IV SA/Wa 1525/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 1 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: zwolnić A. K. od kosztów sadowych

A. K. w piśmie z dnia 18 maja 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 sierpnia 2017 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi. W złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 16 sierpnia 2017 r. A. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy z zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną. Źródło jego utrzymania stanowią zasiłek stały oraz dodatek pielęgnacyjny. Łączna wysokość świadczeń wynosi 401 zł miesięcznie. Wnioskodawca mieszka w lokalu komunalnym o powierzchni 36,2 m2. Nie wykazał jakichkolwiek oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Otrzymywane przez skarżącego świadczenia (w sumie 401 zł miesięcznie) mogą co najwyżej pozwolić na zaspokojenie elementarnych potrzeb życiowych. Nie posiadając przy tym ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.