IV SA/Po 910/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

E. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który nie zawierał . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA), "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy jednocześnie podkreślić, że to na stronie wnoszącej o wstrzymanie wykonania aktu spożywa ciężar wykazania okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14 (CBOSA) obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na skarżącym. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Skarżący nie wykazał, iż w sytuacji wykonania postanowienia nakładającego grzywnę w wysokości [...] zł. wystąpi po jego stronie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie przedstawił bowiem uprawdopodobnionych okoliczności mających świadczyć o tym, że jego sytuacja zmieni się w sposób opisany w ww. przepisie wskutek wykonania postanowienia w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Sąd orzekając w przedmiocie wniosku o wstrzymanie nie dysponował zatem informacjami mogącymi świadczyć o spełnieniu się którejkolwiek przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. W tym miejscu wskazać należy, że decyzja sądu jest co prawda w granicy interpretacji przesłanek swobodna, ale nie dowolna i nie może on wstrzymać wykonania zaskarżonego postanowienia, jeżeli nie jest w stanie ocenić, czy występują ku temu podstawy. W rozpoznawanej sprawie, ze względu na to, że skarżący nie uprawdopodobnił ziszczenia się przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie miał możliwości uwzględnienia wniosku. Skarżący nie wykazał bowiem w jaki sposób uregulowanie grzywny wpłynie na jego sytuację finansową. Trzeba również zauważyć, że zapłata kwoty wynikającej z postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia jest z natury odwracalna, gdyż po uchyleniu postanowienia możliwe będzie zwrócenie tych środków skarżącemu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia