IV SA/Wa 443/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Protokolant ref. staż. Luiza Cycling, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w W. na uchwałę Rady [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 3 października 2017 r. (data wpływu do Rady [...]) [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa ul. [...] w [...] złożyła do Rady [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, do którego zdaniem Skarżącej miało dojść poprzez określenie definicji "intensywności zabudowy" w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" (Uchwała Rady [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r.). Wezwanie organ pozostawił bez rozpoznania. W dniu 8 stycznia 2018 r. (data wpływu do Rady [...]) Skarżąca za pośrednictwem Rady [...] złożyła do tut. Sądu skargę na ww uchwałę w części, tj. w odniesieniu do § 2 pkt 12 uchwały, o stwierdzenie nieważności którego wnosiła. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016, poz. 446 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Podnieść należy, iż Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta jest niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona po upływie ustawowo przewidzianego terminu, wynikającego z art. 53 § 2 ppsa (w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 roku, obowiązującym dla zaskarżonego aktu). W myśl powyższego przepisu skargę wnosi się, w przypadku kiedy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skoro Skarżąca ww wezwanie wniosła w dniu 3 października 2017 r., ostatnim dniem skutecznego wniesienia skargi przez Skarżącą Spółdzielnię jest dzień 4 grudnia 2017 roku (2 grudnia 2017 r. to sobota a 3 grudnia 2017r. to niedziela). Należy mieć bowiem na uwadze treść art. 83 § 2 ppsa. Zatem wnosząc przedmiotową skargę do tut. Sądu w dniu 8 stycznia 2018 roku (data wpływu do Rady [...]), Skarżąca uchybiła powyższemu terminowi. To z kolei powoduje, iż przedmiotowa skarga, jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia na mocy ww art. 58 § 1 pkt 2 ppsa podlega odrzuceniu. W tym miejscu należy także powołać, wbrew stanowisku Skarżącej wyrażonym na rozprawie sądowej w dniu 12 czerwca 2018 roku, treść uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętej w dniu 2 kwietnia 20107 roku w sprawie o sygn. II OPS 2/07, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej, wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r. [...], o podjęcie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 36 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz na podstawie art. 264 § 2 w związku z art. 15 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchwały wyjaśniającej: 1) czy art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w zakresie skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ?; a w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: 2) czy warunkiem wniesienia skargi jest uprzednia bezskuteczność wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (art. 101 ust. 1 u.s.g.), czy też skarga może być wniesiona w każdym z sześćdziesięciu dni terminu przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a., liczonego od dnia wniesienia wezwania, nawet gdy nie upłynął jeszcze termin z art. 35 § 3 K.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 u.s.g. do udzielenia przez organ odpowiedzi na to wezwanie? - podjął następującą uchwałę: Przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu do załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Natomiast mając zgodnie z treścią przepisu art. 269 § 1 ppsa, uchwały poszerzonego składu NSA są wiążące dla innych sądów administracyjnych. Jedną bowiem z funkcji uchwał poszerzonych składów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ujednolicanie orzecznictwa w sprawach, w których zapadają odmienne rozstrzygnięcia. A zatem, mając powyższe na uwadze, należało orzec zgodnie z treścią ww postanowienia.