IV SA/Wr 523/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 11 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odrzucić wniosek.

Wyrokiem z dnia 7 marca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wr 523/18, wydanym po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A.M. (dalej: strona, wnioskodawczyni, skarżąca) na opisaną w sentencji decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W związku z tym, że w ustawowym terminie nie został złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia, ani tym bardziej nie została sporządzona skarga kasacyjna bądź opinia o braku podstaw do jej wniesienia, powyższe orzeczenie uprawomocniło się z dniem 9 kwietnia 2019 r. Wnioskiem nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 24 lipca 2020 r., reprezentujący stronę pełnomocnik z urzędu złożył m.in. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazał on, że nie mógł wziąć udziału w rozprawie wyznaczonej na dzień 7 marca 2019 r., gdyż w dniu 5 marca 2019 r. jego wstępna miała pierwsze zatrzymanie akcji serca. Następnie sam potrzebował pomocy medycznej, dlatego też w dniach 6-8 marca 2019 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Kolejne zatrzymanie akcji serca u wstępnej pełnomocnika skarżącej wystąpiło w dniu 10 marca 2019 r., a ostatnie w dniu 21 marca 2019 r. Skutkiem rozstroju zdrowia i zaistniałej sytuacji nie był on w stanie poinformować Sądu o przyczynie nieobecności na rozprawie, ustanowić substytucji w celu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ani zapoznać się z aktami sprawy. Stało się to możliwe dopiero w dniu 24 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu w postępowaniu sądowym strona powinna: - uchybić terminowi dokonania określonej czynności procesowej; - w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu złożyć wniosek o jego przywrócenie z równoczesnym dokonaniem określonej czynności procesowej; - uprawdopodobnić okoliczność wykazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca niewątpliwie uchybiła terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ogłoszenie orzeczenia nastąpiło bowiem na rozprawie w dniu 7 marca 2019 r. W związku z tym siedmiodniowy termin na wystąpienie z żądaniem sporządzenia uzasadnienia upłynął z dniem 14 marca 2019 r. Zdaniem Sądu, skarżąca nie spełniła jednak warunku z art. 87 § 1 p.p.s.a, tj. nie dochowała wskazanego w tym przepisie, siedmiodniowego terminu na wniesienie żądania przywrócenia terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny jego uchybienia. Z treści wniosku wynika bowiem, że rzeczywistą przyczyną uchybienia terminu do złożenia żądania sporządzenia uzasadnienia była niedyspozycja zdrowotna jej pełnomocnika oraz sytuacja losowa związana z nagłym pogorszeniem się stanu zdrowia jednego z członków rodziny tego pełnomocnika. Należy jednak zauważyć, że dołączony do wniosku druk zwolnienia lekarskiego pełnomocnika potwierdzał jego niezdolność do pracy wyłącznie w dniach 6-8 marca 2019 r. Problemy zdrowotne członka rodziny pełnomocnika ostatni raz miały zaś miejsce w dniu 21 marca 2019 r. Po tej dacie wnioskodawczyni nie sygnalizowała jakichkolwiek przeszkód związanych, czy to ze stanem zdrowia samego pełnomocnika, czy też jego wstępnego. Stąd też przyjmując najbardziej korzystny dla strony, a zarazem realny termin, w którym ustąpiły przyczyny uchybienia należało uznać, że miało to miejsce najpóźniej w dniu 21 marca 2019 r. Żadną miarą nie można bowiem przyjąć za trafne stwierdzenie, że mogło to nastąpić w dniu 24 lipca 2020 r., tj. po blisko półtorej roku od upływu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego orzeczenia. Teza ta, niepoparta jakimikolwiek stwierdzeniami bądź dokumentami, nie daje się bowiem w żaden sposób obronić, zwłaszcza w kontekście zawodowego charakteru świadczonych przez pełnomocnika usług oraz jego świadomości prawnej, daleko bardziej rozwiniętej, aniżeli świadomość przeciętnego uczestnika postępowania. Stąd też mając na uwadze powyższe okoliczności należało przyjąć, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie upłynął z dniem 28 marca 2019 r., który wypadał w środę. Tymczasem żądanie przywrócenia terminu w niniejszej sprawie zostało wniesione dopiero w dniu 24 lipca 2020 r. W myśl art. 88 zd. 1 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu – jako spóźniony – podlegał odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.