi przesądza wykazanie naruszenia przez organ powiatu konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Interes ten powinien być aktualny, bezpośredni i realny (por. wyroki NSA z dnia: 23 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 715/05, publ. LEX nr 192482; z dnia 4 września 2001 r., sygn. akt II SA 1410/01, publ. LEX nr 53376). Ponadto, musi to być interes o charakterze osobistym czyli własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany. Interes ten musi wynikać ze ściśle określonego przepisu prawa oraz odnosić się wprost do podmiotu kwestionującego dany akt i dotyczyć bezpośrednio tego podmiotu. Konkretność interesu prawnego oznacza, że skarżącemu powinno przysługiwać konkretne prawo podmiotowe o charakterze prywatnoprawnym czy też publicznoprawnym, wynikające z przepisów prawa materialnego, które zostałoby najpóźniej w dacie wniesienia skargi naruszone kwestionowaną uchwałą lub zarządzeniem. Interes prawny musi bowiem wynikać z normy prawa kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona nie wykazała, że jej interes prawny - w rozumieniu art. 87 ust. 1 u.s.p. - został naruszony poprzez podjęcie uchwały. W szczególności nie wykazała, aby organ podejmując zaskarżoną uchwałę naruszył konkretny przepis prawa materialnego, który bezpośrednio wpływałby negatywnie na jej sytuację prawną. Trzeba przy tym odróżnić interes faktyczny od interesu prawnego. Interes prawny musi wynikać z przepisu prawa materialnego określającego sytuację prawną strony, a nie być motywowany okolicznościami stanu faktycznego. Naruszenie interesu prawnego następuje, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. I OSK 1919/18). Nie można wywodzić istnienia własnego interesu prawnego z sytuacji prawnej innej osoby. Zaskarżona uchwała o zatrudnieniu uczestniczki postępowania-E. K. na stanowisku [...] P. nie wpływa na sytuację prawną strony bowiem kształtuje bezpośrednio sytuację prawną (sferę praw i obowiązków) Uczestniczki postępowania, do której ten akt jest adresowany, a nie odnosi się do strony. Uchwała ta nie odwoływała zatem strony ze stanowiska, czy też nie nakładała na nią żadnego obowiązku. Jej przedmiotem było zatrudnienie innej osoby (E. K.) na stanowisku [...] P. Jednocześnie strona nie powołała się na żaden przepis prawa materialnego, z którego mógłby wynikać jej interes prawny we wniesieniu skargi na uchwałę. Swoje uprawnienie do zaskarżenia uchwały strona wiąże z późniejszym przywróceniem jej do pracy (wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV P 735/23) oraz z faktem, że stanowisko [...] zostało już obsadzone przez inną osobę (E. K.). Tak ujęty związek nie może stanowić źródła interesu prawnego, nie można mu bowiem przypisać przymiotu bezpośredniości. Może on być uznany wyłącznie za interes faktyczny. Rozróżnienie to wiąże się ze wskazywanym wyżej odróżnieniem od interesu prawnego - interesu faktycznego, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednak brak jest związku o charakterze materialnoprawnym. Brak jest przepisu prawa, który przyznawałby osobie uprzednio zajmującej stanowisko kierownika wymienionej wyżej instytucji jakiekolwiek prawo lub nakładał na nią jakikolwiek obowiązek w związku z powołaniem innej, indywidualnie oznaczonej osoby na to stanowisko. W świetle powyższego zachodzi brak podstaw do uznania, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy prawnie gwarantowaną sytuacją strony, a zaskarżoną uchwałą, która w istocie nie dotyczy strony. Niewątpliwie natomiast stronie przysługiwała w powyższym rozumieniu legitymacja do zaskarżenia uchwały o odwołaniu jej ze stanowiska[...] P., z czego strona skorzystała wnosząc skargę na uchwałę nr 65/2023, której nieważność tut. Sąd stwierdził wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wr 684/23. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do przepisu szczególnego. Z powyższego wynika, że podstawa odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., znajduje zastosowanie w zestawieniu z przepisem szczególnym, który to przepis wprowadza konieczność kwalifikowania naruszenia interesu prawnego lub uprawnień wnoszącego skargę. Tym przepisem szczególnym jest art. 87 ust. 1 u.s.p., stanowiący podstawę do złożenia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu powiatu. Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały wyjaśnić trzeba, że wywołuje on skutek i podlega rozpatrzeniu dopiero wówczas, gdy skarga jest skutecznie wniesiona, tj. nie podlega odrzuceniu z przyczyn podanych w art. 58 § 1 p.p.s.a. Zatem w sprawie nie było podstaw do rozpatrzenia zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W sytuacji zatem, gdy - jak w sprawie niniejszej - strona nie wykazała swojej legitymacji procesowej w rozumieniu art. 87 ust. 1 u.s.p., skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
21 września 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Zarząd Powiatu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny