IV SA/Wa 3309/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. K. na działanie Rektora [...] postanawia: ustanowić dla S. K. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...].

S. K.w piśmie z dnia 11 kwietnia 2018 r., uzupełnionym wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2018 r., złożonym na formularzu PPF (karty: 189, 193 oraz 204-205 akt sprawy), zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do wniosku, a także nadesłanych na wezwanie z dnia 9 czerwca 2018 r. dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną w umiarkowanym stopniu. Od 27 lutego 2015 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Aktualnie utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł miesięcznie oraz pomocy udzielanej przez osoby trzecie. Zapewniają mu one miejsce do mieszkania, a także kupują artykuły żywnościowe, odzież i leki, a w razie potrzeby bilety komunikacyjne. S. K. jest zadłużony. Nie spłaca kredytu studenckiego zaciągniętego na kwotę 30.000 zł. Posiadane przez niego rachunki bankowe zostały zajęte w ramach prowadzonej egzekucji komorniczej. Łączna kwota blokad to 5.731,35 zł, zaś saldo rachunków na 21 czerwca 2018 r. wyniosło w sumie 26,00 zł. Wnioskodawca nie ma oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nie będąc zatrudnionym i nie osiągając dochodu, skarżący nie jest w stanie samodzielnie pokryć kosztów koniecznego utrzymania. Podstawowe potrzeby życiowe zabezpiecza, wykorzystując przyznany zasiłek pielęgnacyjny oraz pomoc rzeczową otrzymywaną od osób trzecich. S. K. nie reguluje terminowo wymagalnych zobowiązań, a saldo posiadanych przez niego rachunków bankowych jest znikome. Co więcej, rachunki są zajęte przez komornika, zaś kwota zajęcia wielokrotnie przekracza wysokość zdeponowanych środków. Nie dysponując przy tym majątkiem, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, S. K. nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.