IV SA/Wa 106/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę

W piśmie złożonym w dniu [...] grudnia 2016 r. H. G. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy udzielenia Cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP. W piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r. Sekretariat Wydziału IV przesłał Skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z dnia [...] stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni termin, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpis tego zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu [...] stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, odebrał dorosły domownik w dniu [...] stycznia 2017 r., zatem w świetle art. 72 § 1 Ppsa należało ją uznać za doręczoną w tym dniu. Wobec tego termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu [...] lutego 2017 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.