II SA/Łd 205/20

Dnia 19 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Gminy Miasto Z. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia postanawia: 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – stronie skarżącej Gminie Miasto Z. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu, zaksięgowaną w dniu 11 marca 2020 roku pod pozycją [...]. B.A.

Gmina Miasto Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...]. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego (piasku) "A" w Z. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odpowiedzi na sprzeciw Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jego odrzucenie powołując się na brak legitymacji Gminy do jego złożenia, która nie występuje w sprawie jako podmiot prawa prywatnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. w skrócie: "P.p.s.a.") do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 32 p.p.s.a. stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Tym samym przymiotu strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma organ, który wydał zaskarżony akt w pierwszej instancji. Wskazać należy, że struktura postępowania sądowoadministracyjnego ukształtowana jest jako spór prowadzony przed niezawisłym sądem przez dwa podmioty – skarżącego, czyli podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie jest przyczyną zgłoszonego żądania udzielenia ochrony prawnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie przyjęto, że organ, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie nie jest uprawniony do wniesienia w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego - chociażby - sprawa dotyczyła jego interesu prawnego lub reprezentowanego przez niego podmiotu. Podkreśla się również, że w jednym postępowaniu nie może mieć miejsce łączenie funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania. Tym samym niedopuszczalne jest, aby ten sam podmiot zajmujący pozycję organu, w zależności od etapu załatwienia sprawy przyjmował charakter strony (por. wyrok NSA z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05; wyrok NSA z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 931/07). Wskazać zatem należy, że Prezydent Miasta Z. jako organ administracji publicznej pierwszej instancji wydając rozstrzygnięcie o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, utracił uprawnienie do występowania w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym, jak i w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wnosząc niniejszy sprzeciw nie działał jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występował jako organ administracji publicznej w stosunkach publiczno-prawnych na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Wobec braku legitymacji procesowej skarżącego, rozpoznawany sprzeciw jako wniesiony przez organ pierwszej instancji jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w punkcie 1 sentencji. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł orzeczono w punkcie 2 sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. B.A.