IV SA/Wr 216/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 216/17 odrzucające skargę kasacyjną M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 216/17 oddalającego w całości skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie przyznania zasiłku stałego postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 216/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną M.G. (zwanej dalej : stroną lub skarżącą) od wyroku tutejszego Sądu z dnia 20 lipca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 216/17 oddalającego w całości wniesioną przez nią skargę na decyzję opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Pismem z dnia 19 września 2017 r. skarżąca złożyła osobiście przez siebie sporządzone zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia zażalenia w stosunku do postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie jest również sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie zastosowała się do przywołanych przepisów, o których treści została należycie pouczona w momencie doręczenia odpisu zakwestionowanego orzeczenia (punkt czwarty pouczenia doręczonego w dniu 18 września 2017 r.). Zatem zażalenie wywiedzione osobiście przez skarżącą, która nie wykazała , aby była jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., należało uznać za niedopuszczalne. Jak wynika z treści przepisów art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie , wniesione zażalenie jako niedopuszczalne , podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.