II OZ 429/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1778/16 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skarg E.O. i M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.

L.O. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z [...] października 2016 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skargę na powyższą decyzję wniósł także M.S. Zarządzeniem z 10 stycznia 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując na swoją trudną sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości, ponieważ przedmiotem zaskarżonej decyzji jest ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2. art. 54 i art. 56 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 778 ze zm.). Zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Kolejnym wyjątkiem od zasady obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała w treści zażalenia na swoją trudną sytuacją materialną, jednak w odpowiedzi na wezwanie Sądu I instancji wyjaśniła, że pismo to należy traktować jako zażalenie, a nie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.