IV SA/Wa 2092/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 11 sierpnia 2017 r. wpłynęła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga H. G., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniesiona na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Składając skargę profesjonalny pełnomocnik nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego. Wobec powyższego Przewodnicząca Wydziału wezwała profesjonalnego pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych i fiskalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie i uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 300,-zł. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 sierpnia 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 4 września 2017 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie wykonał zarządzeń Przewodniczącej Wydziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy pełnomocnik nie złożył dokumentu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego, a więc nie uzupełnił braku formalnego skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Skarga podlega odrzuceniu również z powodu nieuzupełnienia braków fiskalnych skargi. Stosownie bowiem do treści art. 230 § 1 i 2 powołanej ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie wykonał zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona na karcie nr 26 akt sądowych, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.