IV SA/Wr 210/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku pełnomocnika [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, co następuje: Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi wywiedzionej przez skarżącego. Ustawowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od doręczenia powyższego postanowienia upłynął, jednakże strona uchybiła terminowi bez swojej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 27 maja 2014 roku wezwał skarżącego do złożenia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 roku skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Pomimo tego, iż Okręgowa Rada Adwokacka we W. ustanowiła dla skarżącego adwokata w dniu 23 czerwca 2014 r., pełnomocnik do dnia sporządzenia skargi kasacyjnej nie otrzymał zawiadomienia o wyznaczeniu go w niniejszej sprawie. Pełnomocnik z urzędu dowiedział się o sprawie z otrzymanego z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwania do złożenia pisemnego oświadczenia, czy wykonywane przezeń usługi prawne w ramach udzielonego stronie skarżącej prawa pomocy wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 a pkt 6 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też są świadczone w ramach innych form wykonywania zawodu. W przeciwnym razie pełnomocnik nie powziąłby wiedzy o ustanowieniu go adwokatem z urzędu w niniejszej sprawie. Niezwłocznie po otrzymaniu wezwania do złożenia oświadczenia i ustaleniu, jakiej sprawy dotyczy, w dniu 9 lipca 2014 roku upoważniona przez pełnomocnika z urzędu aplikantka adwokacka zapoznała się z aktami sprawy. Z akt sprawy pełnomocnik powziął wiedzę, iż zawiadomienie o ustanowieniu go w ramach pomocy prawnej dla skarżącego zostało wysłane przez Okręgową Radę Adwokacką we W. na nieaktualny adres Kancelarii ([...]). Pełnomocnik dnia 7 kwietnia 2014 roku zawiadomił Okręgową Radę Adwokacką o zmianie adresu dla doręczeń Kancelarii na adres: ul. Ś. [...] we W. (dowód: zawiadomienie o zmianie adresu). Ze względu na okres urlopowy pełnomocnik z urzędu dopiero od dnia 15 lipca 2014 r. był w stanie zapoznać się z aktami i wnieść skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2014 roku. Sam skarżący nie mógł wnieść skutecznie skargi kasacyjnej z uwagi na jej obwarowanie przymusem adwokackim. Nadmienić również należy, iż skarżący już na wcześniejszym etapie postępowania złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, obejmującego wyznaczenie adwokata z urzędu, lecz mimo sytuacji faktycznej skarżącego (brak wykształcenia oraz fakt przebywania w zakładzie karnym), wniosek ów nie został uwzględniony. Biorąc powyższe pod rozwagę, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest w pełni uzasadniony, albowiem pełnomocnik skarżącego z urzędu wywodzi niniejszą skargę niezwłocznie po powzięciu wiedzy o jego ustanowieniu oraz zapoznaniu się z aktami sprawy. Wniosek ten jest zasadny. Przepis bowiem art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), ppsa, stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się (...) w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Analizując okoliczności zawarte we wniosku należy uznać, iż dostatecznie uzasadniają one nie tylko, iż skarżący dotrzymał terminu określonego w art. 87§1 ppsa, ale uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Uzasadniają to w szczególności względy proceduralne związane z ustanowieniem i wyznaczeniem pełnomocnika, także czasem niezbędnym do zapoznania się przez niego z materiałami sprawy i zajęciem stanowiska w sprawie. Z tego względu, na podstawie art. 86§1 ppsa należało postanowić jak w sentencji orzeczenia.