IV SA/Wr 152/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Nikiforów Sędziowie Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca) Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2026 r. nr 24/2026 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.

W dniu 6 marca 2025 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze (dalej: PINB) wpłynął wniosek B. K. (dalej: skarżący) o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dokumentów związanych z realizacją zamierzenia budowlanego pn. "Rozbiórka obiektu mostowego i budowa przepustu nad P. w ciągu "ul.[...]" w K." na działce nr [...], obręb [...] K.", w tym dokumentów związanych z zakończeniem realizacji inwestycji. Wniosek ten został także przekazany PINB, zgodnie z właściwością, przy piśmie Starosty Karkonoskiego z 10 marca 2025 r. Decyzją z 12 marca 2025 r. (5/2024) PINB w Jeleniej Górze odmówił udzielenia informacji publicznej w zakresie dokumentów związanych z realizacją zamierzenia budowlanego pn. "Rozbiórka obiektu mostowego i budowa przepustu nad P. w ciągu "ul.[...]" w K." na działce nr [...], obręb [...] K.", w tym dokumentów związanych z zakończeniem realizacji inwestycji, kwalifikując wnioskowane informacje jako informacje przetworzone. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB) decyzją z 28 kwietnia 2025 r. (523/2025) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji DWINB wskazał, że w przypadku gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na fakt, że ma ona charakter informacji przetworzonej i okoliczność ta stanowi podstawę wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia, to organ zobowiązany jest przedstawić w uzasadnieniu konkretne fakty potwierdzające tę ocenę. Ponadto organ winien wezwać skarżącego do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego. Od decyzji tut. organu został wniesiony sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z 1 sierpnia 2025 r. o sygn. akt IV SA/Wr 300/25 został oddalony. W trakcie ponownego rozpoznania wniosku skarżącego PINB 12 maja 2025 r. wezwał skarżącego do wskazania szczególnego istotnego interesu publicznego dla udzielenia żądanej informacji publicznej. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżący pismem z 21 maja 2025 r. wskazał ponownie na zakres swojego żądania i uwarunkowanie, że dokumenty mogą zostać udostępnione w przypadku uznania wnioskodawcy za stronę postępowania. Decyzją z 24 listopada 2025 r. (16/2025) PINB odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w zakresie dokumentów związanych z realizacją zamierzenia budowlanego pn. "Rozbiórka obiektu mostowego i budowa przepustu nad P. w ciągu "ul. [...]" w K." na działce nr [...], obręb [...] K." w tym dokumentów związanych z zakończeniem realizacji inwestycji (wszystkich decyzji, postanowień, protokołów z wizji, dokumentacji zdjęciowej z wizji i dokumentów zwianych z zakończeniem realizacji inwestycji tj. zawiadomienie o zakończeniu robót, oświadczenia kierowania budowy, protokołów odbiciowych robót). PINB ponownie rozpoznając wniosek skarżącego stwierdził, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Wskazał, że wprawdzie informacja ta składa się z określonej liczby informacji prostych, jednakże aby mogła zostać udostępniona w formie żądanej przez wnioskodawcę, wymaga ich wyodrębnienia i dokonania stosownych analiz, zestawień, wyciągów, co kwalifikuje ją jako informację przetworzoną. PINB dokonał wyliczenia czynności koniecznych do przygotowania informacji. Poza tym PINB wskazał, że skarżący wzywany do wykazania szczególnej istotności żądanej informacji dla interesu publicznego, takiego interesu nie wykazał. W ocenie PINB odpowiedź skarżącego nie wskazuje na żadne nowe okoliczności w sprawie, powiela dotychczasowe zarzuty, które zostały już rozpoznane. Tym samym skarżący w żaden sposób nie wykazał, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Od niniejszej decyzji skarżący wywiódł odwołanie, po rozpoznaniu którego, DINB decyzją z 7 stycznia 2026 r. (WOA.7721.449.2025.JB) utrzymał zaskarżoną w mocy. W uzasadnieniu decyzji DWINB – po przywołaniu przepisów mających zastosowanie w sprawie, w szczególności art. 3 u.d.i.p. – wskazał jak należy rozumieć informację przetworzoną i podkreślił powołując się na orzecznictwo sądowe, że suma tzw. informacji prostych może być uznana za informację przetworzoną pod warunkiem, że szeroki zakres wniosku o udostępnienie informacji wymaga użycia tak znacznych środków osobowych, np. dla zgromadzenia wielu dokumentów, ich zanonimizowania i skopiowania, iż zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego. Na tle powyższych rozważań DWINB przyznał rację PINB, że udzielenie informacji we wnioskowanym przez skarżącego zakresie stanowiłoby udostępnienie informacji przetworzonej, gdyż wymagałaby od organu I instancji podjęcia szeregu czynności, które uniemożliwiłyby prawidłowe jego funkcjonowanie. Jak wyjaśnił PINB aby wygenerować żądaną informację publiczną musiałby dokonać: 1. kwerendy wielotomowej dokumentacji akt administracyjnych prowadzonych w organie I instancji w celu identyfikacji dokumentów dotyczących przedmiotowej inwestycji, 2. selekcji dokumentów zawierających informacje dotyczące wniesionego żądania, sformułowanego tak ogólnikowo, że w rzeczywistości każdy dokument wytworzony i posiadany przez PINB, a dotyczący przedmiotowej inwestycji wymagałby udostępnienia, 3. zanonimizowania dokumentów pod względem obowiązujących przepisów dotyczących udostępniania danych osobowych podmiotom zewnętrznym, 4. zaangażowania pracowników w nadmiernej ilości w celu zrealizowania około 20 godzin roboczych na wygenerowanie żądanej informacji. Dodatkowo, jak wskazał DWINB, w PINB zatrudnionych jest 5 osób, w tym 3 osoby na stanowiskach merytorycznych mogących rozpoznać wniosek, dlatego też argumentacja przedstawiona przez organ I instancji jednoznacznie dowodzi, że żądana przez wnioskodawcę informacja stanowi informację przetworzoną. Dalej DWINB wyjaśnił, że sam fakt uznania wnioskowanej informacji za informację przetworzoną nie zwalania z konieczności jej udostępnienia, jednakże wówczas skarżący musiałby wykazać szczególnie istotny interes publiczny, do czego został wezwany 12 maja 2025 r. Z odpowiedzi na ww. wezwanie wynika jednak, że skarżący takiego interesu nie wykazał. DWINB podkreślił, że skarżący powołał się ogólnikowo na opis całej sprawy, której dotyczy wniosek, natomiast nie odniósł się do szczególnie istotnego interesu publicznego w działaniach podejmowanych na rzecz udzielenia żądanej informacji publicznej. Powoływane argumenty dotyczą interesów raczej jednostkowych, aniżeli takich, które mogłyby być rozumiane, jako jakikolwiek "interes publiczny", a w szczególności istotny interes publiczny. W ocenie DWINB skarżący nie wykazał w szczególności, żeby żądana informacja w jakikolwiek przysłużyła się dla ogółu społeczeństwa, czy też jego jakiejś części, wręcz przeciwnie ma ona posłużyć raczej bliżej nieokreślonemu interesowi prywatnemu skarżącego, co wynika z kontekstu samego wniosku, jak również odpowiedzi na wezwanie organu I instancji. Od niniejszej decyzji skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją poprzedzającą. W treści skargi skarżący zawnioskował o wydanie dokumentów związanych z ww. inwestycją, która, jak wskazał, budowana była niezgodnie z projektem, zagraża życiu. W ocenie skarżącego organy nie chcą wydać dokumentów z uwagi na ukrycie nieprawidłowości związanych z tą inwestycją dalej w skardze szczegółowo przez skarżącego opisanych. DWINB wniósł o oddalenie skargi w całości, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze. zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie zaś z art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, wniesiona przez skarżącego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego i procesowego i dokonały prawidłowej wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902), dalej: u.d.i.p. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 i 2 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. W doktrynie oraz orzecznictwie sądowym przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za takową bowiem uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (wyroki NSA: z 30 października 2002 r. sygn. akt II SA 181/02; z 20 października 2002 r. sygn. akt II SA 1956/02 oraz z 30 października 2002 r. sygn. akt II SA 2036-2037/02; za: M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, str. 28). Art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p. stanowi, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej, w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. W świetle przywołanych powyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Jeleniej Górze jest, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., podmiotem zobowiązanym w sprawach o udzielenie informacji publicznej do jej udostępnienia, a wnioskowana informacja wyczerpuje znamiona informacji publicznej. W sprawie spór dotyczył natomiast tego, czy organy prawidłowo przyjęły, że wnioskowana przez skarżącego informacja w postaci dokumentów związanych z realizacją zamierzenia budowlanego pn. "Rozbiórka obiektu mostowego i budowa przepustu nad P. w ciągu "ul. [...]" w K." na działce nr [...], obręb [...] K.", w tym dokumentów związanych z zakończeniem realizacji inwestycji (wszystkich decyzji, postanowień, protokołów z wizji, dokumentacji zdjęciowej z wizji i dokumentów zwianych z zakończeniem realizacji inwestycji tj. zawiadomienie Wójta Gminy o zakończeniu robót, oświadczenia kierowania budowy, protokołów odbiorczych robót, pismo skarżącego z 5 marca 2025 r.) stanowi informację publiczną przetworzoną, której to udostępnienie wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Stwierdzenie braku szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego skutkuje bowiem wydaniem przez organ decyzji o odmowie udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W pierwszej kolejności podnieść należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zawraca się uwagę na dwa aspekty "przetworzenia informacji". Pierwszy uwzględnia zmiany jakościowe informacji prostych, drugi podkreśla aspekt techniczny i ilościowy, traktując przetworzenie informacji prostych w kategoriach czynności, jakim muszą zostać poddane, aby uzyskać dane podlegające udostępnieniu. W pierwszym znaczeniu informacja przetworzona to informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w wymaganej treści i postaci, a jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych i intelektualnych w odniesieniu do posiadanego zbioru danych. Przetworzeniem jest zebranie, często na podstawie różnych kryteriów, informacji prostych i ich następnie zanalizowanie, zredagowanie, opracowanie w postaci nowego dokumentu i nowej informacji o treści, która do tej pory w takiej postaci nie istniała. Drugie rozumienie informacji przetworzonej dotyczy przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, skierowanych na przygotowanie żądanej informacji i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe. W tym drugim rozumieniu suma informacji prostych, w zależności od wiążącego się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem nakładu koniecznej pracy i środków, może być traktowana jako informacja przetworzona (wyrok WSA we Wrocławiu z 18 stycznia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 458/23 oraz wyrok WSA we Wrocławiu z 13 sierpnia 2025 r. IV SA/Wr 87/25). Organy odmawiając skarżącemu udostępnienia wnioskowanych informacji dotyczących zakończonej inwestycji "Rozbiórki obiektu mostowego i budowa przepustu nad P. w ciągu "ul. [...]" w K." na działce nr [...], obręb [...] K." wskazały tak de facto na drugie rozumienie informacji publicznej przetworzonej stanowiącej "sumę informacji prostych", których wyselekcjonowanie, wyodrębnienie wymagałoby od organu dodatkowych analiz, zestawień, wyciągów. Ponadto organy – w sposób szczegółowy – opisały przy tym zakres czynności, których musiałyby dokonać, aby opracować informację żądaną przez skarżącego. Po pierwsze PINB – jak wskazał – musiałby przeglądnąć wielotomową dokumentację akt administracyjnych, w celu identyfikacji dokumentów związanych ze wskazaną przez skarżącego inwestycją; dokonać szczegółowej selekcji tej dokumentacji celem wyodrębnienia z niej dokumentów żądanych przez skarżącego. Niewątpliwie też PINB musiałby dokonać animizacji dokumentacji, która zawiera chociażby dane osobowe. Bez wątpienia opisane czynności byłyby czasochłonne i pracochłonne. PINB podkreślił, że czynności te wymagałoby również dodatkowego zaangażowania pracowników, przez znaczący czas, szacunkowo wynoszący 20 godzin roboczych, co z kolei mogłoby wpłynąć na bieżącą ich pracę i realizację ustawowych zadań organu. Co tym bardziej ma znaczenie w sprawie, gdyż (jak wskazał DWINB) w PINB zatrudnionych jest 5 osób, w tym 3 osoby na stanowiskach merytorycznych mogących rozpoznać wniosek. Powyższe dowodzi okoliczności, że codzienna praca w PINB z uwagi na przystąpienie do pracy nad wnioskiem uległaby zakłóceniu. Niewątpliwie zatem, z uwagi na zakres wniosku i zakres czynności jakie musiałby podjąć PINB w celu jej uzyskania, uznać należało, że wnioskowane przez skarżącego informacje dotyczące zakończonej inwestycji stanowią informacje przetworzoną. Skoro tak, to organy prawidłowo zatem wezwały skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu ww. informacji publicznej o charakterze przetworzonym. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej, w takim, zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie szczególnie interesu publicznego nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane, lecz w orzecznictwie interpretowane jest szeroko. Na szczególny interes publiczny, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., składają się trzy elementy: 1) działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób, wnioskodawca musi bowiem wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów; 2) działanie służy społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych; 3) możliwości rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację (wyrok NSA z 26 marca 2024 r., III OSK 1595/22, LEX nr 3705989; Wyrok WSA w Warszawie z 14 lutego 2022 r., II SA/Wa 3343/21, LEX nr 3334028). Wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dla jej uzyskania powinien wykazać zatem nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Za podmiot o takich cechach niewątpliwie można uznać: posła, senatora, radnego, a także inne podmioty, które są w stanie wykazać swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domagają, w sytuacji gdy np. występują w określonych procesowych rolach uczestników postępowań dotyczących tworzenia lub kontrolowania aktów normatywnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 5090/21, CBOSA). Tym samym, szansę na uzyskanie informacji publicznej przetworzonej ma w zasadzie ten wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego zwykłego posiadacza informacji publicznej. W przypadku informacji przetworzonej nie jest istotne, kto się o nią ubiega, lecz w jakim celu (wyrok WSA we Wrocławiu z 26 listopada 2021 r., IV SA/Wr 570/21, LEX nr 3344734; wyrok NSA z 9.11.2021 r., III OSK 4533/21, LEX nr 3256583). Z akt sprawy wynika bezspornie, że w celu umożliwienia wykazania skarżącemu, że składając wniosek o udostępnienie informacji kierował się szczególnym interesem publicznym, organ pismem z 12 maja 2025 r. wezwał skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień tj. do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu żądanej informacji. Skarżący odpowiedział wprawdzie na to wezwanie w obszernym piśmie z 21 maja 2025 r. zatytułowanym "dotyczy wezwania z dnia 12.05.2025 r.", lecz w treści tego pisma nie wskazał na opisane wyżej przesłanki nakazujące uznanie, że jego działanie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W piśmie tym skarżący raz jeszcze odwołał się do sprawy związanej z inwestycją oraz nieprawidłowości, które jego zdaniem miały miejsce oraz wezwał PINB do "wydania wszelkich dokumentów związanych z tą inwestycją od 25 sierpnia 2024 r. (...)" ( str. 5 pisma). Niemniej jednak, jak słusznie przyjęły organy, skarżący w piśmie tym nie wskazał wpływu żądanej informacji na szerszą grupę osób. Nie wykazał, że jego działanie służy naprawie istniejących struktur administracyjnych, czy też, że ma możliwość rzeczywistego (realnego) wykorzystania pozyskanej informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację organów władzy publicznej. Tym samym, organy słusznie przyjęły, że skarżący nie wykazał szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej przez niego informacji przetworzonej. Końcowo zaakcentowania wymaga, że w doktrynie i orzecznictwie funkcjonuje pogląd, że intencją ustawodawcy wprowadzającego pojęcie informacji przetworzonej i jej udostępnienie pod warunkiem wykazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego było podporządkowanie interesu prywatnego interesowi publicznemu. Regulacja wynikająca z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jest odczytywana bardziej jako ograniczenie niż poszerzanie dostępu do informacji publicznej. Ma to stanowić sui generis barierę ochronną dla podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej przed zalewem wniosków od osób prywatnych o udostępnienie informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych. Chodziło o to, aby uniknąć sytuacji, w których działania organu są skupione nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej (Piskorz-Ryń Agnieszka (red.), Sakowska-Baryła Marlena (red.), Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy nie naruszyły przepisów prawa procesowego, czy też prawa materialnego. Regulacja art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. realizuje konstytucyjną zasadę prawa do informacji wynikającą z art. 61 Konstytucji RP, a organy obu instancji prawidłowo przepisy te zastosowały. Uzasadniły charakter przetworzony żądanej informacji oraz wskazały na ograniczenie w jej udostępnieniu poprzez niewykazanie przez skarżącego istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Powyższe uzasadniało wydanie przez organy zaskarżonych przez skarżącego decyzji. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w całości na podstawie art. 151 p.p.s.a.