IV SA/Wa 485/17

Dnia 10 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi O. I. i E. I. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 roku, numer [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę E. I.

W piśmie z dnia 6 stycznia 2017r. E. I. oraz O. I. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 roku w przedmiocie odmowy udzielenia O. I. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pojęcie "interesu prawnego" może być wyprowadzone tylko z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania uprawnienia lub obowiązku. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga więc ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między powszechnie obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego. Innymi słowy, podmiot, dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki w kontekście danego postępowania, nie jest legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozpoznając wniosek O. I. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie uznał E. I. za stronę postępowania i w związku z tym decyzja odwoławcza wydawana w sprawie w postępowaniu administracyjnym nie była jej doręczana. Stwierdzić zatem należy, że E. I. nie była stroną postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem O.I. wobec tego skarga E. I. wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę E. I. niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia. W tym miejscu należy wskazać, że od interesu prawnego trzeba odróżnić interes faktyczny, czyli stan, w którym określony podmiot wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Skarżąca E. I. nie jest legitymowana do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2016r. Interes prawny do wniesienia skargi nie przysługuje bowiem małżonkom osób, wobec których wydawane są decyzje administracyjne, mające wpływ na ich życie osobiste i rodzinne – nawet jeśli przedmiotem danej decyzji jest odmowa udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Należy mieć na uwadze, że każda decyzja wydawana wobec osoby fizycznej, będącej czyimś małżonkiem, ma jakiś wpływ na życie osobiste i rodzinne jej oraz jej małżonka. Sąd nie kwestionuje przy tym, że wnosząca skargę E. I. może posiadać interes faktyczny w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016r. Nie wynika jednak z niego uprawnienie do wniesienia skargi na ww. decyzję we własnym imieniu. Wnosząca skargę nie posiada interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego we własnym imieniu, gdyż nie była stroną postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] listopada 2016r. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.