IV SA/Wa 1191/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: 1. zwolnić A. K. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. K. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy.

W piśmie z dnia 15 marca 2018 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. W dniu 17 sierpnia 2018 r. uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożył go na urzędowym formularzu. Podał, że jest w trudnej sytuacji materialnej. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i piątką małoletnich dzieci. Rodzina utrzymuje się z zasiłków socjalnych z Departamentu Pomocy Cudzoziemcom oraz wynagrodzenia za pracę Skarżącego. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Do wniosku dołączył m.in. kopię zaświadczenia od pracodawcy (z 2 sierpnia 2018 r.), z którego wynika, że jego średnie miesięczne wynagrodzenie netto wynosi 1535 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej zwanej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący wraz rodziną utrzymuje się ze środków socjalnych przyznawanych cudzoziemcom oraz wynagrodzenia za pracę w kwocie 1535 zł. Skarżący nie wskazał co prawda w jakiej wysokości otrzymuje pomoc socjalną, jednak z uwagi na to, że skargę do Sądu na decyzję przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazie ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen wniosła również żona Skarżącego (sygn. akt IV SA/Wa 1155/18) i złożyła w tej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazując konkretną stawkę przy każdym członku rodziny, Referendarzowi wiadomo, że łączna wysokość świadczeń socjalnych na rodzinę Skarżącego wynosi 1885 zł. Skarżący otrzymują po 70 zł świadczeń miesięcznie, zaś dzieci po 349 zł. Łączny dochód miesięczny rodziny Skarżącego wynosi zatem 3420 zł, zatem 488 zł na osobę. Z otrzymywanych środków pieniężnych musi pokryć potrzeby bieżącego utrzymania. W ocenie Referendarza pozostająca do dyspozycji kwota nie pozwala na wygospodarowanie dodatkowych środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W tego typu sprawach pobierany jest bowiem wpis sądowy w kwocie 300 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzić zatem należy, że łączna suma świadczeń otrzymywanych przez rodzinę Skarżącego nie pozwala również na poniesienie choćby minimalnych opłat za czynności profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi 480 zł. Skarżący, jak oświadczył, nie ma majątku, z którego mogłaby sfinansować udział profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu. Zauważyć należy, że warunkiem uzyskania pomocy prawnej w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest również oświadczenie, że wnioskodawca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem. Z akt sprawy nie wynika, by Skarżący pozostawał w takim stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem. Skoro zostały spełnione przesłanki do przyznania prawo pomocy w całości , zatem na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa należało orzec jak w postanowieniu.