IV SA/Wr 246/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na dyrektorów placówek oświatowych na terenie Gminy O. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. K. J. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na dyrektorów placówek oświatowych na terenie Gminy O., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w całości oraz zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił istotne naruszenie prawa, tj. art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej w skrócie: k.p.a.) w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2029) w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16 ust. 1a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 346 ze zm.) - w zakresie w jakim z przepisów tych wynika, że przedszkola, szkoły i placówki zakładane i prowadzone przez jednostki samorządu terytorialnego udostępniają elektroniczne skrzynki podawcze spełniające standardy określone i opublikowane na platformie e-PUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji oraz zapewniają ich obsługę - poprzez niezasadne uznanie, że kierownicy szkół i placówek oświatowych na terenie Gminy O. należycie wykonują swoje zadania, pomimo braku udostępnienia przez nich elektronicznych skrzynek podawczych spełniających określone standardy. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. skarżący wniósł - na podstawie art. 227 w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. - skargę do Rady Gminy O. na nienależyte wykonywanie swoich zadań przez dyrektorów placówek oświatowych na terenie Gminy O., polegające na braku zapewnienia elektronicznych skrzynek podawczych na platformie e-PUAP. W odpowiedzi na powyższe, Rada Gminy O. uchwałą z dnia [...] września 2020 r. nr [...] - podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.) w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. - uznała powyższą skargę za bezzasadną, o czym poinformowała skarżącego pismem z dnia [...] września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza analiza dopuszczalności takiej skargi z punktu widzenia objętej zakresem normowania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kognicji sądu administracyjnego do orzekania w sprawie. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 p.p.s.a.): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W sprawie należy dostrzec, że stanowiąca przedmiot skargi uchwała Rady Gminy O. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. w sprawie rozpatrzenia skargi strony z dnia [...] sierpnia 2020 r. na działalność dyrektorów placówek oświatowych na terenie Gminy O., a więc skargi wniesionej w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII k.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". W nawiązaniu do tej uwagi należy wyjaśnić, że w postępowaniu objętym regulacją działu VIII k.p.a., nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem skargi powszechnej - przewidzianej w art. 227 i nast. k.p.a. - mogą być natomiast zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu działu VIII) nie została wymieniona w treści art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Uzupełniająco należy dodać, że zasadności wyrażonego przez Sąd stanowiska w sprawie w żaden sposób nie zmienia okoliczność, że zaskarżona do Sądu czynność ma formę uchwały. Wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami k.p.a., nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Pogląd, że do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami działu VIII k.p.a., nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej jest powszechnie aprobowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Op 129/17, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 października 2019 r. sygn. akt II SAB/Sz 89/19, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2020 r. sygn. akt IV SA/Wr 224/20, czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 315/21 dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.