IV SA/Po 216/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia mieszkańców K. na działanie Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie odmowy wstrzymania działalności stacji paliw postanawia: odrzucić skargę.

Stowarzyszenie Mieszkańców K. (dalej: Stowarzyszenie) złożyło skargę na odmowę wstrzymania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz Inspektor Nadzoru Budowlanego nielegalnej nocnej działalności stacji paliw w K. przy ul. [...]. Strona skarżąca podniosła, iż od 2018 r. występuje do organów państwa z żądaniem wstrzymania bezprawnej nocnej działalności stacji paliw. W treści skargi strona przytoczyła okoliczności faktyczne związane z powstaniem i użytkowaniem ww. stacji paliw oraz innych inwestycji, obejmujących hale magazynowe, dok zjazdowy oraz parking. W odpowiedzi na skargę, Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że treść wniesionej skargi nie pozwala na ustalenie, czy dotyczy ona konkretnego rozstrzygnięcia czy też stanowi skargę na bezczynność i działanie organów nadzoru budowlanego w sprawie stacji paliw zlokalizowanej przy ul. [...] w K.. Z treści wniesionej skargi wynika, iż wnoszący są niezadowoleni z powstania i działania stacji paliw powstałej na nieruchomości zlokalizowanej na działce nr [...] przy ul. [...] w K., a także z powstania i użytkowania innych obiektów budowlanych powstałych w rejonie ul. [...] i [...] w K.. W skardze podniesiono, że działania podejmowane przez organy nadzoru budowlanego zmierzające do doprowadzenia spornej stacji paliw do stanu zgodnego z prawem, m.in. poprzez zalegalizowanie samowoli budowlanych, były działaniami naruszającymi przepisy prawa. Organ stwierdził również, że wielokrotnie udzielał odpowiedzi skarżącym, którzy występowali zarówno bezpośrednio do WWINB, jak i za pośrednictwem innych organów i podmiotów, na jakim etapie są poszczególne postępowania administracyjne dotyczące obiektów, których inwestorami są państwo O. . Wielokrotnie wyjaśniano również, że WWINB zajmuje się wyłącznie kwestią zgodności przedmiotowej stacji paliw z przepisami prawa budowlanego, nie zaś badaniem zgodności z regulacjami dotyczącymi ochrony środowiska czy też określaniem pory dnia w jakiej przedmiotowa stacja paliw ma działać. Organ wyjaśnił również, że obecnie nie toczy się przed nim żadne postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej spornej stacji paliw. Wskazano, iż w przedmiocie działalności przedmiotowej stacji paliw toczyły się już postępowania sądowoadministarcyjne inicjowane przez Stowarzyszenie oraz M. (sygn. II SA/Po 73/23, II SA/Po 74/23, IV SA/Po 516/23), w których sąd odrzucił wniesione skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Analiza treści złożonej skargi nie pozwala stwierdzić, aby przedmiotem zaskarżenia był któryś z podanych powyżej aktów administracyjnych. Strona skarżąca określając przedmiot zaskarżenia wskazuje na odmowę wstrzymania nielegalnej działalności nocnej stacji paliw, przy czym brak jest wskazania na konkretne rozstrzygnięcie organu w tym przedmiocie. Sąd dostrzega intencję Skarżącego do zapewnienia – w jego ocenie – zgodnego z prawem działania inwestycji w postaci stacji paliw płynnych wraz obiektami towarzyszącymi oraz infrastrukturą techniczną, miejscami postojowymi, placem manewrowym na nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...]. Sąd nie jest jednak kompetentny do tego, aby w merytoryczny sposób odnieść się do podnoszonych przez niego wątpliwości o prawnym charakterze, w tym nie może za skarżącego ustalać, jaka działalność z art. 3 § 2 P.p.s.a. miałaby być przedmiotem sądowej kontroli. Sąd administracyjny nie jest również powołany do tego, aby przeprowadzać kontrolę realizacji robót budowlanych bądź prowadzonej działalności gospodarczej. Zadaniem Sądu nie jest również kontrola zachowań organu administracji publicznej, o ile zachowanie to nie przybiera jednej z form, o której stanowi art. 3 § 2 P.p.s.a. – w związku z powstającymi zdaniem skarżącego wątpliwościami prawnymi, a także, aby wątpliwości te wyjaśniać. Ustawa nie wprowadza w tym względzie żadnej instytucji prawnej, która pozwalałaby sądowi na dokonanie wiążącej, urzędowej interpretacji powszechnie obowiązujących przepisów prawa na wzór chociażby indywidualnych interpretacji podatkowych dokonywanych przez organy podatkowe. Kontrola sprawowana przez tut. Sąd może dotyczyć jedynie konkretnie wskazanego aktu lub czynności albo bezczynności lub przewlekłości w określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Podkreślić należy, iż to strona skarżąca winna wskazać jaką konkretnie decyzję, postanowienie, bądź inną czynność określonego organu zaskarża, względnie, w przypadku zaskarżenia bezczynności lub przewlekłości w działaniu organu, wskazać w jakim toczącym się już postępowaniu administracyjnym dopatruje się dopatruje się tego rodzaju uchybień, względnie jakie konkretnie podanie inicjujące postępowanie przed organem administracji nie zostało przez organ w terminie przewidzianym przepisami prawa załatwione. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, przed Inspektor Nadzoru Budowlanego nie toczy się obecnie żadne postępowanie dotyczące stacji paliw zlokalizowanej przy ulicy [...] w K.. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.