IV SA/Wa 2894/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

E. M. (dalej: "skarżąca") pismem z dnia 9 października 2017 r. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2017 r. uchylającą w całości decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2017 r. i orzekającą o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego. W piśmie z dnia 16 października 2017 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania jej skargi przez sąd administracyjny. W uzasadnieniu wniosku podała, że decyzję Wojewody [...] o wymeldowaniu jej z pobytu stałego zaskarżyła do sądu z powodu naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy (decyzja został podjęta w oparciu o fałszywe przesłanki, nie przesłuchano świadków). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 21369 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu wynika, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści tego wniosku. Nie jest dopuszczalna zatem, samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd. Ponadto, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.) stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W rozpatrywanej sprawie skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła argumentacji świadczącej o możliwości wystąpienia skutków, o których mowa w wyżej cytowanym przepisie (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Podniesione zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji nie mogły stanowić uzasadnienia wniosku złożonego w niniejszej sprawie w trybie art. 61 § 3 ppsa, z uwagi na odmienność przesłanek umożliwiających uwzględnienia takiego wniosku przez sąd administracyjny. Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 ppsa., stanowią dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, niweczyłoby z kolei kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.