IV SA/Wr 510/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 24 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 16 kwietnia 2025 r., SKO 4101/428/2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 31 sierpnia 2025 r. K. L. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 16 kwietnia 2025 r. (SKO 4101/428/2024) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Skarga została złożona w formie dokumentu elektronicznego, jako załącznik do pisma przewodniego z 31 sierpnia 2025 r., które zostało podpisane podpisem elektronicznym. Natomiast załącznik o nazwie: "skarga-do-wsa.pdf" - nie został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym ani podpisem osobistym. Skarżącą wezwano o usunięcie braków formalnych skargi poprzez podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym wspomnianego załącznika i następnie jego przesłanie na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano na adres e-Puap skarżącej i doręczono w dniu 8 października 2025 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Według natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Warunkiem skutecznego złożenia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. wyraźnie bowiem rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale NSA z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl. Z akt sprawy wynika, że wezwanie sądowe o uzupełnienie wspomnianego braku doręczono skarżącej na jej adres do doręczeń elektronicznych w dniu 8 października 2025 r. W tym dniu zostało przez skarżącą podpisane urzędowe poświadczenie odbioru rzeczonego wezwania. Stosownie bowiem do brzmienia art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Ponadto zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżąca wniosła skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnowała z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wyznaczając w ten sposób tę ścieżkę korespondencji. Mimo to w wyznaczonym terminie brak nie został uzupełniony. Powyższe okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a.