II SA/Sz 910/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego w sprawie z Jej skargi na zarządzenie pokontrolne Inspektor Ochrony Środowiska z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzania ścieków do instalacji oczyszczania ścieków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego.

Zarządzeniem pokontrolnym z dnia [...] r. nr [...] Z. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w S. na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej od [...] w "Wodociągi Z." Spółka z o.o. w G., zarządził w pkt 1 niewprowadzanie ścieków dowożonych do instalacji oczyszczania ścieków w miejscowości B. do czasu dostosowania warunków eksploatacji punktu zlewnego na terenie oczyszczalni ścieków do wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 17 października 2002 r. w sprawie warunków wprowadzania nieczystości ciekłych do stacji zlewnych. W pkt 2 zarządził przestrzeganie pkt 2 ppkt e) decyzji Starosty [...] udzielającej pozwolenia wodnoprawnego z dnia 19 czerwca 2015 r. znak [...] w zakresie dopuszczalnych stężeń wskaźników zanieczyszczeń w ściekach oczyszczonych. "Wodociągi Z." Spółka z o.o. w G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe zarządzenie pokontrolne. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonalności zarządzenia pokontrolnego w zakresie pkt 1 ze względu na niesprecyzowanie działań, które ma podjąć skarżąca w celu wyeliminowania naruszeń. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por.: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004 dostępne w Internecie). Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten powinien być wnikliwie uzasadniony. Oceniając w powyższym kontekście wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi przede wszystkim zarzut braku sprecyzowania pkt 1 zarządzenia pokontrolnego, co stanowi również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jest to jednak zarzut merytoryczny, który nie mieści się w katalogu przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania, o jakich stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada jego legalności, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Przy czym przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Przedstawiona w skardze argumentacja, mająca w ocenie skarżącej uzasadniać uwzględnienie skargi, nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku. Nie jest zaś rolą Sądu poszukiwanie we własnym zakresie argumentów uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej na wskazanej podstawie dla uwzględnienia wniosku skarżącej. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.