IV SA/Wa 553/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. i R. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia odrzucić skargę.

Prawomocnym zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 11 marca 2019 r., wezwano stronę skarżącą do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego, stosowanie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. Warunkiem zaś podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Analiza akt wskazuje, że prawomocne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało skutecznie doręczone 17 lutego 2020 r. Ostatni dzień na wykonanie wezwania przypadał zatem na 24 lutego 2020 r. Strona skarżąca nie uczyniła jednak zadość wezwaniu, ponieważ po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych do 5 marca 2020 r. nie odnotowano wpłaty kwoty należnej tytułem wpisu sądowego. Do dnia orzekania nie wpłynęło także żadne pismo, w którym zgłoszonoby wątpliwości co do wezwania. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.