IV SA/Wr 210/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku pełnomocnika [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pismem Sądu z dnia 2 kwietnia 2014r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwania tego skarżący nie wykonał toteż postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014r. Sąd skargę odrzucił. We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, iż na powyższe wezwanie skarżący odpowiedział wskazując, iż nie jest w stanie ponieść kosztów opłaty sądowej oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 roku Sąd postanowił odrzucić skargę oraz oddalić wniosek o przyznanie pomocy. W odpowiedzi na to postanowienie skarżący złożył pismo zatytułowane "Skarga i zażalenie", w którym podniósł, iż nie zna przepisów prawa, przebywa w Zakładzie Karnym, stąd jego wniosek o ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 roku skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pomimo tego, iż Okręgowa Rada Adwokacka we W. ustanowiła dla skarżącego adwokata w osobie B. D. dnia 23 czerwca 2014 r., do dnia dzisiejszego pełnomocnik nie otrzymał zawiadomienia o wyznaczeniu go w niniejszej sprawie. Pełnomocnik z urzędu dowiedział się o sprawie z otrzymanego z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwania do złożenia pisemnego oświadczenia, czy wykonywane przezeń usługi prawne w ramach udzielonego stronie skarżącej prawa pomocy wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 a pkt 6 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych czy też są świadczone w ramach innych form wykonywania zawodu. W przeciwnym razie pełnomocnik nie powziąłby wiedzy o ustanowieniu go adwokatem z urzędu w niniejszej sprawie. Niezwłocznie po otrzymaniu wezwania do złożenia oświadczenia i ustaleniu, jakiej sprawy dotyczy, w dniu 9 lipca 2014 roku upoważniona przez pełnomocnika z urzędu aplikantka adwokacka zapoznała się z aktami sprawy. Z akt sprawy pełnomocnik powziął wiedzę, iż zawiadomienie o ustanowieniu go w ramach prawa pomocy dla skarżącego J. Sz. zostało wysłane przez Okręgową Radę Adwokacką na nieaktualny adres Kancelarii ([...]). Pełnomocnik już w dniu 7 kwietnia 2014 roku zawiadomił Okręgową Radę Adwokacką o zmianie adresu dla doręczeń Kancelarii na adres: ul. Ś. [...] we W. Biorąc pod uwagę fakt, iż sprawa jest znana pełnomocnikowi dopiero od dnia 9 lipca 2014 roku wniosek o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi jest w pełni uzasadniony. Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), ppsa, stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się ( ...) w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące brak winy w uchybieniu terminu ( § 2). O ile można uznać, że wniosek pełnomocnika skarżącego został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa – pismo zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 15 lipca 2014r., to nie wskazuje ono okoliczności, które uwalniałyby skarżącego od winy w uchybieniu terminu. Stwierdzić bowiem należy, iż Sąd skarżącego wezwał do nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem natomiast we wniosku o przywrócenie terminu brak jakichkolwiek okoliczności usprawiedliwiających zaniechanie wykonania tego obowiązku. W odpowiedzi na wezwanie – jak wynika z wniosku pełnomocnika, skarżący jedynie podniósł, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, w szczególności zaś opłaty sądowej. Brak natomiast jakiegokolwiek odniesienia się do kwestii co było przyczyną niewywiązania się z obowiązku nałożonego przez Sąd na skarżącego – nadesłania odpisu skargi. Wprawdzie skarżący broni się zarzucając ,że nie zna przepisów prawa, przebywa w zakładzie karnym, ale żądanie Sądu nie dotyczyło sfery prawa, ale faktów, i nie wymagało znajomości przepisów postępowania. Natomiast czy i jak pobyt w zakładzie karnym uniemożliwił mu wykonanie wspomnianego wezwania tego brak we wniosku o przywrócenie terminu. Tym bardziej, że skargę na decyzję Wojewody sporządził w zakładzie karnym. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ppsa należało postanowić jak w sentencji orzeczenia.