IV SA/Wa 313/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: - przyznać adwokatowi K. H. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. oddalił skargę M. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 czerwca 2014 r. ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 1 września 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała, że pełnomocnikiem strony wyznaczyła adw. K. H. W piśmie z dnia 26 września 2014 r. wyznaczona pełnomocnik poinformowała Sąd, że po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdziła brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 23 kwietnia 2014 r. Złożyła do akt sprawy egzemplarz skierowanej do M. G. opinii w tym przedmiocie i podała że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przekazana skarżącemu. Jednocześnie wniosła o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, oświadczając, że koszty udzielonej pomocy nie zostały zapłacone w całości lub w części. Stwierdzono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat, polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 313/14. Wyznaczona adwokat powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Ponieważ pełnomocnik nie prowadziła sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.