IV SA/Wa 1933/17

Dnia 24 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2017r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. Minister Środowiska odrzucił zarzuty wniesione przez G. spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. w sprawie wydanego przez Marszałka Województwa [...] postanowienia z dnia [...] września 2016 r. nr [...] o nałożeniu na spółkę grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. W treści postanowienia zostało zawarte pouczenie, że stronie przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść za pośrednictwem Ministra Środowiska w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało doręczone przez G. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. w dniu 5 czerwca 2017 r. W dniu 5 lipca 2017 r. skarżąca spółka nadała w Urzędzie Pocztowym Poczty Polskiej S.A. w W.skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2017 r. Skargę wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (koperta k. 7). Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lipca 2017 r. (k. 10) skarga wniesiona przez skarżącą spółkę została wpisana pod numer Dziennika Korespondencji IV DK/Wa 20/17 i przekazana w dniu 13 lipca 2017 roku do Ministra Środowiska (data stempla pocztowego k. 8). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2017, poz. 935) art. 53 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017; poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a. otrzymał brzmienie - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Na mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw przepis art. 53 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. W przedmiotowej sprawie, z uwagi na wydanie przez organ administracji publicznej zaskarżonego postanowienia w dniu 19 maja 2017 r., znajduje zastosowanie art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017r. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przed 1 czerwca 2017 roku nie przewidywała w tym zakresie żadnych wyjątków. Zatem z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż żeby skutecznie wnieść do sądu skargę na postanowienie organu administracji przed 1 czerwca 2017r., skarżący musiał to uczynić za pośrednictwem organu, którego postanowienie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazywała, co się działo w sytuacji, gdy skarżący złoży skargę bezpośrednio do sądu czy innego organu, jednakże powyższą lukę uzupełniało orzecznictwo sądów administracyjnych. W orzecznictwie tym dominował pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu czy organu niewłaściwego, sąd czy też organ do którego wniesiono skargę powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd bądź organ administracji w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12.01.2009r., sygn. akt II OSK 1918/08, z dnia 11.03.2009r., sygn. akt I OSK 234/09, z dnia 10.10.2007r., sygn. akt II OSK 1433/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zaskarżone postanowienie z [...] maja 2017 r. zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 5 czerwca 2017 r., zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na ww. akt upłynął z dniem 5 lipca 2017 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca spółka wniosła skargę na ww. postanowienie w dniu 5 lipca 2017 roku. Jednakże adresatem tej korespondencji został uczyniony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zamiast zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., właściwy organ administracji, za którego pośrednictwem skarga powinna zostać wniesiona. W związku z powyższym celem nadania skardze prawidłowego biegu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był przekazać skargę właściwemu organowi, co uczynił w dniu 13 lipca 2017 r. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga skarżącej spółki została wniesiona dopiero w dniu 13 lipca 2017 r., albowiem w tej sytuacji faktycznej, dla ustalenia daty wniesienia skargi przez skarżącą spółkę decydujące znaczenie ma data przekazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesyłki skierowanej do właściwego organu – Ministra Środowiska. A powyższe zostało dokonane już po terminie, bo w dniu 13 lipca 2017 r. Reasumując, skarżąca spółka nie czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu, wniosła skargę z przekroczeniem terminu, wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia