IV SA/Wa 2130/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Łuczaj Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę.

Przedmiot zaskarżenia stanowi decyzja Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] sierpnia 2020 r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z [...] listopada 2019 r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w zakresie pozwolenia na szczególne korzystanie z wód. Stan sprawy przedstawiał się następująco. Prezes PGW Wody Polskie, działając na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzją [...] listopada 2019 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia S. S.A. z siedzibą w J. pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych z utworów czwartorzędowych, do celów technologicznych, ze studni nr 1 zlokalizowanej na działce nr ew. [...], położonej w obrębie J., gm. R. Następnie na skutek wniosku Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes PGW Wody Polskie decyzją z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną własną decyzję. W uzasadnieniu przypomniał, że decyzja Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2016 r. została wydana na podstawie przepisów obowiązującej wówczas ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Organ wskazał, że na terenie, na którym zlokalizowane jest ujęcie objęte pozwoleniem wodnoprawnym, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] sierpnia 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu działalności produkcyjnej i usług związanych z wykorzystaniem i unieszkodliwianiem odpadów w J., sołectwo J., gmina R. Część działki nr ew. [...], na której zlokalizowane jest ujęcie wód podziemnych (studnia nr 1), położona jest w granicach jednostki planistycznej oznaczonej na rysunku planu symbolem 7.2.3.RP/P,U-NUV – tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Stosowanie natomiast do § 3 ust. 3 uchwały, na terenie oznaczonym symbolem 7.2.3.RP/P,U-NUV ustala się "przeznaczenie docelowo pod działalność produkcyjną i usługi związane z wykorzystaniem i unieszkodliwianiem odpadów jako rozbudowa działalności prowadzonej na sąsiednim terenie oznaczonym symbolem "7.2.2 P,U-NUV", m.in., pod warunkiem "zaopatrzenia w wodę z wodociągu gminnego". Organ uznał, że decyzja Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2016 r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 125 pkt 2 i 126 pkt 1 cyt. ustawy. Skargę na tą decyzję wywiodła S. S.A. z siedzibą w J., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, który zarzucił naruszenie: 1) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a, przez stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, pomimo braku rażącego naruszenia prawa; 2) art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a w konsekwencji brak ustalenia prawidłowego stanu faktycznego; 3) art. 7 k.p.a., przez brak kompleksowej oceny skutków prawnych i ekonomicznych decyzji Marszałka Województwa [...] z [...] sierpnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Istota sporu sprawdza się do ustalenia, czy organ zasadnie stwierdził nieważność decyzji, udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód podziemnych, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Sąd doszedł do przekonania, że rację należy przyznać organowi. Stan prawny, który jest przedmiotem oceny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności, to stan prawny będący podstawą wydania decyzji w postępowaniu zwykłym. Przypomnieć należy, że decyzja z [...] sierpnia 2016 r. została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Natomiast stosowanie do art. 125 i 126 cyt. ustawy wynika, że pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w innym wypadku wydaje się bowiem decyzję odmowną. W stanie sprawie nie budzi kontrowersji, że część działki nr ew. [...], na której zlokalizowane jest ujęcie objęte pozwoleniem wodnoprawnym, położona jest w granicach jednostki planistycznej oznaczonej na rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu działalności produkcyjnej i usług związanych z wykorzystaniem unieszkodliwianiem odpadów w J., symbolem 7.2.3.RP/P,U-NUV. Zgodnie z § 3 ust. 3 uchwały na terenie oznaczonym tym symbolem ustala się "przeznaczenie docelowo pod działalność produkcyjną i usługi związane z wykorzystaniem i unieszkodliwianiem odpadów jako rozbudowa działalności prowadzonej na sąsiednim terenie oznaczonym symbolem "7.2.2 P,U-NUV", pod warunkiem zachowania tych samych zasad .jak w ust. 2 niniejszego §", a więc m.in. pod warunkiem "zaopatrzenia w wodę z wodociągu gminnego". Zapisy uchwały prowadzą zatem do wniosku, że na terenie działki nr ew. [...] dopuszcza się prowadzenie działalności produkcyjnej i usług związanych z wykorzystaniem i unieszkodliwianiem odpadów pod warunkiem zaopatrzenia w wodę z wodociągu gminnego, a nie z innych ujęć wody. Sąd doszedł więc do przekonania, że ustalenia organu co do sprzeczności pozwolenia wodnoprawnego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy uznać za prawidłowe. Zapisy planu są bowiem jednoznaczne. Natomiast w orzecznictwie akcentuje się, że przez rażące naruszenie prawa rozumie się oczywistość naruszenia prawa, polegającą na rzucającej się w oczy sprzeczności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Uznanie, że decyzja z [...] sierpnia 2016 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa wymagało wykazania, że treść tego pozwolenia pozostaje w oczywistej sprzeczności z zapisami planu miejscowego i warunek ten został spełniony. Pozostawienie decyzji z [...] sierpnia 2016 r. w obrocie prawnym, zgodnie z oczekiwaniami Spółki, prowadziłoby bowiem z kolei do sytuacji, w której to Prezes Wód Polskich działałby w stanie nieważności. W ocenie Sądu, brak jest więc podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów prawa procesowego, ponieważ organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, zebrał wystarczający materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie stanu faktycznego i prawnego dla wydania decyzji merytorycznej. Fakt wydania decyzji niezgodnie z oczekiwaniem Spółki nie uzasadnia natomiast sam przez się zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oraz art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, orzekł jak w sentencji.