IV SA/Po 812/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant ref. staż. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 października 2017 r. sprawy ze skargi T. T. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie oddala skargę

Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] (znak [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., działając na wniosek P. sp. z o.o. w W., wydał pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej E. [...] zlokalizowanej w P. przy ul. [...], na działce o numerze geodezyjnym [...] - przed wykonaniem wszystkich robót. W decyzji zastrzeżono, że do zakończenia w pełni zakresu prac ujętego w pozwoleniu na budowę pozostał montaż na wieży 8 szt. anten radiolinii. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] (znak [...]) Państwowy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej – "PINB"), wskazując na art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. - dalej "Kpa") w związku z art. art. 59 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) i w związku z art. 145 § 1 pkt 8 oraz art. 104 Kpa, działając z urzędu, 1. uchylił ww. decyzję własną z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót ww. stacji bazowej, 2. odmówił T. S.A. (następcy prawnemu P. sp. z o.o. - dalej "Inwestor") udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót dla przedmiotowej stacji bazowej - zgodnie z wnioskiem z dnia [...] czerwca 2009 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] Starosta P. (dalej – "Starosta") uchylił własną decyzję ostateczną z dnia [...] września 2006 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej i umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. Wojewoda W. decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną przez Inwestora decyzję Starosty z dnia [...] października 2010 r. Dnia [...] grudnia 2010 r. O. z siedzibą w R. (dalej – "Stowarzyszenie") wystąpiło do PINB z wnioskiem o wszczęcie postępowania zakończonego ww. decyzją ostateczną PINB z dnia [...] czerwca 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej telefonii cyfrowej - przed wykonaniem wszystkich robót oraz z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] PINB wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej telefonii cyfrowej, a następnie rozpatrując wniosek Stowarzyszenia postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. odmówił dopuszczenia do udziału we wszczętym postępowaniu i uznania za stronę. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] PINB uchylił ww. decyzję własną z dnia [...] czerwca 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej telefonii cyfrowej - przed wykonaniem wszystkich robót. Rozpoznając odwołanie Inwestora, Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] PINB ponownie uchylił decyzję własną z dnia [...] czerwca 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej - przed wykonaniem wszystkich robót, i odmówił Inwestorowi udzielenia pozwolenia na użytkowanie przed wykonaniem wszystkich robót. Rozpoznając odwołanie Inwestora Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. znak sprawy [...] uchylił decyzję PINB i umorzył postępowanie administracyjne, w całości. Decyzja ta jest ostateczna. Dnia [...] października 2013 r. do PINB wpłynął, kolejny już, wniosek złożony przez Stowarzyszenie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej stacji bazowej - przed wykonaniem wszystkich robót. PINB wznowił postępowanie postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., dopuszczając Stowarzyszenie do udziału w postępowaniu. Dalej organ wskazał, iż po wydaniu decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej przed wykonaniem wszystkich robót, z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja Starosty z dnia [...] września 2006 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę tejże stacji bazowej. PINB wskazał na rozbieżność w orzecznictwie sądów administracyjnych, czy istnieje związek o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa pomiędzy decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającą pozwolenia na budowę, a decyzją o pozwoleniu na użytkowanie (wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2011 r. sygn. akt II OSK 422/10 oraz wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 859/12). PINB ocenił, że skoro z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowej stacji bazowej, decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, jako decyzja zależna w procesie inwestycyjnym, winna zostać uchylona. W odwołaniu od opisanej decyzji Inwestor wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji PINB w całości, uchylenie postanowienia PINB z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] czerwca 2009 r. i wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie. Pełnomocnik zarzucił naruszenie: 1. art. 16 § 1 w związku z art. 6 i art. 8 Kpa, polegające na wydaniu decyzji w sprawie już rozstrzygniętej ostateczną decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2011 roku ([...]), 2. art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, polegające na uchyleniu pozwolenia na użytkowanie w sytuacji gdy między pozwoleniem na użytkowanie a pozwoleniem na budowę nie zachodzi relacja opisana w dyspozycji ww. normy, 3. art. 8 i art. 11 Kpa w związku z art. 107 § 3 Kpa, polegające na wydaniu decyzji, której uzasadnienie sprowadza się tylko do przytoczenia stanu faktycznego sprawy bez uzasadnienia postawy prawnej rozstrzygnięcia oraz powodów, dla których PINB zmienił prezentowane dotąd stanowisko w kwestii braku przesłanek do wznowienia postępowania. Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. znak sprawy [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej – "WWINB"), wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. WWINB podzielił pogląd, że decyzja Starosty o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona (art. 145 § 1 pkt 8 Kpa). Odnosząc się do argumentów odwołania WWINB stwierdził, że wydając w dniu [...] lipca 2011 r. decyzję uchylającą decyzję PINB z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] i umarzając postępowanie administracyjne w całości, kierował się ówczesnym niejednolitym orzecznictwem sądowoadministracyjnym. Konsekwentnie, na skutek takiego stanowiska sądów administracyjnych, WWINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji PINB z dnia [...] czerwca 2009 r. i decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. umorzył to postępowanie. Wobec aktualnego orzecznictwa sadów administracyjnych, ugruntowanego na skutek uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 2/12, organ wyższego stopnia uznał za prawidłową zaskarżoną decyzję PINB. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnisła T. S.A. z siedzibą w W. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 138 § 1pkt 1 Kpa polegające na utrzymaniu w mocy decyzji będącej już kolejną decyzją w sprawie, obok ostatecznej decyzji WWINB z dnia [...] lipca 2011 r., a więc dotkniętej kwalifikowaną wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa, 2. art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji uchylającej pozwolenie na użytkowanie w sytuacji, gdy między pozwoleniem na użytkowanie a pozwoleniem na budowę nie zachodzi relacja opisana w dyspozycji ww. normy, 3. art. 8 i art. 11 Kpa w związku z art. 107 § 3 Kpa, polegające na wydaniu decyzji, której uzasadnienie sprowadza się tylko do przytoczenia stanu faktycznego sprawy bez podania postawy prawnej rozstrzygnięcia, tak co do zasadności uchylenia pozwolenia na użytkowanie stacji, jak i odmowy jego wydania, bez uzasadnienia powodów, dla których organ zmienił prezentowane dotąd stanowisko w kwestii przesłanek uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a nadto bez odniesienia się do argumentów podnoszonych przez skarżącą w odwołaniu od decyzji PINB, 4. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa, polegające na wydaniu decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, w szczególności bez dokumentu potwierdzającego datę odbioru przez Inwestora decyzji PINB z [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej. Skarżący zarzucił również naruszenie prawa materialnego polegające na utrzymaniu w mocy decyzji wydanej na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 8 Kpa w sytuacji, gdy od daty doręczenia Inwestorowi pozwolenia na użytkowanie upłynęło 5 lat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2015r., sygn. akt IV SA/Po [...], po rozpoznaniu skargi T. S.A. z siedzibą w W., stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2014 r., w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. Sąd podzielił w pełni pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia [...] października 2014 r., sygn. akt II OSK [...], że wyeliminowanie w obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę stanowi, wymienioną w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, podstawę wznowienia postępowania, pozwalającą na uchylenie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W okolicznościach niniejszej sprawy kwestia ta została już przesądzona w uzasadnieniu wyroku WSA z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie IV SA/Po [...]. Tym samym Sąd krytycznie ocenił decyzję W. WINB z dnia [...] lipca 2011 r. Decyzja ta jednak stała się ostateczna i stanowi przeszkodę dla ponownego rozpoznania sprawy. Zdaniem Sądu nie może ulegać żadnej wątpliwości, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją, a sprawą rozstrzygniętą wcześniejszą decyzją ostateczną – z dnia [...] lipca 2011 r. Występuje zarówno tożsamość podmiotu będącego podmiotem praw lub obowiązków, jak i tożsamość przedmiotowa - treść praw lub obowiązków, ich podstawa prawna tych i stan faktyczny będący podstawą faktyczną przyznania praw (obowiązków). Obie decyzje pierwszoinstancyjne (nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. i nr [...] z dnia [...] maja 2014 r.) są identyczne co do powołanej podstawy prawnej i rozstrzygnięcia. Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2601/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w przypadku gdy wcześniej prowadzone postępowanie zakończyło się decyzję o jego umorzeniu to nie zawsze zachodzić będzie stan rzeczy osądzonej (rozstrzygniętej). W piśmiennictwie i orzecznictwie zwraca się uwagę na rozbieżność zapatrywań co do tego, czy art. 156 § 1 pkt 3 Kpa może być podstawą stwierdzenia nieważności nowej decyzji wydanej w sprawie wcześniej zakończonej decyzją ostateczną o umorzeniu postępowania. Przyjmuje się zwłaszcza, że ocena dopuszczalności ponownego rozstrzygania danej sprawy musi być podjęta z uwzględnieniem charakteru sprawy i okoliczności umorzenia postępowania. (por. Kodeks Postępowania Administracyjnego, Komentarz pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H Beck, Warszawa 2015, str. 800; M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2016, stan prawny 5 grudnia 2016 r.). Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się ze stwierdzeniem Sądu co do identyczności stanu faktycznego i prawnego analizowanych decyzji, w tym tożsamości motywacji przedstawionej przez organy orzekające w sprawie. Wyrażając taką ocenę Sąd Wojewódzki pominął znaczenie wyroku WSA z 20 grudnia 2012 r. IV SA/Po 859/12, powołanego w decyzji PINB z [...] maja 2014 r. Wymienionym wyrokiem Sąd Wojewódzki uchylił postanowienie o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] czerwca 2009 r. (to samą, która była przedmiotem kontrolowanych decyzji) ze wskazaniem, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy PINB powinien rozważyć zasadność wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, mając na uwadze wpływ uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej na byt prawny decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tego samego obiektu budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśniając przesłanki ponownego wznowienia postępowania powołał się właśnie na wytyczne wymienionego wyroku WSA z 20 grudnia 2012 r., wiążące organ na mocy art. 153 Ppsa.. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przed dniem wyrokowania w niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] marca 2015 r. stwierdził nieważność decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., co obiektywnie podważyło ustalenie Sądu Wojewódzkiego w zakresie stanu faktycznego i prawnego, przyjętego jako podstawa zaskarżonego wyroku. Na rozprawie w dniu 5 października 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że NSA umknęło, iż po wydaniu decyzji przez GINB doszło do wydania przez WWINB decyzji z [...] września 2015 r., którą organ nie uchylił decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r., a jedynie stwierdził, że została ona wydana z naruszeniem prawa. Pełnomocnik wskazał, iż decyzja ta zapadła we wcześniej wszczętym postępowaniu. Uczestnik postępowania wskazał, że inwestycja w P. obecnie jest zupełnie inną inwestycją niż ta, która została wybudowana w oparciu o uchylone pozwolenie na budowę. Ponadto wskazał, że decyzja wydana [...] września 2015 r. jest decyzją nieważną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej "Ppsa") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając niniejszą sprawę należy mieć również na względzie, iż sprawa niniejszego pozwolenia na użytkowanie i związanego z tym postępowań nadzwyczajnych była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu jak i zapadłego na gruncie niniejszej sprawy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 190 Ppsa Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis ten wyznacza kierunek postępowania sądu pierwszej instancji, który nie posiada już na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego swobody w zakresie wykładni prawa, jak również nie może odstąpić od wskazań co do dalszego postępowania, zawartych w wyroku Sądu wyższej instancji. Możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach wyjątkowych w szczególności, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy prawa odmienne od wyjaśnionych przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok SN z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. akt I PKN 226/98, OSNAP 1999, nr 15, poz. 486), jak również w przypadku, gdy przy niezmienionym stanie faktycznym sprawy, po wydaniu orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, zmienił się stan prawny (por. H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005). Ponadto w niniejszej sprawie z uwagi na wyrok WSA w Poznaniu z 20 grudnia 2012 r. IV SA/Po 859/12 należy wskazać, iż zgodnie z treścią art. 153 Ppsa ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 345). Jak wynika z ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych, skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy. Obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie to zostało wydane; postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne; przyszłe postępowanie administracyjne, w tym także w sprawie stwierdzenia nieważności aktu i wznowienia postępowania administracyjnego, oraz ewentualne przyszłe postępowanie sądowoadministracyjne, w tym także przed NSA w przypadku ewentualnego rozpoznawania skargi kasacyjnej od ponownego wyroku sądu pierwszej instancji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 1230/08, LEX 493588). Stąd skutkiem wyroku sądu administracyjnego w toku każdego z tych postępowań jest zakaz formułowania nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej przez sąd administracyjny poglądem. Z uwagi na powyższe zarówno organ administracji publicznej ponownie rozstrzygający sprawę, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest oceną wyrażoną w powołanym powyżej wyroku. W tym miejscu wskazać należy, iż przedmiotem kontroli w niniejszej są decyzje organów nadzoru budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. i [...] czerwca 2014 r., wydane w postępowaniu wznowieniowym o uchyleniu decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej, jako decyzji zależnej w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 Kpa i odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. W pierwszej kolejności Sąd postanowił odnieść się do kwestii podnoszonej przez skarżącego, a dotyczącego dopuszczalności prowadzenia niniejszego postępowania. Odnosząc się do powyższego przede wszystkim należy mieć na uwadze, że w prawomocnym wyroku z 20 grudnia 2012 r. IV SA/Po 859/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny nakazał organowi rozważyć zasadność wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 145 §1 pkt 8 Kpa przesądzając przy tym, że uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje dla wydanej wcześniej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie konsekwencje wynikające z art. 145 §1 pkt 8 Kpa w zw. z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego. Z powyższych względów organ, będąc na mocy art. 153 Ppsa związanym stanowiskiem Sądu słusznie postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...]. Ponadto dokupując oceny zapadłych w niniejszej sprawie decyzji z punktu widzenia tożsamości z uprzednio wydaną decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] lipca 2011 r. [...] odwołać należy się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, którym skład orzekający w niniejszej sprawie jest związany. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż ocena dopuszczalności ponownego rozstrzygania danej sprawy musi być podjęta z uwzględnieniem charakteru sprawy i okoliczności umorzenia postępowania. (por. Kodeks Postępowania Administracyjnego, Komentarz pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H Beck, Warszawa 2015, str. 800; M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2016, stan prawny 5 grudnia 2016 r.). W piśmiennictwie wyrażano również pogląd, że decyzje o umorzeniu postępowania nie zawsze stanowią przeszkodę do podjęcia czynności procesowych na nowo, ilekroć okaże się, że odnośna kompetencja organu wbrew przyjętej uprzednio ocenie jednak była i jest aktualna albo - co jeszcze bardziej oczywiste - że na skutek jakichś modyfikacji stanu prawnego lub faktycznego stała się aktualna później (Kodeks Postępowania Administracyjnego, Komentarz pod red. H. Knysiak-Molczyk, Wolters Kluwer 2015 - art. 156). Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż nie można zgodzić się ze stwierdzeniem Sądu co do identyczności stanu faktycznego i prawnego analizowanych decyzji, w tym tożsamości motywacji przedstawionej przez organy orzekające w sprawie. Wyrażając taką ocenę Sąd Wojewódzki pominął znaczenie wyroku WSA z 20 grudnia 2012 r. IV SA/Po 859/12, powołanego w decyzji PINB z [...] maja 2014 r. Wymienionym wyrokiem Sąd Wojewódzki uchylił postanowienie o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] czerwca 2009 r. (to samą, która była przedmiotem kontrolowanych decyzji) ze wskazaniem, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy PINB powinien rozważyć zasadność wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa, mając na uwadze wpływ uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej na byt prawny decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tego samego obiektu budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśniając przesłanki ponownego wznowienia postępowania powołał się właśnie na wytyczne wymienionego wyroku WSA z 20 grudnia 2012 r., wiążące organ na mocy art. 153 Ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił ponadto uwagę, iż przed dniem wyrokowania w niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] marca 2015 r. stwierdził nieważność decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., co obiektywnie podważyło ustalenie Sądu Wojewódzkiego w zakresie stanu faktycznego i prawnego, przyjętego jako podstawa zaskarżonego wyroku. Z powyższego wynika, iż zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej. W tym miejscu odnosząc się do twierdzenia inwestora, iż po wydaniu decyzji przez GINB doszło do wydania przez WWINB decyzji z [...] września 2015 r., a decyzja ta zapadła we wcześniej wszczętym postępowaniu wskazać należy, że o naruszeniu powagi rzeczy osądzonej przesądza nie data wszczęcia postępowania ale data wydania decyzji. To decyzji, a nie samego postępowania dotyczy zasada powagi rzeczy osądzonej. Z tych też względów późniejsza decyzja WWINB z dnia [...] września 2015 r. nie mogła stanowić jakiejkolwiek podstawy do orzekania o prawidłowości kontrolowanej w niniejszej sprawie decyzji. W tym miejscu należy zauważyć, że w dniu wydawania decyzji z dnia [...] września 2015 r. w obrocie prawnym pozostawała, z uwagi na brak prawomocności wyroku WSA z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 826/14, ostateczna decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] maja 2014 r., na mocy której uchylono decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Zatem po pierwsze w dniu wydawania decyzji z dnia [...] września 2015 r. pozostawała w obrocie prawnym ostateczna decyzja rozstrzygająca o uchyleniu decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. o pozwoleniu na użytkowanie stacji bazowej telefonii cyfrowej, jako decyzji zależnej w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 Kpa. Zatem brak było podstaw do ponownego wydawania decyzji w tej samej sprawie. Ponadto należy mieć na uwadze, że w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] września 2015 r. brak było jednego z podstawowych elementów stosunku administracyjnoprawnego tj. przedmiotu postępowania. Jak wskazano już wyżej na mocy ostatecznej decyzji z dnia z dnia [...] czerwca 2014 r. uchylono decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, co do której WWINB ponownie orzekł w dniu [...] września 2015 r. Z powyższych względów organ winien rozważyć konieczność wszczęcia odpowiedniego postępowania celem wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji WWINB z dnia [...] września 2015 r. Odnosząc się do meritum sprawy wskazać należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, iż uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje dla decyzji o pozwoleniu na użytkowanie konsekwencje wynikające z art. 145 §1 pkt 8 Kpa w zw. z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego (wyrok NSA z dnia 10.06.2011 r., sygn. akt II OSK 492/11, lex nr 1083654. Zob. też J. Goździewicz-Biechońska, Wadliwość decyzji administracyjnych w procesie inwestycyjno-budowlanym, Warszawa 2011 r., str. 321-322, Z. Kostka, w: red. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2012 r., str. 549). Wskazać należy, iż decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego jako końcowy etap procesu inwestycyjno-budowlanego wydawana jest stosownie do art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 59a Prawa budowlanego ( w wersjach obowiązujących w dniu wydania zaskarżonej decyzji jak i w dacie orzekania przez Sąd) po przeprowadzeniu kontroli obiektu budowlanego, podczas której organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza wykonanie budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Z powyższych względów nie ulega wątpliwości, że wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę na dalszym etapie procesu inwestycyjnego stanowi podstawę wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Dokonując powyższej oceny należy mieć również na uwadze, że takie stanowisko zostało zajęte również w wyroku WSA z 20 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 859/12, którym jak wskazano wyżej zarówno organy jak i Sąd orzekający w niniejszej sprawie był związany. Odnosząc się natomiast do kwestii odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie podkreślić należy, że podstawą wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest stwierdzenie wykonania budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Zatem skoro pozwolenie na budowę zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, to organ nie mógł dokonać sprawdzenia zgodności robót z tym pozwoleniem, z co za tym idzie nie mógł wydać decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wbrew zarzutom skargi zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana w oparciu o należycie ustalony i de facto nie kwestionowany stan faktyczny sprawy. Uzasadnienie decyzji zawiera zarówno uzasadnienie faktyczne i prawne. Ponadto treść decyzji organu drugiej instancji świadczy przy tym zarówno o wykonaniu obowiązków kontrolnych, jak i związanych z ponownym merytorycznym rozpatrzeniem sprawy. W ocenie składu orzekającego nie zaistniały w niniejszej sprawie przesłanki negatywne określone w art. 146 Kpa do uchylenia decyzji nr [...]. Przede wszystkim wskazać należy, że od dnia doręczenia inwestorowi decyzji nr [...] (24 czerwca 2009r. ) do dnia wydania kontrolowanej decyzji i nadania jej do inwestora tj. [...] czerwca 2014 r. nie upłynęło 5 lat. Przy czym podkreślić należy, że wbrew ocenie skarżącego, terminu tego nie należy liczyć do dnia doręczenia decyzji. Wydania decyzji nie można utożsamiać z jej doręczeniem. Z powyższych względów zarzut naruszenia art. 146 § 1 Kpa nie zasługiwał na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Sąd na postawie art. 151 Ppsa skargę oddalił.