IV SA/Wa 151/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2018 r. sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie dwieście) złotych tytułem wpisu sądowego uiszczonego od skargi.

"[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w Z., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w piśmie z 5 grudnia 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 15 stycznia 2018 r. profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej został wezwany w piśmie z 25 stycznia 2018 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu KRS) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności, a zatem przy wniesieniu skargi (art. 29 p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek, Komentarz do art. 29 p.p.s.a., LEX/el.). Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 1 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1720/17; z 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1588/17). Z analizy akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do nadesłania odpisu z KRS zostało prawidłowo doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29 stycznia 2018 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadał zatem na dzień 5 lutego 2018 r. Z powyższego bezsprzecznie wynika zatem, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bezskutecznie upłynął. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na zakończenie poczynionych rozważań wskazać należy, że rozpoznanie złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w Z. brak było podstaw do rozpoznania wniesionego wraz ze skargą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II OZ 901/12). Odrzucenie skargi przez sąd administracyjny jest bowiem równoznaczne z odmową wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.