IV SA/Po 492/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. w sprawie określenia kryteriów rekrutacji do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Miasto P. na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego, ustalenia liczby punktów za każde z tych kryteriów oraz dokumentów niezbędnych do ich potwierdzenia. postanawia odrzucić skargę

J. S. pismem z dnia [...] marca 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. w sprawie określenia kryteriów rekrutacji do przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych prowadzonych przez Miasto P. na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego, ustalenia liczby punktów za każde z tych kryteriów oraz dokumentów niezbędnych do ich potwierdzenia. Skarżąca wywodzi interes prawny do wniesienia skargi z faktu ustalenia przez Radę Miasta P. w Uchwale dodatkowego kryterium, którym jest poddanie dziecka szczepieniu ochronnemu przy rekrutacji do przedszkola, które uniemożliwia jej zapisanie dziecka do przedszkola. Przywołuje przy tym przepisy służące ochronie tajemnicy pacjenta, tj. art. 13 w zw. z art. 24 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (dalej jako u.p.p.). W ocenie skarżącej żądanie ujawnienia informacji w postaci oświadczenia o przebytych szczepieniach ochronnych bądź stwierdzenia niemożności poddania dziecka szczepieniu ochronnemu z uwagi na problemy zdrowotne stanowi naruszenie przedmiotowych przepisów. Ponadto skarżąca wskazuje na naruszenie art. 9 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 27 kwietnia 2016 r. ( dalej jako r.o.d.o.) poprzez nakazanie ujawnienia danych osobowych szczególnie wrażliwych, co narusza prawo do prywatności. W analogicznym zakresie skarżąca podnosi naruszenie art. 47 w zw. z art. 51 Konstytucji RP, wskazując na naruszenie prawa do prywatności poprzez żądanie złożenia w przedmiotowej sprawę oświadczenia zawierającego informacje o przebytych szczepieniach lub problemach zdrowotnych uniemożliwiających wykonanie szczepień. W końcu skarżąca podnosi także naruszenie art. 8 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (dalej jako Konwencja) poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do ograniczenia przysługującego skarżącej prawa do ochrony życia prywatnego oraz prawa do ochrony zdrowia w związku z rejestracja do przedszkoli. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Zaskarżenie uchwały organu gminy następuje na podstawie art. 101. ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (dalej "u.s.g."). Zgodnie z jego treścią każdy; czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Warunkiem dopuszczenia skargi na uchwałę jest występowanie po stronie skarżącego legitymacji skargowej. Legitymację skargową posiada ten, czyj interes prawny istniał i został naruszony skarżonym aktem przed wniesieniem skargi. Taka konstrukcja dopuszczalności skargi oznacza konieczność wykazania przez skarżącego, że uchwała w sposób rzeczywisty i bezpośredni narusza jego interes prawny, przez co należy rozumieć ograniczenie, zniesienie lub uniemożliwienie realizacji tego interesu. Skarżący musi wykazać istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jego konkretną, indywidualną sytuacją prawną. Musi on udowodnić, że zaskarżona uchwała poprzez naruszenie prawa jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną (wynikającą z konkretnie wskazanego przepisu prawa materialnego, pozbawia go przykładowo pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację (wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2017 r., sygn. akt Il OSK [...]., Wyrok NSA z dnia [...] maja 2017 r., sygn. akt II OSK [...]). Sąd podziela stanowisko organu, że w przedmiotowej sprawie po stronie skarżącej istnieje co najwyżej interes faktyczny, ale nie interes prawny. Z przywołanego uzasadnienia wynika, że zdaniem skarżącej jedno z wprowadzonych Uchwałą kryteriów na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego do przedszkola uniemożliwia skarżącej zapisanie dziecka do przedszkola. W ocenie skarżącej ustalenie dodatkowego kryterium w tej postaci w drugiej rekrutacji stanowi naruszenie art. 131 ustawy Prawo oświatowe (dalej jako u.p.o). Tymczasem, w pkt 4 powołanego przepisu mowa, że w przypadku równorzędnych wyników uzyskanych na pierwszym etapie postępowania rekrutacyjnego lub jeżeli po zakończeniu tego etapu dane publiczne przedszkole, oddział przedszkolny w danej publicznej szkole podstawowej albo dana publiczna inna forma wychowania przedszkolnego nadal dysponuje wolnymi miejscamina drugim etapie postępowania rekrutacyjnego są brane pod uwagę kryteria określone przez organ prowadzący, z uwzględnieniem zapewnienia jak najpełniejszej realizacji potrzeb dziecka i jego rodziny, zwłaszcza potrzeb rodziny, w której rodzice albo rodzic samotnie wychowujący kandydata muszą pogodzić obowiązki zawodowe z obowiązkami rodzinnymi, oraz lokalnych potrzeb społecznych. Organ prowadzący określa dokumenty niezbędne do potwierdzenia tych kryteriów. Ustawodawca zatem w tym przepisie zawarł delegację ustawową do ustalenia dodatkowych kryteriów na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego przez organ prowadzący, uwarunkowując je jedynie spełnieniem określonych w ustawie potrzeb dziecka i jego rodziny. Zgodnie z art. 131 pkt 6 u.p.o organ prowadzący określa nie więcej niż 6 kryteriów, o których mowa w ust. 4 i 5, oraz przyznaje każdemu kryterium określoną liczbę punktów, przy czym każde kryterium może mieć różną wartość. Sformułowany przez skarżącą zarzut, iż konsekwencją przepisu jest uniemożliwienie zapisania dziecka do przedszkola, nie jest zgodny z rzeczywistością. W razie braku spełnienia kryteriów rekrutacji do wskazanego przedszkola obowiązuje bowiem procedura wskazana w art. 31 pkt 10 u.p.o. W przypadku, jeżeli liczba dzieci przekroczy liczbę dostępnych miejsc w przedszkolu, do którego ubiega się dane dziecko w ramach postępowania rekrutacyjnego, Prezydent Miasta P. jest obowiązany pisemnie, nie później niż przed rozpoczęciem postępowania uzupełniającego, wskazać rodzicom inne publiczne przedszkole, które może przyjąć dziecko. Gmina ma bowiem obowiązek zapewnić możliwość korzystania z wychowania przedszkolnego przez dzieci zamieszkałe na terenie danej gminy. Niezłożenie zatem przez skarżącą oświadczenia o wykonaniu u dziecka obowiązkowych szczepień zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych nie powoduje, że dziecko nie może zostać przyjęte do przedszkola. Warto nadmienić, że kryterium to spełniają także dzieci, które z przyczyn medycznych nie podlegają Programowi Szczepień Ochronnych. Ponadto, kryterium szczepienia obowiązuje obok innych kryteriów, m. in. zatrudnienia rodziców dziecka (§ 1 pkt 1) oraz rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych za miniony rok w gminie P. (§ 1 pkt 5). Zgodnie z § 1 pkt 6 Uchwały, wartość kryterium wykonania u dziecka obowiązkowych szczepień wynosi 60 punktów. Niemniej jednak, jest to jedno z 6 kryteriów ustalonych w Uchwale, które mają wpływ na ostateczny wynik postępowania rekrutacyjnego. Może ono mieć znaczenie w kontekście przyjęcia do przedszkola zgodnie z preferencją, jednak to samo dotyczy także spełnienia innych kryteriów. Należy zatem stwierdzić, że niespełnienie kryterium wykonania u dziecka obowiązkowych szczepień nie zamyka dziecku możliwości przyjęcia do przedszkola, także tego preferowanego przez rodzica. W przypadku nieprzyjęcia dziecka do przedszkola zgodnie z preferencją, Prezydent Miasta P. ma obowiązek wskazać rodzicom inne publiczne przedszkole, które może przyjąć dziecko. W ocenie Sądu skarżąca w przedmiotowej sprawie nie ma interesu prawnego, ponieważ Uchwała w żaden sposób nie ogranicza możliwości przyjęcia jej dziecka do przedszkola w sensie prawnym. Niespełnienie kryterium wykonania u dziecka szczepień ochronnych sprawia wyłącznie, że nie otrzyma ono punktów z tytułu spełnienia tego kryterium w drugiej rekrutacji do przedszkola, co stawia je w mniej korzystnej pozycji w procesie rekrutacyjnym. Niemniej jednak jest to konsekwencja o charakterze faktycznym i w żadnym wypadku nie ogranicza dziecku skarżącej prawa przyjęcia do przedszkola. Jakikolwiek negatywny wpływ przepisów Uchwały na sytuację dziecka skarżącej w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego ma wyłącznie charakter faktyczny i wynika z zachowania skarżącej jako rodzica dziecka, która nie realizując obowiązków ustawowych sama stawia dziecko w sytuacji mniej korzystnej od dzieci, u których wykonano obowiązkowe szczepienia ochronne. Niemniej jednak nawet niespełnienie określonego w Uchwale kryterium obowiązkowych szczepień nie pozbawia dziecka możliwości przyjęcia do przedszkola, a zatem jego uprawnienia w sferze prawnej pozostają nienaruszone. Tym samym należy uznać, że J. S. nie ma interesu prawnego w niniejszym postępowaniu. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, iż osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez taki podmiot, nie może mieć legitymacji skargowej, zatem podlega odrzuceniu (J. T. [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, W. 2006 r., str. 135). Sąd wskazuje, że interes prawny skarżącej nie został naruszony zaskarżoną uchwałą. Co więcej skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła w jaki sposób ww. uchwała wpłynęła na jej indywidualną sytuację prawną. Skarga ogranicza się do przedstawienia przez skarżącą treści przepisów i orzeczeń, jednak w żaden sposób nie powiązała ich ze swoją indywidualną sytuacją prawną. Zważając na wskazane okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.