IV SA/Wr 23/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania postanawia: uchylić postanowienie z dnia 12 września 2016 r. oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpoznaniu odwołania E. T. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w sprawie przyznania usług opiekuńczych, kwestionowaną decyzję utrzymało w mocy. Decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 7 czerwca 2016 r. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyżej wymieniony złożył w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W., który dnia 18 lipca 2016 r. przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. W skardze skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W piśmie z dnia 22 września 2016 r. skarżący ponowił wniosek o przyznanie adwokata z urzędu i wniósł o rozpoznanie jego skargi. Podkreślił m. in., że jest osobą schorowaną, ma problemy z chodzeniem, z kręgosłupem a także jest osobą niedowidzącą, członkiem Polskiego Związku Niewidomych, zmaga się z epilepsją i innymi chorobami. Postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. Sąd odrzucił skargę w niniejszej sprawie, jako wniesioną z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 12 września 2016 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy stwierdzając, że skoro skarżący przekroczył termin do wniesienia skargi, która podlega odrzuceniu, w sprawie zachodzi oczywista bezzasadność skargi określona w przepisie art. 247 p.p.s.a. W dniu 24 października 2016 r. skarżący złożył w Sądzie pismo procesowe, w którym oświadczył, że jego pismo z dnia 27 września 2014 r. zawiera wyraźne elementy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że jest człowiekiem niepełnosprawnym, o obniżonych funkcjach wzrokowych, jest prawie niewidomy i nie ma możliwości sprawnego działania. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 165 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Postanowieniem takim jest postanowienie dotyczące oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec przywrócenia terminu do wniesienia skargi Sąd za zasadne uznał zastosowanie w sprawie art. 165 p.p.s.a. i uchylenie postanowienia oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 12 września 2016 r. Oznacza to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w skardze zostanie rozpoznany przez referendarza sądowego. W związku z powyższym postanowienie Sądu z dnia 12 września 2016 r. należało uchylić, o czym orzeczono na podstawie art. 165 p.p.s.a.