I OZ 855/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 353/14 o zwrocie nienależnie uiszczonych kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia zmiany dokonanej w bazie danych ewidencji gruntów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 353/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim orzekł o zwrocie nienależnie uiszczonych kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy cofnięcia zmiany dokonanej w bazie danych ewidencji gruntów. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wskazał, że wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Go 353/13, Sąd po rozpatrzeniu sprawy skargi M. M. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oddalił skargę. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 19 lipca 2014 r. W dniu 18 czerwca 2014 r. na rachunek Sądu wpłynęła kwota 100 (sto) złotych. W tytule wpłaty wskazano jedynie "Uzasadnienie". Do dnia 12 sierpnia 2014 r. skarżący nie złożył jednak wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 czerwca 2014 r. ani wniosku o przywrócenie terminu do złożenia takiego żądania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o wskazanie tytułem czego należność ta została wpłacona ma rachunek Sądu, skarżący jedynie za pośrednictwem faksu wyjaśnił, że należność dotyczy sprawy z jego skargi na przewlekłość postępowania Starosty Z. Sąd I instancji wskazał, że w sprawie tej, prowadzonej pod sygnaturą II SAB/Go 62/14, skarżący uiścił odrębną opłatę tytułem wpisu sądowego. Tym samym w rozpatrywanej sprawie nie było, zdaniem Sądu I instancji podstaw do uiszczenia przez skarżącego wskazanej kwoty. Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie złożył żadnego wniosku, który podlegałby opłacie w tej, lub innej wysokości. Sąd I instancji zwracając skarżącemu wymienioną kwotę wyjaśnił, że wskazana należność, zostanie zwrócona skarżącemu, po uprawomocnieniu się postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. M.i i wskazał, że przez bałagan WSA pozbawił go kasacji, nie wysyłając wyroku za przesłanie, którego zapłacił właśnie 100 złotych. W dniu 17 lipca 2014 r. otrzymał pismo od WSA z zapytaniem, tytułem czego należność została wpłacona na rachunek sądu. Pismem z dnia 21 lipca 2014 r. za pośrednictwem faksu poinformował sąd czego dotyczy wpłata. Jak wynika z powyższego nie ma żadnych nienależnych uiszczonych kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 225 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji wskazał, że do dnia 12 sierpnia 2014 r. skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 czerwca 2014 r., ani wniosku o przywrócenie terminu do złożenia takiego żądania. W odpowiedzi natomiast na wezwanie Sądu I instancji, skarżący wyjaśnił, że należność dotyczy sprawy z jego skargi na przewlekłość postępowania Starosty Z., która jest prowadzona pod sygnaturą II SAB/Go 62/14. Zasadnie więc, Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie skarżący nie złożył żadnego wniosku, który podlegałby opłacie w tej, lub innej wysokości. A zatem, postanowienie Sądu I instancji o zwrocie na mocy art. 225 P.p.s.a. skarżącemu 100 złotych nienależnie uiszczonych kosztów postępowania sądowego należy uznać za prawidłowe. Nie mogła, więc odnieść zamierzonego skutku argumentacja podniesiona w zażaleniu skarżącego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.