IV SA/Wr 42/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na czynność Prezydenta Miasta Bolesławca z dnia 8 listopada 2021 r. nr SP.1432.17.3.2021 w przedmiocie ustalenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 18 grudnia 2021 r. M. M. ( dalej: skarżący ) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na czynność Prezydenta Miasta Bolesławca ( dalej: organ) z dnia 8 listopada 2021 r. nr SP.1432.17.3.2021 w przedmiocie ustalenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie , podnosząc , że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zaskarżona czynność Prezydenta Miasta Bolesławca w przedmiocie ustalenia opłaty za udostępnienie informacji jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.). Termin do wniesienia skargi na taką czynność został przez ustawodawcę określony jest w art. 53 § 2 p.p.s.a. Powyższy przepis przewiduje ,że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może jednak uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Określony cytowanym wyżej przepisem, 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął się zatem w dniu, w którym skarżący dowiedział się o podjęciu kwestionowanej czynności. W realiach niniejszej sprawy przyjąć należy, że o ustaleniu opłaty za udostępnienie informacji publicznej skarżący dowiedział się w dniu 10 listopada 2021r. W tej bowiem dacie doręczono skarżącemu pismo organu informujące o podjęciu tej czynności. Materiał aktowy badanej sprawy nie daje zatem podstaw do przyjęcia innej daty dowiedzenia się przez skarżącego o dokonanej czynności , będącej przedmiotem zaskarżenia . Z uwagi na powyższe przyjąć należało, że termin do wniesienia przedmiotowej skargi upłynął z dniem 10 grudnia 2021 r. Tymczasem skargę na opisaną czynność, skarżący wniósł w dniu 22 grudnia 2021 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Uwzględniając powyższe skargę uznać należało za spóźnioną. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się przy tym okoliczności mogących wskazywać na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Uchybienie terminu w tej sprawie nie jest bowiem wynikiem braku winy skarżącego, lecz wadliwie przyjętego założenia o początkowym momencie rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W konsekwencji , skoro przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu określonego w przytoczonym na wstępie przepisie art. 53 § 2 p.p.s.a., to Sąd zobligowany był skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.