IV SA/Wa 2321/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: przyznać I. T. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący I. T. (małoletni) reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego matkę Z. T. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł skarżący w terminie do uiszczenia wpisu wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż matka skarżącego samotnie wychowuje dwójkę małoletnich dzieci (w tym skarżący). Rodzina korzysta ze świadczeń pieniężnych dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy w łącznej wysokości 1350 zł miesięcznie. Rodzina nie dysponuje nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami. Koszty najmu mieszkania wynoszą 800 zł, opłaty za media 250 zł Pozostałe środki przeznaczane są bieżące potrzeby. W myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Referendarz sądowy oceniając sytuację materialną skarżącego i osób pozostających ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym wziął pod uwagę to, iż skarżący, jak również pozostali członkowie jego rodziny nie dysponują nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, jak również wartościowymi przedmiotami. Rodzina skarżącego utrzymuje się ze świadczenia pieniężnego w wysokości 1350 zł przyznawanego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem referendarza sądowego wysokość świadczenia pieniężnego umożliwia rodzinie zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych, po uiszczeniu opłat za media 250 zł oraz czynszu najmu lokalu 800 zł, rodzinie pozostaje do dyspozycji kwota 300 zł. Kwota ta uniemożliwia poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku koniecznego utrzymania skarżącego i jego rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.