IV SA/Wa 2024/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

[...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła 20 czerwca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] wymierzającej administracyjną karę pieniężną w wysokości 106.500,-zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzewa rosnącego na działce nr [...], obręb [...] przy ul. [...] w [...]. Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dokonało ponownej weryfikacji własnego działania i – na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] rozstrzygnęło sprawę zainicjowaną powyższą skargą, w której uwzględniło skargę w całości i uchyliło własne zaskarżone postanowienie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]. Wobec tego, skoro Kolegium uwzględniło skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, należy uznać, że zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego znajduje uzasadnienie w art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (poz. 1804 z późn. zm.). Na sumę zasądzonych kosztów postępowania składają się: kwota 100 zł uiszczona przez pełnomocnika skarżącej w dniu 20 czerwca 2018 r. tytułem wpisu sądowego od skargi i kwota 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Natomiast Sąd nie uwzględnił uiszczonej w dniu 20 czerwca 2018 r. przez pełnomocnika skarżącej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17,-zl, ponieważ została ona wniesiona na rachunek bankowy niewłaściwego organu podatkowego. Rzeczową i miejscową właściwość organów podatkowych właściwych w sprawach opłaty skarbowej reguluje art. 12 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1044 z późn. zm.). Zgodnie z ust. 1 tego przepisu rzeczowo właściwym organem podatkowym we wszystkich sprawach dotyczących opłaty skarbowej jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Właściwość miejscową określono w ust. 2 pkt 2, zgodnie z którym organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach opłaty skarbowej od złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury oraz jego odpisu, wypisu lub kopii jest organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce złożenia dokumentu. W konsekwencji, w przypadku złożenia pełnomocnictwa, organem właściwym do pobrania opłaty skarbowej jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce faktycznego złożenia dokumentu. W okolicznościach niniejszej sprawy, miejscem złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie przez skarżącą Spółkę pełnomocnictwa reprezentującemu ją w sprawie profesjonalnemu pełnomocnikowi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Opłatę skarbową należało więc wnieść do organu podatkowego właściwego ze względu na siedzibę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ustawodawca, uchwalając ustawę z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1438 z późn. zm.), w ramach struktury wewnętrznej m.st. Warszawy utworzył 18 dzielnic m.st. Warszawy. Siedziba Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie mieści się przy ul. Jasnej 2/4, a więc w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy wymienionej w art. 14 tej ustawy. Oznacza to, że od złożonego pełnomocnictwa w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie opłatę skarbową należało wnieść w kasie lub na rachunek bankowy Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy. Tymczasem w niniejszej sprawie opłata skarbowa od pełnomocnictwa została wniesiona na rachunek bankowy Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy. Z tej przyczyny Sąd w punkcie 2 sentencji postanowienia nie zasądził od organu kwoty 17,-zł, jako opłaty skarbowej wniesionej do niewłaściwego organu podatkowego.