IV SA/Wr 270/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi P. S. B. na decyzję Rektora Politechniki W. z dnia 9 marca 2022 r. [...] w przedmiocie odmowy wznowienia studiów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia 16 lutego 2022 r. o numerze [...] II. zasądza od Rektora Politechniki W. na rzecz skarżącego kwotę 200 (słownie: dwieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją Rektor Politechniki W. , działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; w skrócie "k.p.a." ) oraz postanowienia § 28 ust. 2 w związku z § 19 ust. 7 Regulaminu studiów na Politechnice W. (uchwała Senatu Politechniki W. nr [...] z dnia 23 kwietnia 2021 r.; zwanego poniżej w skrócie "regulaminem studiów") - utrzymał w mocy własną decyzję numer [...] z dnia 16.02.2022 r. w sprawie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów stacjonarnych pierwszego stopnia na kierunku "informatyka", na Wydziale Informatyki i Telekomunikacji przez skarżącego P. B. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ podał, że na skutek wniesionego w dniu 3 marca 2022 r. przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wyżej wymienioną decyzją z dnia 16 lutego 2022 r., ponownie przeanalizowano materiał zgromadzony i ustalono, że skarżący rozpoczął 1 października 2013 r. stacjonarne studia pierwszego stopnia na kierunku "informatyka" na Wydziale Elektroniki. Będąc wpisany na ostatni, siódmy, semestr studiów został skreślony z listy studentów z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce, po niezrealizowaniu programu studiów w ostatnim semestrze studiów. Decyzja Rektora Politechniki W. nr [...] w tej sprawie stała się ostateczna i prawomocna w dniu 18.12.2019 r. W dniu zaś 9 lutego 2022 r. skarżący złożył wniosek o wznowienie studiów od semestru letniego roku akademickiego 2021/2022, a działający z upoważnienia Rektora Dziekan Wydziału Informatyki i Telekomunikacji w dniu 16.02.2022 r. wydał decyzję nr [...] odmawiając wyrażenia zgody na wznowienie studiów. Powyższa decyzja została podjęta na podstawie § 19 ust. 10 pkt 2 lit. b oraz § 19 ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów na Politechnice W. oraz art. 104 k.p.a. Uzasadnienie tej decyzji wskazuje, że przesłanką jej podjęcia jest fakt, że od rozpoczęcia studiów, pierwszego stopnia przez skarżącego minęło 8 lat. Ponadto od końca semestru, w którym skreślono skarżącego z listy studentów do rozpoczęcia wnioskowanego semestru wznowienia studiów upłynęło więcej niż cztery semestry. Dalej organ stwierdził, że w toku postępowania pierwszej instancji właściwie poczynił ustalenia faktyczne w sprawie i co do zasady prawidłowo orzekł o odmowie wznowienia studiów. Zgodnie bowiem z § 19 ust. 10 pkt 2 lit. a regulaminu studiów "Osobie uprzednio skreślonej z listy studentów, z zastrzeżeniem § 25 ust. 9, można odmówić wznowienia studiów, jeżeli od rozpoczęcia studiów przez studenta na danym kierunku, poziomie, profilu i formie studiów minęło 8 lat, gdy są to studia pierwszego stopnia." Dodatkowo na podstawie § 19 ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów: "Osobie uprzednio skreślonej z listy studentów, z zastrzeżeniem § 25 ust. 9, odmawia się wznowienia studiów, jeżeli od końca semestru, w którym skreślono studenta z listy studentów do rozpoczęcia wnioskowanego semestru upłynęło więcej niż cztery semestry." Tak więc, w oparciu o zebrany materiał i po szczegółowej analizie sprawy organ stwierdził finalnie, że uzasadniona była odmowa wznowienia studiów wobec skarżącego, zgodnie z § 19 ust. 10 pkt 2 lit. a i § 19 ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów. W skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Na poparcie skargi podniósł, że skreślenie z listy studentów nastąpiło 20 listopada 2019 roku z powodu "stwierdzenia braku postępów w nauce po niezrealizowaniu programu studiów w ostatnim semestrze studiów" (§ 24 ust. 2 regulaminu studiów). Sformułowany w ten sposób powód skreślenia nie oddaje w pełni okoliczności tej sytuacji, ponieważ ignoruje on istotne detale. Mianowicie, w przypadku skarżącego jedynym niezrealizowanym kursem brakującym do zrealizowania pełnego programu studiów jest obowiązkowa praktyka zawodowa, która co prawda była formalnie traktowana jako kurs, ale to od studenta wymagało się samodzielnego znalezienia zakładu pracy skłonnego do przyjęcia studenta na praktykę oraz tym samym skłonnego do zawarcia z Politechniką W. porozumienia o organizacji zawodowych praktyk studenckich. Pomimo prób skarżącego mających na celu uzyskanie pomocy w kwestii znalezienia praktyk, żadnej faktycznej pomocy nie udało się skarżącemu uzyskać. Brak pomocy ze strony Wydziału Elektroniki w znalezieniu i zorganizowaniu praktyk mógł być naruszeniem § 5 ust. 1 pkt 1 regulaminu studiów. Skarżącemu nie udało się uzyskać zatrudnienia z powodu niedostatecznej wiedzy praktycznej i braku doświadczenia zawodowego w branży związanej z dziedziną studiów. Dodatkowo, do skargi skarżący dołączył dokumentację medyczną w postaci zaświadczenia stwierdzającego fakt występowania u skarżącego określonej, wrażliwej jednostki chorobowej wraz z opinią lekarza prowadzącego leczenie potwierdzającą negatywny wpływ wspomnianej jednostki chorobowej na zdolność skarżącego do funkcjonowania w rozmaitych sytuacjach, w szczególności sytuacjach związanych z procesami rekrutacyjnymi w kontekstach zawodowych (takich jak próby uzyskania zatrudnienia w pracy zarobkowej oraz na stanowisko praktykanta). Ponadto skarżący cierpiał na uciążliwą kamicę żółciową. W swojej odpowiedzi utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję, organ nie odniósł się w żaden sposób do wspomnianej dokumentacji dołączonej do wniosku. W związku z przedstawionymi okolicznościami skarżący zauważył, że decyzja o braku zgody na wznowienie studiów jest krzywdząca. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi jako całkowicie bezzasadnej, podając przy tym, że skarżący rozpoczął stacjonarne studia pierwszego stopnia inżynierskie na kierunku "informatyka" na Wydziale Elektroniki Politechniki W. z dniem 01.10.2013 r. (semestr zimowy roku akademickiego 2013/2014). Podczas studiów korzystał z dwóch urlopów w semestrze letnim 2014/2015 i zimowym 2016/2017 oraz dwukrotnie korzystał ze studiowania bez wpisu na semestr (semestr zimowy 2015/2016 i letni 2016/2017). Do ostatniego siódmego semestru studiów (semestru letniego roku akademickiego 2018/2019) nie zrealizował kursu "praktyka zawodowa", a tym samym nie uzyskał wymaganej programem studiów liczby 210 punktów ECTS i został skreślony z listy studentów z powodu stwierdzenia braków postępów w nauce (decyzja Rektora nr [...] z dnia 20.11.2019 r.). Decyzja stała się ostateczną i prawomocną dnia 18.12.2019 r. Pismem z dnia 09.02.2022 r. skarżący wniósł o wznowienie studiów w semestrze letnim 2021/2022. Od rozpoczęcia przez skarżącego studiów na kierunku "Informatyka" w Politechnice W. w semestrze zimowym roku akademickiego 2013/2014 minęło ponad 8 lat. Od skreślenia w 2019 r. upłynęło ponad cztery semestry. Tymczasem zgodnie z postanowieniem § 19 ust. 7 regulaminu studiów na Politechnice W. z 2021 r. wznowienie studiów następuje w drodze wpisu na listę studentów, odmowa zaś w drodze decyzji administracyjnej. Postępowanie w sprawie prowadzi Rektor lub osoba przez niego upoważniona. Co istotne, osobie uprzednio skreślonej z listy studentów można odmówić wznowienia jeżeli od rozpoczęcia studiów przez studenta na danym kierunku studiów, poziomie, profilu i formie minęło 8 lat gdy są to studia pierwszego stopnia (§ 19 ust. 10 pkt 2 lit. a). W razie gdy od końca semestru, w którym skreślono studenta z listy studentów do rozpoczęcia wnioskowanego semestru upłynęło więcej niż cztery semestry, odmawia się wznowienia (§ 19 ust. 11 pkt 1). Organ następnie wywodził, że wznowianie studiów nie stanowi przyjęcia na studia, ale formę reaktywacji studenta w jego prawach, a skoro tak, to może dotyczyć ono jedynie osób, które wcześniej studiowały na tych samych studiach, których dotyczy wznowienie. Bazując na powyższym, Politechnika W. przewidziała w regulaminie studiów instytucję wznowienia studiów, przy czym w ramach władztwa administracyjnego w zakresie prawa zakładowego możliwość jej zastosowania obwarowała m.in. okresem, który upłynął nie tylko od rozpoczęcia studiów przez osobę, która zamierza wznowić studia (przesłanka fakultatywna), ale także okresem, który upłynął od skreślenia tej osoby z listy studentów (przesłanka obligatoryjna). W przedmiotowej sprawie, każdy z ustalonych regulaminem studiów okresów minął, a więc nie tylko działając w ramach uznania administracyjnego, ale także w oparciu o ustaloną normę obligatoryjną, organ odmówił skarżącemu prawa do wznowienia studiów. Podnoszone przez skarżącego zarzuty skargi związane z dotychczasowym tokiem studiów, niezaliczeniem praktyki zawodowej jako przesłanką skreślenia z listy studentów w 2019 r., a także ze stanem zdrowia w 2019 r. i obecnie, w oparciu o ustalony powyżej stan faktyczny i prawny, nie miały zdaniem organu wpływu na ustalenie prawa skarżącego do wznowienia studiów. Dodatkowo, zarzuty o takim charakterze podnoszone na tym etapie postępowania, po ostatecznym i prawomocnym zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie skreślenia w 2019 r., w której nie były przez skarżącego zgłaszane, nie mogły stanowić podstaw zmiany rozstrzygnięcia w zakresie wznowienia studiów. Nadto, część zdarzeń chorobowych miała miejsce już po zakończeniu semestru letniego 2018/2019, podczas którego to skarżący nie zaliczył kursu "praktyka zawodowa". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; poniżej przywoływana jako: "p.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 p.p.s.a. stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Rozpoznając skargę w ramach kryteriów określonych powyższymi przepisami, Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wywiedziono, gdyż argumentacja skargi odnosi się w zasadzie do decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów, a nie ta decyzja organu jest przedmiotem zaskarżenia i kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ostateczna decyzja o odmowie wznowienia studiów. W tej materii, podzielając jak najbardziej argumentację organu o autonomii uczelni wyższej, co wprost wynika z aktu rangi ustawowej jakim jest ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (w stanie prawnym sprawy: j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 478 ze zm.; zwana dalej "p.s.w.n."), a ściślej z art. 9 pkt 2 tej ustawy, trzeba podkreślić, że zgodnie z art. 75 ust.1 p.s.w.n. - organizację studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Tym samym komentowana ustawa nie reguluje kwestii wznowienia studiów przekazując kompetencję w tej materii wyłącznie do uregulowania w akcie prawa wewnętrznego uczelni wyższej jakim jest regulamin studiów. Unormowania regulaminu studiów są przepisami wiążącymi organy uczelni przy wydawaniu w indywidualnych sprawach decyzji administracyjnych. Sąd w składzie orzekającym podziela w całej rozciągłości tezę z motywów wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 17 grudnia 2021 r. o sygnaturze III OSK 4807/21, że w sytuacji, w której prawodawca na poziomie regulacji ustawowej nie uregulował kwestii wznawiania studiów pozostawiając unormowania w tym zakresie organom uczelni w ramach przysługującej im autonomii, należy przyjąć, że ocena charakteru tego rodzaju spraw powinna być dokonywana w oparciu o analizowane kompleksowo unormowania wewnętrzne uczelni, w tym również w zakresie przewidzianych form działania. Organ oparł się w swej decyzji na postanowieniach § 19 ust. 7, § 19 ust. 10 pkt 2 lit.a) i § 19 ust. 11 pkt 1 Regulaminu studiów na Politechnice W.(uchwała Senatu Politechniki W. nr [...] z dnia 23 kwietnia 2021 roku) zwanego poniżej w skrócie "regulaminem". W świetle ust. 7 przywołanego paragrafu – postępowanie w sprawie wznowienia studiów prowadzi Rektor lub osoba przez niego upoważniona, a odmowa wznowienia studiów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Organ prawidłowo zatem zastosował przewidzianą wewnętrznymi przepisami formę działania dla negatywnego załatwienia wniosku skarżącego w kwestii wznowienia studiów. W zakresie zaś podstaw materialnoprawnych organ przywołał – jako w jego ocenie spełnione – dwie przesłanki, a mianowicie fakultatywną (z ustępu 10 pkt 2 lit. a § 19 regulaminu) oraz obligatoryjną ( z ust. 11 pkt 1 § 19 regulaminu). W ocenie Sądu jednakże organ nie wykazał zgodnie z obowiązującymi regułami spełnienia obu tych przesłanek. W zakresie pierwszej z nich (fakultatywnej) przepis regulaminu brzmi : "Osobie uprzednio skreślonej z listy studentów, z zastrzeżeniem § 25 ust. 9, można odmówić wznowienia studiów, jeżeli (pkt 2) od rozpoczęcia studiów przez studenta na danym kierunku, poziomie, profilu i formie studiów minęło: (a) 8 lat, gdy są to studia pierwszego stopnia". Użycie słowa "można" bezsprzecznie daje możliwość organowi uczelni swobodnego wyboru kierunku rozstrzygnięcia co do wznowienia przez studenta studiów pierwszego stopnia, czyli wyrażenia zgody bądź odmowy, w sytuacji gdy minął już okres 8 lat od rozpoczęcia studiów. Jednakże wprowadzenie takiej formuły oznacza, że normodawca uczelniany oparł się na uznaniowości, a ta nie może być dowolna, arbitralna. Wobec brzmienia powołanego przepisu bezsprzecznie decyzja w tym przedmiocie ma charakter decyzji podejmowanej w ramach tzw. uznania administracyjnego. Zakres uznania administracyjnego wyznaczony jest zawsze przepisem prawa, a jego ramy określają normy kompetencyjne, przepisy o postępowaniu administracyjnym i przepisy prawa materialnego. Wydając decyzję o charakterze uznaniowym organ jest związany nie tylko przepisem prawa, ale i celem ustanowionego przepisu. Uznanie administracyjne nie pozwala zatem organowi na dowolność w załatwieniu sprawy, ale jednocześnie nie nakazuje mu spełnienia każdego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2000 r. sygn. akt I SA 945/00). Sąd, dokonując kontroli decyzji opartej na uznaniu administracyjnym, bada przede wszystkim czy zaskarżona decyzja jest faktycznie decyzją uznaniową, czy nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia sprawy oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu istotnych dla sprawy okoliczności i czy dał temu stosowny wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Kontroli sądowej podlega wówczas samo uzasadnienie decyzji uznaniowej z punktu widzenia powiązania ustaleń faktycznych z rekonstruowaną normą prawną. Ocenie Sądu nie podlegają natomiast kryteria słuszności, czy celowości podjętego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie i piśmiennictwie podkreśla się, że wydawanie decyzji o uznaniowym charakterze nakłada na organ szczególny obowiązek zgromadzenia i wszechstronnego zbadania materiału dowodowego i zawarcia takiej argumentacji, która w odniesieniu do konkretnych okoliczności prawnych lub faktycznych występujących w danej sprawie pozwoli na przyjęcie, iż decyzja organu nie jest dowolna i jasno artykułuje przesłanki, na jakich organ się oparł w ramach przysługującej mu swobody orzekania. Zatem odmowa wyrażenia zgody na wznowienie studiów winna, zgodnie z ogólnie obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym standardami – zostać należycie uzasadniona. Sam fakt upływu okresu 8 lat nie jest bowiem wystarczający dla odmowy, ponieważ w takiej sytuacji można również wyrazić zgodę na kontynuację studiów. Skoro władze uczelni wprowadziły do przepisów wewnętrznych konstrukcję tzw. uznania administracyjnego, to organ uczelni podejmujący decyzję opartą na uznaniu administracyjnym winien przestrzegać ogólnie obowiązującej w prawie administracyjnym reguły zaprezentowania przesłanek jakimi się kierował, wyjaśnienia przyczyn dlaczego podjął rozstrzygnięcie niekorzystne dla wnioskodawcy. Tymczasem brak jest jakichkolwiek rozważań w tej mierze w uzasadnieniu wydanych decyzji, co daje asumpt do przyjęcia, że na gruncie zastosowanego postanowienia § 19 ust. 10 pkt lit. a) regulaminu organ działał arbitralnie. W tej części zatem zaskarżoną decyzję należy uznać za wadliwą procesowo, ponieważ jej uzasadnienie nie odpowiada wymaganym standardom prawnym. Kontrolowana decyzja oparta została również na drugiej podstawie prawnej, tym razem obligatoryjnej, wywodzonej na gruncie § 19 ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów. W świetle tego postanowienia – osobie uprzednio skreślonej z listy studentów, z zastrzeżeniem § 25 ust. 9, odmawia się wznowienia studiów, jeżeli (pkt 1) od końca semestru, w którym skreślono studenta z listy studentów do rozpoczęcia wnioskowanego semestru upłynęło więcej niż cztery semestry. Rzeczą organu zatem było wykazanie w uzasadnieniu decyzji, że zostały spełnione wszystkie przesłanki materialnoprawne zapisane w treści § 19 ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów, a co za tym idzie – dokonanie ustaleń okoliczności faktycznych o charakterze prawotwórczym wynikające z hipotezy cytowanego przepisu, a są nimi przede wszystkim – ustalenie kiedy nastąpiło skreślenie z listy studentów, w jakim konkretnie semestrze do tego doszło, przedstawienie w jakiej dacie nastąpił upływ semestru, w którym skreślono studenta z listy studentów, ustalenie kiedy następuje rozpoczęcie wnioskowanego (do wznowienia) semestru i ustalenie, czy upłynęło "więcej niż cztery semestry". Jednakże organ bezsprzecznie wykazał spełnienie tylko jednej z nich – to znaczy skreślenie skarżącego z listy studentów na mocy decyzji Rektora z dnia 20 listopada 2019 r., która stała się ostateczna i prawomocna w dniu 18 grudnia 2019 r. Brak jest zupełnie wykazania przez organ spełnienia pozostałych przesłanek, a muszą one być spełnione łącznie, co wynika wprost z brzmienia komentowanego przepisu regulaminu studiów. Uzasadnienie decyzji nie poddaje się w ogóle w tej mierze kontroli z uwagi na swe braki, a analizując akta administracyjne sprawy i pozostałe postanowienia regulaminu studiów oraz uwidoczniony na stronie internetowej uczelni kalendarz akademicki 2021-2022 Sąd stwierdził, że nie tylko organ w motywach decyzji nie wykazał, że zaistniały podstawy do zastosowania przepisu § 19 ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów względem skarżącego, ale i że konkluzja organu w tej materii jawi się jako co najmniej budząca wątpliwości. W tej materii wypada zauważyć, że do skreślenia skarżącego z listy studentów doszło w semestrze zimowym roku akademickiego 2019/20 (18 grudnia 2019 r.). Stosownie zaś do § 4 regulaminu studiów, określającego organizację roku akademickiego – rok akademicki trwa od 1 października do dnia 30 września roku następnego (ust.1). Według ust. 2 – Rektor w terminie do 31 maja ogłasza szczegółowy kalendarz akademicki na następny rok akademicki, zaś kalendarz ten określa organizację roku akademickiego. Zgodnie z ust. 3 – rok akademicki dzieli się na dwa semestry – kolejno zimowy i letni. Okresem rozliczeniowym na studiach jest semestr. Każdy semestr obejmuje: 1) okres odbywania zorganizowanych zajęć dydaktycznych, 2) sesję egzaminacyjną, odpowiednio zimową lub letnią, 3) przerwę semestralną, odpowiednio zimową albo letnią. Wniosek skarżącego o wznowienie siódmego semestru został złożony do organu w dniu 9 lutego 2022 r. W świetle udostępnionego na stronie internetowej Politechniki W. kalendarza akademickiego na rok 2021/2022 semestr zimowy rozpoczynał się 1 października 2021 r. i trwał do 27 lutego 2022 r. Trzeba zatem uznać, że wniosek skarżącego wpłynął jeszcze w trakcie trwania czwartego semestru licząc od daty końca upływu semestru, w którym skreślono skarżącego z listy studentów. Nie wiadomo więc dlaczego organ przyjął, że upłynęło "więcej niż cztery semestry" jak tego wymaga § 19 ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów. W tym stanie rzeczy, wobec niewykazania przez organ ziszczenia się przesłanek prawnych z § 19 ust. 10 pkt 2 lit. a) i ust. 11 pkt 1 regulaminu studiów, brak wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy w uzasadnieniu podjętych decyzji – należało je i z tej przyczyny wyeliminować z obrotu prawnego. W ponownym postępowaniu organ będzie związany oceną prawną Sądu wyrażoną wyżej i w szczególności dokona wyczerpujących ustaleń faktycznych sprawy w kontekście zastosowanych podstaw materialnoprawnych. W razie wydania decyzji odmownej uzasadnienie decyzji winno spełniać wymogi jakie ustanawia przepis art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Z przytoczonych powodów Sąd uchylił wydane decyzje na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.