IV SA/Po 855/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu [...] maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi A. T. i K. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 22 lutego 2017r. wydał wyrok, w którym po rozpoznaniu skargi A. T. i K. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego, uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania. Z. K. będąc uczestnikiem postępowania, w terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej uiścił wpis od skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Celem wyjaśnienia sytuacji finansowej wnioskodawcy, pismem z dnia 13 kwietnia 2017r. (doręczonym w dniu 19 kwietnia 207r. – k. 181 akt), wezwano go do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. Do akt sprawy złożona została jednak skarga kasacyjna złożona przez pełnomocnika z wyboru wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 249a ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Fakt uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi kasacyjnej i złożenie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru powoduje, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie stało się zbędne. W związku z powyższym działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.