IV SA/Wr 169/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 169/20 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2019 r., [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 8 maja 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 169/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. (dalej: strona, skarżący) na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Prezydenta W. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego (pkt I) oraz oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (pkt II). Wskazane postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 maja 2020 r. z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej w odniesieniu do całego postanowienia oraz podmiotach uprawnionych do jej sporządzenia, a także o prawie do wniesienia zażalenia na orzeczenie zawarte w pkt II postanowienia dotyczące żądania przyznania prawa pomocy. W dniu 4 czerwca 2020 r. do tutejszego Sądu wpłynęła osobiście sporządzona przez skarżącego skarga kasacyjna na powyższe postanowienie (zatytułowana jako "zażalenie") wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 169/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną na wymienione postanowienie Sądu z dnia 8 maja 2020 r. Postanowienie z dnia 12 czerwca 2020 r. zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 21 lipca 2020 r. z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia ze wskazaniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 27 lipca 2020 r. (k. 48 akt sądowych) skarżący wniósł pismo zatytułowane "Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie", stanowiące w istocie ponowną skargę kasacyjną sporządzoną (i podpisaną) osobiście, od postanowienia Sądu z dnia 8 maja 2020 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązki, a także w sprawach własności przemysłowej skarga kasacyjna może być sporządzona również odpowiednio przez doradcę podatkowego bądź rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 175 § 2 p.p.s.a., wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, gdy sporządzającym tę skargę będzie sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a). Podkreślenia wymaga, że autor wniesionej w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej nie należy do katalogu osób uprawnionych do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie w tym zakresie nie podlega konwalidacji. Zatem skarga kasacyjna dotknięta wskazanym brakiem formalnym, którego skarżący nie jest w stanie samodzielnie usunąć jest niedopuszczalna. Stosownie do zaś do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu jest wnioskiem niedopuszczalnym, jeżeli brak jest ustawowych warunków do jego rozpoznania, tj.: gdy uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie tego postępowania; gdy dotyczy terminu, który nie podlega przywróceniu albo też terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania; gdy nie nastąpiło uchybienie terminowi; gdy wniosek nie dotyczy terminu procesowego; gdy z uwagi na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Komentarz do art. 88 (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod. red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 478 oraz postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. I OZ 1690/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach badanej sprawy, nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2020 r. została sporządzona przez osobę nienależącą do kręgu osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. Wniosek taki jest niedopuszczalny, wobec braku ustawowych warunków określonych w art. 87 § 4 w zw. z art. 175 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.