IV SA/Wa 709/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. R. i W. R. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji postanawia odrzucić skargi.

A. R. i W. R. wnieśli do Sądu skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie wygaszenia decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2013 r. o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej. Minister Infrastruktury i Budownictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi. W piśmie z 25 kwietnia 2017 r. organ poinformował, że nie dysponuje dowodami doręczenia decyzji W. R.. Organ dodał, że odwołanie skarżącego, wobec nieusunięcia braku formalnego zostało pozostawione bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (art. 50 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z zacytowanych przepisów wynika, że termin do wniesienia skargi: a) rozpoczyna bieg z chwilą doręczenia rozstrzygnięcia stronie postępowania administracyjnego i kończy po upływie 30 dni od tego zdarzenia, b) jest zachowany wyłącznie w przypadku skierowania skargi do właściwego adresata, tj. organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. Inaczej mówiąc, warunkiem wniesienia skargi jest złożenie skargi w okresie 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia bądź, w odniesieniu do podmiotu, który został pominięty w postępowaniu administracyjnym i któremu nie doręczono rozstrzygnięcia, zachowanie terminu przewidzianego dla stron będących adresatami kwestionowanego rozstrzygnięcia. Pogląd taki został wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i pozostaje aktualny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., I OSK 2351/12, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 lipca 2007 r., IV SA/Wa 853/07, czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 15 maja 2006 r., II SA/Op 65/06, wskazane orzeczenia oraz orzeczenia powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadności tego poglądu jest upatrywana w zasadzie trwałości decyzji administracyjnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie stanowią inaczej (art. 16 § 1 w związku z art. 110 k.p.a.). Skuteczne doręczenie decyzji przynajmniej jednej ze stron postępowania powoduje, że wywołuje ona skutki prawne w związku z jej wejściem do obrotu prawnego wobec wszystkich uczestników postępowania, także tych, którzy nie brali w nim udziału. To wywołanie skutków prawnych polega także na zastosowaniu specjalnej regulacji dla sytuacji polegającej na pozbawieniu strony udziału w postępowaniu. Przez pozbawienie strony udziału w postępowaniu należy rozumieć także przypadki, gdy stronie nie doręczono decyzji lub postanowienia. W konsekwencji takiego stanowiska przyjmuje się, że strona postępowania administracyjnego, która nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym i której nie doręczono decyzji, gdyż organ odwoławczy nie uczynił jej adresatem decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje odrzuceniem skargi, chyba ze skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Nie uszczupla to prawa strony do obrony swoich interesów, gdyż służy jej nadto prawo wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego, w myśl art. 148 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Na uboczu przypomnieć warto, iż decyzje kończące postępowanie w sprawie wznowienia, podlegają na ogólnych zasadach zaskarżeniu w nadzwyczajnych trybach postępowania administracyjnego (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2000, s. 615). Ponadto w przypadku złożenia skargi bezpośrednio do Sądu czy też złożenia skargi do niewłaściwego organu, o zachowaniu terminu do złożenia skargi decydować będzie data przekazania skargi do organu właściwego (por. np. M. Jagielska (w:) R. Hauser, M. Wierzbowski (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H.Beck, Warszawa 2015, s. 328-329 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2013 r. II FSK 1775/13). Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd ustalił, że decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa została doręczona tylko skarżącej A. R., jako współwłaścicielce nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], obręb G., gmina M. Doręczenie miało miejsce 10 stycznia 2017 r. Zarówno z akt sprawy oraz treści pisma Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 25 kwietnia 2017 r. wynika, że zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącemu W. R., który z A. R. jest współwłaścicielem ww. nieruchomości. Wobec tego, że Sąd w pełni podziela zaprezentowany pogląd co do terminu złożenia skargi w przypadku pominięcia podmiot jako strona postępowania administracyjnego, uznał, że termin do złożenia skargi przez W. R. rozpoczął się z chwilą doręczenia decyzji skarżącej A. R. Skarżący przedmiotową skargę skierowali do Ministra Infrastruktury i Rozwoju, natomiast złożyli ją w Kancelarii Głównej Ministerstwa Rozwoju 9 lutego 2017 r. Następnie, 14 lutego 2017 r. skarga została przekazana do Ministra Infrastruktury i Budownictwa jako organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie i właściwego do udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy do Sądu. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez skarżących upływał 9 lutego 2017 r. , natomiast skarga została przez nich złożona, zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., dopiero 14 lutego 2017 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.