IV SA/Wa 1887/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego L. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi V. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [..] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: przyznać radcy prawnemu L. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,6 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. ustanowiono dla V. S. (dalej: "skarżącego") radcę prawnego. Wyrokiem z dnia 15 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 marca 2017 r. przyznał wyznaczonemu w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu skarżącego - radcy prawnemu L. M. stosowne wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w pierwszej instancji. Na skutek złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pełnomocnikowi skarżącego doręczono w dniu 2 maja 2017 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 30 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zasądzenie kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części. Wraz z wnioskiem złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wraz z jej odpisem. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata o której mowa w pkt 1 lit. c omawianego przepisu dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł. W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącego należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł (tj. 50 % stawki minimalnej, bowiem wyznaczony radca prawny reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji), podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.