IV SA/Po 665/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Monika Świerczak (spr.) WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 21 lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości wskazanych w ekspertyzie technicznej oddala skargę w całości.

Decyzją z dnia 21 lipca 2022 r. nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej jako: "Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego", "WINB" albo "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. dalej jako: "k.p.a.") orzekł o uchyleniu w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia 11.05.2022r., znak: [...] i w tym zakresie orzekł wykonanie obowiązku w terminie do dnia 31.05.2023r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał ww. decyzję w mocy w pozostałej części, zobowiązującej E. i T. W. (dalej jako: "inwestorzy") do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w ekspertyzie technicznej w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem tj.: - wykonania instalacji centralnego ogrzewania, uwzględniając przywołane normy i warunki techniczne w ekspertyzie, zmieniając ewentualnie istniejący kocił na paliwo stałe na kocioł klasy 5 lub kocioł gazowy, - dostosowania instalacji centralnego ogrzewania wraz z pomieszczeniem kotłowni do obowiązujących przytoczonych przepisów, - wykonania w kotłowni prawidłowej wentylacji grawitacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami, - dokonania zwiększenia szerokości drzwi od kotłowni, do 80 cm w ścianie przejścia, - wykonania muru ogniowego o wysokości min. 30 cm ponad pokrycie dachu oraz wykonania pokrycia z papy termozgrzewalnej nierozwrzeszczającej ognia lub zastosowania wzdłuż ściany pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności El 60, bezpośrednio pod pokryciem: przykrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ogień. Rozstrzygnięcie powyższe zapadło w następującym stanie faktycznym. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej jako: "PINB" lub "organ I instancji") w dniu 15 sierpnia 2020r. przeprowadził na nieruchomości w miejscowości M. , ul. [...], na działce nr [...] czynności kontrolne podczas których ustalił, iż na przedmiotowej nieruchomości inwestorzy w 2008 r. wykonali roboty budowlane związane z rozbiórką drewnianej konstrukcji więźby dachowej dachu pulpitowego i konstrukcji stropów na belach stalowych w budynku gospodarczym, usytuowanego na dz. nr [...] w granicy z dz. nr [...]. Inwestorzy wykonali stropodach w miejsce rozebranej konstrukcji budynku gospodarczego oraz wykonali instalację centralnego ogrzewania w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zasilaną z kotła na paliwo stałe, umieszczonego w pomieszczeniu przebudowanego budynku gospodarczego. Inwestor oświadczył, że roboty budowlane wykonano bez pozwolenia na budowę, czy dokonania zgłoszenia. Mając powyższe na względzie PINB pismem z dnia 8 września 2020 r., zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia na budowę oraz bez zgłoszenia organowi administracji architektoniczno – budowlanej. Postanowieniem z dnia 8 września 2020 r. organ powiatowy, zobowiązał inwestora do przedłożenia do dnia 15 listopada 2020r. ekspertyzy technicznej sporządzonej w zakresie stwierdzenia prawidłowości przedmiotowych robót budowlanych wykonanych bez nadzoru osoby uprawnionej, w tym spełnienia warunków normy Polskiej PN-B 10425:2019-09 Kominy Przewody kominowe dymowe, spalinowe wentylacyjne murowane - Wymagania i badania, z uwzględnieniem usytuowania wylotu istniejącego komina w tym przedłożenia protokołu z okresowej kontroli przewodów kominowych. Zobowiązani przedłożyli w dniu 12 listopada 2020r. wymaganą ekspertyzę sporządzoną przez mgr. inż. arch. P. K. oraz mgr. inż. T. R.. W dniu 25 listopada 2020r. PINB zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i ustosunkowania się do ich zawartości. W dniu 20 stycznia 2021r. organ powiatowy przeprowadził ponownie czynności kontrolne na ww. nieruchomości, a w związku z wnioskiem wysuniętym w jej trakcie, wezwał inwestora do uzupełnienia przedłożonej ekspertyzy o wskazane braki i nieprawidłowości. Uzupełniona ekspertyza została przedłożona w dniu 12.02.2021r. W dniu 19 stycznia 2021r. PINB ponownie zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do ich treści. W dniu 30 marca 2021r. do organu powiatowego wpłynęło pismo autorów ekspertyzy, wyjaśniające powstałe rozbieżności, dotyczące kanałów wywiewnych. PINB w dniu 28.04.2021r. wydał decyzję znak: [...], stwierdzającą brak koniczności nałożenia na inwestorów obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. WWINB decyzją z dnia 22 września 2021r. uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w celu analizy robót budowlanych wykonanych przy budynku gospodarczym pod względem ich zgodności z przepisami i oceny czy zgromadzone dowody pozwalają na ograniczenie niniejszego postępowania do oceny prawidłowości robót przy budynku gospodarczym oraz prawidłowości kotłowni w tym obiekcie. PINB w dniu 19 października 2021r. przeprowadził kolejną kontrolę na przedmiotowej nieruchomości, w trakcie której określił m.in. odległość przedmiotowego komina od obiektów znajdujących się w jego sąsiedztwie oraz rodzaj tych obiektów. W dniu 3 listopada 2021r. organ powiatowy wydał postanowienie, którym nakazał inwestorom uzupełnienie w terminie do dnia 15 grudnia 2021r. przedłożonej ekspertyzy technicznej. Następnie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021r. zmienił termin wykonania obowiązku na dzień 31 marca 2022r. W dniu 18 marca 2022r. zobowiązani przedłożyli ekspertyzę. PINB w dniu 30 marca 2022r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do ich treści. Na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021r. poz. 2351; dalej: Prawo budowlane), w dniu 11.05.2022r. PINB wydał decyzję znak: [...], zobowiązującą inwestorów do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w ekspertyzie technicznej w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem tj.: - wykonania instalacji centralnego ogrzewania, uwzględniając przywołane normy i warunki techniczne w ekspertyzie, zmieniając ewentualnie istniejący kocił na paliwo stałe na kocioł klasy 5 lub kocioł gazowy, - dostosowania instalacji centralnego ogrzewania wraz z pomieszczeniem kotłowni do obowiązujących przytoczonych przepisów, - wykonania w kotłowni prawidłowej wentylacji grawitacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami, - dokonania zwiększenia szerokości drzwi od kotłowni, do 80 cm w ścianie przejścia, - wykonania muru ogniowego o wysokości min. 30 cm ponad pokrycie dachu oraz wykonania pokrycia z papy termozgrzewalnej nierozwrzeszczającej ognia lub zastosowania wzdłuż ściany pasa z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności El 60, bezpośrednio pod pokryciem: przykrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ogień, w terminie do dnia 31.03.2023r. Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyła M. O., wnosząc o wydanie decyzji: - nakazującej bezwzględnie wymienić przedmiotowy kocioł na spełniający aktualnie obowiązujące przepisy i normy tj. kocioł klasy 5 lub kocioł gazowy, - wskazanie do zastosowania kotła gazowego, - nie wyrażenie zgody na zaadaptowanie kotłowni w obecnym miejscu wraz z kominem ze względu na to, że nigdy w tym miejscu kotłownia i komin się nie znajdowały. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając opisaną na wstępie decyzję wskazał, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw - do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają dotychczasowe przepisy, czyli sprzed 19 września 2020r. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie doszło do przebudowy budynku, poprzez przebudowę przegród zewnętrznych budynku oraz zmieniono parametry użytkowe i techniczne istniejącego obiektu budowlanego, z uwagi na zamontowanie pieca na paliwo stałe i podłączenia do niego instalacji c.o. Organ podkreślił, że zgodnie z art 29 ust. 2 pkt 1aa Prawa budowlanego (obowiązującego przed 10.09.2020r.) - pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: przebudowie budynków, innych niż budynki, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem ich przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych, a także z wyłączeniem przebudowy, której projekt budowlany wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej. Zatem w świetle przepisów obowiązujących przed 19.09.2020r. przebudowa przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych, a także przebudowa, której projekt budowlany wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej, wymagała decyzja o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie z uwagi na konieczność uzgodnienia przebudowy pod względem ochrony, pożarowej oraz przebudowy przegród zewnętrznych budynku, wymagane było więc uzyskanie pozwolenia na wykonanie tych robót. Pozwolenia takiego inwestor nie uzyskał, co oznacza, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy 50-51 Prawa budowlanego. Organ wskazał, że w ekspertyzie przedłożonej w dniu 18.03.2022r. przez zobowiązanych, wskazano, że przebudowany budynek kotłowni został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną i na obecnym etapie nie zagraża bezpieczeństwu obecnych i przyszłych użytkowników jak i osób przebywających w jego sąsiedztwie. Autor ekspertyzy zaznaczył także, iż żaden z analizowanych obiektów w sąsiedztwie komina nie powoduje przesłaniania wylotu komina. Niemniej jednak w ekspertyzie wskazano szereg nieprawidłowości jak również wskazano sposoby ich napraw, m.in. zalecono: wykonanie bieżących napraw związanych z eksploatacją obiektu; zwiększenie szerokości drzwi od kotłowni; wykonanie prawidłowej instalacji c.o., uwzględniając przywołane normy i warunki techniczne, zmieniając ewentualnie istniejący kocioł na paliwo stałe na kocioł klasy 5 lub kocioł gazowy; wykonanie prawidłowej wentylacji grawitacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisami i wiedza techniczną. W ocenie WWINB organ powiatowy prawidłowo nałożył na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Ponadto podkreślił, iż sugestia sporządzających ekspertyzę jak i organu powiatowego, aby inwestor zmienił istniejący kocioł na kocioł klasy 5 lub kocioł gazowy, jest prawidłowa w świetle obowiązujących przepisów oraz uchwały antysmogowej przyjętej przez Polskę. Organ wskazał, że przedmiotowy piec winien być wymieniony do 01 stycznia 2024r., podkreślając, że aktualnie brak jest wytycznych kto ma sprawdzać wykonanie obowiązku wynikającego z ww. uchwały (normy) i kto może nakładać na właściciela kotła obowiązek jego wymiany na spełniający ww. normę. Wskazano, że organy mogą jedynie sugerować właścicielowi kotła rozważenie wymiany starego kotła na nowy klasy 5. Ustosunkowując się do żądania odwołującej, aby nakazać inwestorom wymianę kotła na kocioł gazowy wskazano, że nie znajduje ono prawnego uzasadnienia. Wskazano, iż taki nakaz wykraczałby w stopniu niedopuszczalnym poza zakres postępowania legalizacyjnego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła M. O. zarzucając: - naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zw. z art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji legalizacyjnej organu I instancji, mającej na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w sytuacji gdy roboty te obejmują legalizację kotła stałopalnego zasypowego niespełniającego norm emisyjnych dla kotłów obowiązujących w dniu wydania decyzji - naruszenie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zw. z art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji legalizacyjnej organu I instancji, nie zawierającej wyszczególnienia określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, a jedynie odwołującej się ogólnie do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w ekspertyzie technicznej; - naruszenie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zw. z art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji legalizacyjnej organu I instancji, wskazującej na obowiązek "prawidłowego wykonania instalacji centralnego ogrzewania uwzględniając przywołane normy i warunki techniczne w ekspertyzie" bez precyzyjnego określenia/wyszczególnienia jakie konkretnie obowiązki i czynności winien inwestor wykonać oraz w ramach jakich konkretnie norm i warunków technicznych; - naruszenie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo w zw. z art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji legalizacyjnej organu I instancji w zakresie ewentualnego obowiązku zamiany istniejącego kotła na paliwo stałe na kocioł klasy 5 lub kocioł gazowy, w sytuacji gdy obowiązek w tym zakresie powinien zostać sformułowany kategorycznie; - naruszenie przepisów § 2, 3, 4 uchwały nr [...] Sejmiku Województwa W. z dnia 18 grudnia 2017r. w sprawie wprowadzenia na obszarze województwa [...] ograniczeń lub zakazów w zakresie eksploatacji instalacji w których następuje spalanie paliw ( dalej jako: "uchwała antysmogowa"), poprzez dokonanie legalizacji w drodze zaskarżonych decyzji, instalacji nie spełniającej norm emisji zanieczyszczeń określonych w ust. 1 załącznika II do Rozporządzenia Komisji , (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwo stałe; - naruszenie § 136. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2022.1225 t.j.) poprzez brak możliwości oceny spełnienia warunków technicznych przez nielegalną instalację kotła stałopalnego zasypowego, w którym brak obudowy i tabliczki znamionowej producenta, roku produkcji, modelu a przede wszystkim mocy urządzenia, niewiadomego pochodzenia, wzniesionego metodą chałupniczą; - z ostrożności skarżąca zarzuciła także naruszenie § 136 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z pkt. 2.1.7 normy PN-87 B-02411 Kotłownie wybudowane na paliwo stałe, poprzez zalegalizowanie instalacji, w której przekrój kanału dymowego wynosi 24 x 24 cm, w sytuacji gdy przekrój kanału dymowego powinien wynosić 20x20 cm, a wysokość powinna zapewnić ciąg wymagany przez producenta kotła. Mając na względzie wyżej sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o: - uchylenie decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 21 lipca 2022r. znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z 11 maja 2022r. znak [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji, - względnie orzeczenie o odmowie wydania decyzji określone w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego; - zasądzenie od organu przeciwnego na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z 28 listopada 2022 r. sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, z późn. zm.; dalej w skrócie "u.COVID-19"), o czym strony zostały powiadomione pismami z 7 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym wyznaczonym w trybie art. 15 zzs4 ust. 3 u.COVID-19, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2315, dalej p.p.s.a.) wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy czym wskazać należy, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami i powołaną podstawą prawną. Dokonawszy tak określonej kontroli Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje odpowiadają prawu. Bezspornym w sprawie jest, że materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym sprzed 19 września 2020 r. Zgodnie z art. 3 pkt 7a powołanej powyżej ustawy przez przebudowę należy rozumieć wykonanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych i technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji: w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie nie wymagającym zmiany granic pasa drogowego. Natomiast zgodnie z art. 29 ust.2 pkt.1aa Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynków, innych niż budynki, o których mowa w ust.1, z wyłączeniem ich przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych, a także z wyłączeniem przebudowy, której projekt budowlany wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że w sprawie doszło do przebudowy budynku, poprzez przebudowę przegród zewnętrznych budynku oraz zmieniono parametry użytkowe i techniczne istniejącego obiektu budowlanego z uwagi na zamontowanie pieca na paliwo stałe i podłączenia do niego instalacji c.o. Zatem jak słusznie oceniły organy wykonanie przedmiotowych robót wymagało decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawidłowo również zastosowano w sprawie przepisy art. 50 - 51 Prawa budowlanego. Na wstępie wskazać należy, że art. 50 Prawa budowlanego stanowi o prowadzeniu robót budowlanych innych niż te, o których mowa w art. 48 tej ustawy. Natomiast art. 51 Prawa budowlanego w związku z art. 50 Prawa budowlanego odnosi się do tego rodzaju robót, które wymagają pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, ale nie polegają na budowaniu obiektu budowlanego. Postępowanie prowadzone w oparciu o powoływany przepis art. 51 Prawa budowlanego wraz z regulacjami przyjętymi w art. 50 tej ustawy prowadzi do legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych. Procedura ta polega na weryfikacji wykonanych samowolnie przez inwestora robót budowlanych pod kątem poprawności ich realizacji, a jej celem jest doprowadzenie wykonanych już robót do stanu zgodnego z przepisami - o ile taka potrzeba zaistnieje. Organy zasadnie uznały, uwzględniając ustalony stan faktyczny, rodzaj i stan techniczny robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia, o nałożeniu obowiązków w trybie powołanych powyżej przepisów. Podstawą takiego ustalenia były przeprowadzone przez organ I instancji kontrole. W tym miejscu wskazać należy, że należy wskazać, że zgodnie z art. 81c ust. 2 p.b. organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Organ I instancji w dniu 3 listopada 2021 r. wydał postanowienie w którym nakazał inwestorom uzupełnienie przedłodzonej przez nich ekspertyzy technicznej, co zostało wykonane. W przedmiotowej ekspertyzie technicznej wskazano, że budynek został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną i na obecnym etapie nie zagraża bezpieczeństwu obecnych i przyszłych użytkowników jak i osób przebywających w sąsiedztwie oraz, że żaden z analizowanych obiektów nie przesłania wylotu komina. Natomiast zwrócono w ekspertyzie na szereg nieprawidłowości i wskazano na sposób ich naprawy w oparciu o przywołane w ekspertyzie normy i warunki techniczne, m.in. poprzez ewentualną zmianę istniejącego kotła na paliwo stałe, na kocioł klasy 5 lub gazowy; wykonanie prawidłowej wentylacji grawitacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisami i wiedzą techniczną. W ocenie Sądu prawidłowo w świetle art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego zostały nałożone decyzją na inwestorów czynności lub roboty w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Z zarzutów skargi oraz twierdzeń skarżącej, wynika, że stara się ona podważyć ustalenia organów jedynie w kontekście braku kategorycznego zobowiązania inwestorów do wymiany kotła na paliwo stałe z uwagi na zadymianie sąsiedniej posesji należącej do skarżącej. Prawidłowo do powyższej kwestii odniósł się organ II instancji wskazując, że brak jest podstaw prawnych umożliwiających nadzorowi budowlanemu nakazanie dokonania przedmiotowej czynności. Na marginesie można jedynie dodać, że w tych okolicznościach na obecnym etapie, ewentualnym podmiotem właściwym w odniesieniu załatwienia sprawy skarżącej mogłaby być straż miejska ( kwestia zbadania ew. spalania odpadów ), inspekcja ochrony środowiska ( w zakresie chociażby parametrów spalanego paliwa ), czy też sądy powszechne w zakresie zaprzestania immisji. W tym miejscu jednak wskazać należy, że w ekspertyzie technicznej sporządzanej przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i stanowiącej szczególny dowód w sprawie wskazano normy i warunki techniczne w celu prawidłowego wykonania instalacji centralnego ogrzewania. Nie jest wykluczone, że konieczność dostosowania centralnego ogrzewania do wskazanych norm wymusi na inwestorach wymianę kontrolowanego kotła. Jednakże, co nie powinno umykać skarżącej z pola widzenia inwestorzy w odpowiednim czasie muszą mieć szansę na dostosowanie się do warunków przedmiotowej decyzji. W odniesieniu natomiast do zarzutu skargi dotyczącego braku w sentencji decyzji organu I instancji a następnie utrzymującej ją w mocy decyzji II instancji, szczegółowego wskazania konkretnych obowiązków budowlanych i powołanie się w tym zakresie na ekspertyzę techniczną, która w świetle przepisów prawnych nie stanowi załącznika do decyzji, w ocenie Sądu pozostaje bez wpływu na sprawę. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w niniejszej sprawie, to na adresacie decyzji ciąży jej prawidłowe wykonanie we wskazanym zakresie i terminie, i to on ponosi konsekwencje ewentualnego braku jej wykonania, w tym także nakazu odłączenia instalacji centralnego ogrzewania od zamontowanego kotła na paliwo stałe. Sąd nie podzielił także stanowiska skarżącej, co do naruszenia przez organy § 136 rozporządzenia Ministra Infrastruktury poprzez brak możliwości dokonania oceny spełnienia warunków technicznych przez nielegalną instalację kotła stałopalnego zasypowego, z uwagi na brak obudowy i tabliczki znamionowej producenta, roku produkcji modelu, a przede wszystkim mocy urządzenia wzniesionego metodą chałupniczą. Kotły na paliwo stałe o mocy cieplnej nominalnej do 25 kW powinny być instalowane w wydzielonych pomieszczeniach technicznych zlokalizowanych na kondygnacji podziemnej, na poziomie ogrzewanych pomieszczeń lub w innych pomieszczeniach, w których mogą być instalowane kotły o większych mocach cieplnych nominalnych. Skład paliwa powinien być umieszczony w wydzielonym pomieszczeniu technicznym w pobliżu kotła lub w pomieszczeniu, w którym znajduje się kocioł. Pomieszczenia, w których instalowane są kotły, oraz pomieszczenia składu paliwa powinny odpowiadać wymaganiom określonym w Polskiej Normie dotyczącej kotłowni wbudowanych na paliwo stałe. Jak już wcześniej wskazano na potrzeby sprawy sporządzona została ekspertyza techniczna przez uprawnione do tego osoby, w która jednoznacznie wykazała, że w stosunku do norm PN 87-B-022411- " Kotłownie wybudowane na paliwo stałe" należy dostosować kanały nawiewne do zapisów normy t.j. jako wentylacja nawiewna powinien służyć otwór niezamykany o powierzchni co najmniej 200 cm2. Nie stwierdza się więcej nieprawidłowości z tą normą. W stosunku do normy PN-B-10425:2019-09- "Kominy, przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane Wymagania i badania" . Wysokość komina względem przeszkód mogących zakłócić ich funkcjonowanie jest prawidłowa. Nie stwierdza się nieprawidłowości związanych z wymienioną normą normą. Natomiast co do naruszenia przepisów uchwały antysmogowej poprzez dokonanie legalizacji w drodze zaskarżonych decyzji, instalacji nie spełniającej norm emisji zanieczyszczeń określonych w ust. 1 załącznika II do Rozporządzenia Komisji UE Wskazać należy, za organem, że do 1 stycznia 2024 r. mieszkańcy P. będą musieli zlikwidować kotły, które nie spełniają wymogów emisyjnych i sprawności żadnej z klas normy PN-EN 303-5:2012. Tym samym organ nadzoru budowlanego nie mogąc nakazać wymiany przedmiotowego kotła, z uwagi na brak w tym zakresie kompetencji mógł jedynie w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z przepisami prawa, zasugerować powyższe rozwiązanie, co nie jest w tym postępowaniu dla inwestorów wiążące. Mając powyżej na uwadze Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a skargę oddalił.