IV SA/Wa 1336/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. T. na orzeczenie Komisji Ligi Ekstraklasa S.A. w W. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zastosowania stadionowego zakazu klubowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy

P. T. (dalej: "skarżący") w toku postępowania w sprawie ze skargi na orzeczenie Komisji Ligi Ekstraklasa S.A. w W. z dnia [...] marca 2014 r., w przedmiocie zastosowania stadionowego zakazu klubowego, złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie dysponuje żadnym stałym dochodem, studiuje w systemie dziennym, jest na utrzymaniu rodziców. Jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wskazał rodziców oraz pełnoletniego brata. Rodzina posiada mieszkanie o pow. 56 m2. Rodzice skarżącego uzyskują dochód z tytułu pracy: K. T. w wysokości 1600 zł, A. T. –2500 zł. Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku – w terminie 14 dni – poprzez nadesłanie: - wyciągu z wszelkich rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (wraz z historią operacji przeprowadzonych w tym okresie), ewentualnie złożenia oświadczenia o nieposiadaniu kont bankowych, - oświadczenia (udokumentowania) w sprawie wysokości opłat ponoszonych na utrzymanie konieczne. Ponadto, w związku pozostawaniem skarżącego na utrzymaniu rodziców i wskazaniem, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowych również z pełnoletnim bratem M. T., wezwano go do nadesłania: - wyciągów z wszelkich rachunków bankowych rodziców oraz M. T., z okresu ostatnich trzech miesięcy (wraz z historią operacji przeprowadzonych w tym okresie), - udokumentowania dochodów uzyskiwanych przez rodziców, np. poprzez przedstawienie zaświadczeń z zakładów pracy; - oświadczenia, czy brat M. T. uzyskuje dochody (jeżeli tak, to z jakiego tytułu i w jakiej wysokości, należy udokumentować wysokość dochodów), czy też dochodów nie uzyskuje (należy przedłożyć np. zaświadczenie z urzędu pracy, jeżeli posiada status osoby bezrobotnej); - podania wydatków (poprzez złożenie oświadczenia, nadesłanie kopii rachunków, faktur) ponoszonych na utrzymanie konieczne rodziców i brata. Wezwanie to zostało zwrócone do Sądu, z powodu niepodjęcia w terminie. Jak wynika z adnotacji urzędu pocztowego, przesyłka ta była awizowana po raz pierwszy w dniu 11 sierpnia 2014 r., oraz powtórnie – w dniu 19 sierpnia 2014 r. Pismo to znajdowało się w placówce pocztowej [...], o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Pismo to należy uznać za doręczone w dniu 25 sierpnia 2014 r., zatem termin do uzupełnienia wniosku upłynął w dniu 8 września 2014 r. Stwierdzić należy, że dotychczas skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Rozpatrując przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy, trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy, gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powyższego, w postępowaniu sądowoadministracyjnym podmiot wnoszący skargę do sądu musi liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów postępowania. Z tego punktu widzenia przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego. Rozpatrując niniejszy wniosek, należy także podkreślić, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza treści powołanego wyżej przepisu wskazuje, że wnioskodawca powinien wykazać, przedstawiając odpowiednie argumenty i dowody (m.in. z dokumentów źródłowych świadczących o krytycznej sytuacji finansowej), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że omówiony warunek przyznania prawa pomocy, tj. wykazanie że skarżącego spełnia przesłanki uprawniające do zwolnienia od kosztów sądowych, nie został przez niego spełniony. Z informacji podanych przez skarżącego na urzędowym formularzu PPF wynika, m.in., że jest on studentem, nie pracuje, prowadzi gospodarstwo domowe wraz z rodzicami i pełnoletnim bratem, rodzice uzyskuję dochody w wysokości 4100 zł (łącznie). W ocenie referendarza sądowego podane informacje nie pozwalały na rzetelne zbadanie możliwości finansowych skarżącego, dlatego też, konieczne było wezwanie do uzupełniania wniosku o prawo pomocy m. in. o konta skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, wydatki itp. Skarżący nie odpowiedział na ww. wezwanie, które zostało prawidłowo dwukrotnie awizowane i należało je uznać za skutecznie doręczone (art. 73 p.p.s.a.) Tym samym należy uznać, że nie wykazał, że jego sytuacja materialna uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem z przedstawionych informacji i dokumentów nie wynika, aby poniesienie kosztów sądowych naraziło go na uszczerbek utrzymania koniecznego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.