IV SA/Wa 2300/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 06 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. sp. z o.o. z siedzibą w W. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2300/16 w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić wniosek

Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. IV SA/WA 2300/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] oraz zasądził od Organu na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 15 lutego 2017 r. Skarżący wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku poprzez dodanie po słowach "decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2016 r. nr [...] sformułowania "w zaskarżonym zakresie lub "w zakresie punktu 2 tej decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie sądów przyjmuje się, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. II OZ 665/13). Jednocześnie nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania (por. postanowienie NSA z 28 czerwca 2011 r., sygn. I OZ 447/11). Wskazany przez Wnioskodawcę zakres uzupełnienia nie może zostać uznany za oczywistą omyłkę, ponieważ jego uwzględnienie wiązałoby się z głębszą analizą akt postępowania, ponadto mógłby zostać uznany za mający wpływ na treść orzeczenia. Wskazać należy, że Sąd wyrokiem z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. IV SA/WA 2300/16, orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...]. Decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa orzekała zaś o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2016 r. – w zaskarżonym zakresie. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] o dotyczyło tylko pkt 2 tej decyzji – odmowy powiększenia odszkodowania o 5% wartości. Rację zatem ma Wnioskodawca, że intencją Sądu było uchylenie decyzji organu I. instancji w zakresie jakim odnosi się do odmowy powiększenia odszkodowania o 5 %, co zresztą wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, jak również pośrednio z samej sentencji, jednakże z wyżej wskazanych powodów wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Wobec powyższego na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.