IV SA/Po 1956/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi Wojewody W. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w sprawie uchylenia uchwały nr [...] Rady Gminy z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym S. w rejonie drogi krajowej nr [...] i linii kolejowej oddala skargę w całości.

Wojewoda Wielkopolski pismem z dnia 18 listopada 2020 r. nr KN-I.0552.71.2020.8 wniósł do sądu administracyjnego skargę na uchwałę nr Xl/124/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 12 grudnia 2019 roku w sprawie uchylenia uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej – dalej jako: "Uchwała". Wojewoda Wielkopolski wniósł o stwierdzenie nieważności Uchwały w całości oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda wskazał, że Uchwałę podjęto na podstawie przepisu art. 18 ust. 2 pkt 5 w zw. art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2021, poz. 713 ze zm. - zwanej dalej "u.s.g." - w zw. z art. 14 ust. 8 i art. 20 ust. 1. Wskazano, że akt ten został doręczony Wojewodzie Wielkopolskiemu dnia 20 grudnia 2019 roku. Dalej Wojewoda wskazał, że skargą z dnia 15 listopada 2019 roku (KN-1.0552.92.2019.8) Wojewoda Wielkopolski wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej z uwagi na rażące naruszenie art. 14 ust. 2 w zw. z art. 15 ust. 1, art. 15 ust. 3 pkt 7 u.p.z.p. oraz art. 20 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego pl zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587 ze zm.). Prawomocnym wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2020 roku o sygn. IV SA/Po 1111/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpatrzeniu skargi Wojewody Wielkopolskiego, stwierdził nieważność uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo dnia 7 marca 2019 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i kolejowej. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie Uchwały Wojewoda wskazał, że na podstawie art. 27 u.p.z.p. zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane. W orzecznictwie wskazuje się, że powyższy przepis wprowadza zasadę, zgodnie z którą dla zmiany jakiegokolwiek aktu planistycznego wymagane jest zachowanie takiego samego trybu jak dla uchwalenia ich w pierwotnej. Dalej Wojewoda Wielkopolski wskazał, że przez zmianę planu miejscowego należy rozumieć nie tylko uchwałę zmieniającą obowiązujący plan, ale również taką uchwałę, która ma prowadzić do uchylenia obowiązującego planu. Uchwalony przez radę gminy akt planowania może być zatem przez ten organ zmieniony lub uchylony (co też jest traktowane jako zmiana), lecz zgodnie z wyraźnym brzmieniem art. 27 u.p.z.p. W ocenie organu nadzoru pod pojęciem "trybu" należy rozumieć przede wszystkim sposób postępowania, metodę, sposób działania. Tryb sporządzania planu miejscowego, przez wskazanie kolejności etapów postępowania w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określa przepis art. 17 u.p.z.p. Zachowanie powyższego trybu jest jednym z zasadniczych warunków uznania legalności uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dalej Wojewoda Wielkopolski wskazał, że w niniejszej sprawie jest rzeczą bezsporną, iż podjęcie uchwały nr Xl/124/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 12 grudnia 2019 roku w sprawie uchylenia uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej nastąpiło bez przeprowadzenia procedury wymaganej na podstawie art. 27 u.p.z.p. naruszając tym samym w stopniu istotnym wskazaną normę. Podkreślono, że organowi nadzoru nie została przedłożona wynikająca z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r., dokumentacja prac planistycznych potwierdzająca wykonanie czynności, o którym mowa w art. 17 u.p.z.p. W konsekwencji Wojewoda Wielkopolski zażądał unieważnienia przedmiotowej Uchwały w całości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Strzałkowo wniósł o oddalenie skargi w całości wskazując, że w dniu 7 marca 2019 r. Rada Gminy Strzałkowo podjęła uchwałę nr IV/50/2019 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2019 r. poz. 3413). Pismem z dnia 15 listopada 2019 r. doręczonym do Urzędu Gminy w Strzałkowie w dniu 26 listopada 2019 r. skargę na powyższą uchwałę, za pośrednictwem Rady Gminy Strzałkowo, wniósł Wojewoda Wielkopolski. Biorąc pod uwagę wskazane przez Wojewodę Wielkopolskiego naruszenia zasad sporządzenia planu miejscowego Rada Gminy Strzałkowo w dniu 12 grudnia 2019 r. podjęła uchwałę nr XI/124/2019 w sprawie uchylenia uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia marca 2019 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej. Rada Gminy Strzałkowo podejmując Uchwałę wzięła pod uwagę, że nieważność uchwały nr IV/50/2019 może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla samorządu gminy Strzałkowo z tytułu wydawanych decyzji w toku procesu inwestycjno-budowlanego. Podkreślono, że celem podjęcia przez Radę Gminy Strzałkowo uchwały nr XI/124/2019 w sprawie uchylenia uchwały nr IV/50/2019 z dnia 7 marca 2019 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej było uniemomożliwienie stosowania postanowień uchwały nr IV/5-/2019 w przyszłości - do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej. Skarga Wojewody na uchwałę nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 r. została rozpatrzona przez WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2020 r. sygn. IV SA/Po 1111/19 i zakończyła się stwierdzeniem nieważności tej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie Sąd wyjaśnia, że zarządzeniem nr 26/20 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw i wdrożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażeniem wirusem SARS-Cov-2 w związku z objęciem miasta Poznania obszarem należącym do strefy czerwonej oraz w zw. z Zarządzeniem nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020 r. o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych, sprawa niniejsza została przez Przewodniczącego Wydziału skierowana na posiedzenie niejawne w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374).W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda Strony na rozpoznanie w tym trybie nie jest zatem konieczna. Przeprowadzenie posiedzenia niejawnego w tym przypadku jest uzależnione od uznania, że rozprawa mogłaby wywołać nadmierne zagrożenie dla życia i zdrowia osób w niej uczestniczących. Mając na uwadze, że Miasto Poznań, będące siedzibą tutejszego Sądu, zostało objęte tzw. obszarem czerwonym przesłanka powyższa została spełniona. Powyższe stanowisko jest zgodne z poglądem zawartym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2020 r., wydanej w sprawie o sygn. akt II OPS 6/19, zgodnie z którą przepis art. art. 15zzs4 ust. 3 uCOVID-19 należy traktować jako "szczególny" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325 – dalej jako: "p.p.s.a."). Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19, a w obecnym stanie faktycznym istnieją takie okoliczności, które w zarządzonym stanie pandemii, w pełni nakazują uwzględnianie rozwiązań powyższej ustawy w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości. 1. Skargę na przedmiotową uchwałę Rady Gminy Strzałkowo wywiódł w niniejszej sprawie Wojewoda Wielkopolski jako organ nadzoru w rozumieniu przepisów Rozdziału 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713, z późn. zm. - w skrócie "u.s.g."). 2. W świetle art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne, przy czym o nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia. Po upływie tego terminu organ nadzoru nie może już we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały (zarządzenia) organu gminy, a jedynie może zaskarżyć taki wadliwy, jego zdaniem, akt do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 93 ust. 1 u.s.g. Realizując tę kompetencję, organ nadzoru nie jest skrępowany jakimkolwiek terminem do wniesienia skargi (zob. np.: wyrok NSA z 15.07.2005 r., II OSK 320/05, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 7; postanowienie NSA z 29.11.2005 r., I OSK 572/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej w skrócie "CBOSA"). 3. W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że Wojewoda Wielkopolski w ustawowym terminie 30 dni od dnia otrzymania Uchwały - co jak wskazano w skardze nastąpiło 20 grudnia 2019 r. - nie orzekł o jej nieważności, wobec czego władny był zaskarżyć tę uchwałę później, w trybie art. 93 u.s.g. 4. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim określonym w skardze przedmiotem zaskarżenia – który może obejmować całość albo tylko część określonego aktu lub czynności (zob.: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 1 do art. 134; a także wyroki NSA: z 05.03.2008 r., I OSK 1799/07; z 09.04.2008 r., II GSK 22/08; z 27.10.2010 r., I OSK 73/10; dostępne w CBOSA), przy czym reguła ta odnosi się również do zaskarżania planów miejscowych (por. wyrok NSA z 05.06.2014 r., II OSK 117/13, CBOSA) – oraz rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. 5. Przedmiotem tak rozumianej kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie uchwała nr Xl/124/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 12 grudnia 2019 roku w sprawie uchylenia uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej. 6. Autor skargi wskazał, że zaskarża Uchwałę w całości z uwagi na naruszenie art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020, poz. 293, aktualnie: Dz.U. z 2021 r., poz. 741 – dalej jako: "u.p.z.p.") spowodowane brakiem poprzedzenia procedurą planistyczną, podjęcia uchwały uchylającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. 7. Jak wynika z części wstępnej Uchwały, jej podstawę prawną stanowiły przepisy art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019, poz. 506) oraz art. 14 ust. 8, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945;). Uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 30 grudnia 2019 r. (poz. 11337) i weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia (§ 3 Uchwały). 8. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona Uchwała, jako podjęta w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest aktem prawa miejscowego – zostało to expressis verbis przesądzone przez ustawodawcę w art. 14 ust. 8 u.p.z.p. Tym samym bez wątpienia należy ona do kategorii aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., zaskarżalnych do sądu administracyjnego. 9. Mając wszystko to na uwadze Sąd uznał skargę Wojewody Wielkopolskiego z 18 listopada 2020 r. za dopuszczalną i przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania, w granicach zaskarżenia oraz własnej kognicji. 10. Oceny, czy zaskarżony plan miejscowy jest obarczony wadą skutkującą stwierdzeniem jego nieważności przez sąd administracyjny na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., dokonuje się przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. W myśl tego przepisu istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. 11. Pojęcie "trybu sporządzania planu miejscowego" (zwanego też potocznie "procedurą planistyczną") – którego zachowanie stanowi przesłankę formalną zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej również jako: m.p.z.p.) z przepisami prawa – odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego, począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, a na jego uchwaleniu skończywszy. 12. Pojęcie "zasad sporządzania planu miejscowego" – których przestrzeganie stanowi przesłankę materialną zgodności m.p.z.p. z przepisami prawa – należy wiązać zaś przede wszystkim z samym sporządzeniem (opracowaniem) aktu planistycznego, a więc z merytoryczną zawartością tego aktu (część tekstowa, graficzna, załączniki), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej (por. wyroki NSA: z 25.05.2009 r., II OSK 1778/08; z 11.09.2008 r., II OSK 215/08 – CBOSA). A ponieważ m.p.z.p. jest aktem prawa miejscowego, to w pojęciu "zasad sporządzania planu miejscowego" mieszczą się także – obok szczegółowych zasad sporządzania tego rodzaju aktów planistycznych, określonych przede wszystkim w u.p.z.p. – także ogólne wymogi, jakie powinien spełniać każdy prawidłowo sporządzony akt prawa miejscowego (zob. szerzej wyrok WSA z 07.03.2019 r., IV SA/Po 1189/18, CBOSA). Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej Uchwały Wojewoda wskazał, że uchylenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zaskarżoną Uchwałą nastąpiło bez przeprowadzenia procedury wymaganej na podstawie art. 27 u.p.z.p. W ocenie Wojewody doszło w ten sposób do naruszenia art. 27 u.p.z.p., który stanowi, że zmiana studium lub planu miejscowego następuje w takim trybie, w jakim są one uchwalane. W ocenie Sądu stanowisko Wojewody nie jest uzasadnione. W tej kwestii wypowiadał się już Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w wyroku z dnia 29 stycznia 2020 r. sygn. II OSK 736/18, w którym wyraził stanowisko, które Sąd w składzie sprawę niniejszą rozpoznający podziela i przyjmuje za swoje. Dlatego należy wskazać, że jako zmianę w rozumieniu przepisu art. 27 u.p.z.p. należy traktować taką sytuację, gdy ustalenia obowiązującego planu miejscowego mają zostać zastąpione innymi unormowaniami w miejsce dotychczas obowiązujących. Innymi słowy pojęcie "zmiany" dotyczy merytorycznej zmiany regulacji stanowiących miejscową normę prawa czy poprzez zastąpienie jej inną normą czy też poprzez usunięcie, lecz w ramach zachowanej systematyki aktu prawa. W konsekwencji zachowaniu podlega sam akt normatywny, jedynie z innymi regulacjami w porównaniu do aktu sprzed tej zmiany. Natomiast uchylenie planu miejscowego oznacza definitywne usunięcie tych norm z obowiązującego systemu prawa, nie zaś zastąpienie inną normą prawa. NSA nie zgodził się przy tym, że uchylenie w całości planu miejscowego jest szczególną formą jego zmiany dopuszczoną przez art. 27 u.p.z.p. Zaakcentowano ponadto, że procedura planistyczna uregulowana w art. 17 u.p.z.p. ma na celu przyjęcie pewnych ustaleń co do przeznaczenia terenów, zebranie opinii i uzgodnień właściwych organów oraz przeprowadzenie konsultacji społecznych proponowanych rozwiązań planistycznych. Trudno stwierdzić, jaki cel i przebieg miałaby mieć ta procedura w przypadku wyeliminowania uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z obrotu prawnego. Taka procedura nie jest również przeprowadzana przed stwierdzeniem nieważności uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez wojewodę w trybie nadzoru czy też przez sąd administracyjny (por. NSA z 18 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 2377/17). Z tych też przyczyn Sąd sprawę niniejszą rozpoznający za niezasadne uznał zarzuty skargi Wojewody Wielkopolskiego. Badając zasadność złożonej skargi Sąd wziął też pod uwagę, że w istocie złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały podjętej 12 grudnia 2019 r., która uchyliła uchwałę z 7 marca 2019 r., której nieważność stwierdził Sąd wyrokiem z dnia 06 sierpnia 2020 r. W ocenie Sądu sprawę niniejszą rozpoznającego gdy podstawą oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały ma być fakt, że została ona podjęta w związku z inną uchwałą, której sąd administracyjny stwierdził nieważność, nie można twierdzić, że zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem tylko dlatego, że pozostaje ona w związku z inną uchwałą, której sąd administracyjny stwierdził nieważność. Stanowisko takie wyraził NSA w wyroku z dnia 09 października 2019 r. sygn. akt II OSK 2554/18 wskazując, że oceny zgodności z prawem zaskarżonej w takich okolicznościach uchwały należy dokonywać z uwzględnieniem wszystkich okoliczności, w tym takich jak to, czy uchwała, której nieważności stwierdzono, była bezpośrednią podstawą zaskarżonej uchwały, czy rozsądnie oceniając treść zaskarżonej uchwały byłaby inna, gdyby nie podjęto uchwały, której stwierdzono nieważność oraz czy pomiędzy tymi uchwałami zachodzą takie zależności, że potencjalna ochrona naruszonych praw osób trzecich uzasadnia konieczność rozstrzygnięcia o zgodności z prawem uchwały podjętej w związku z uchwałą, której nieważność stwierdzono. Uwzględniając te wskazówki, Sąd sprawę niniejszą rozpoznający doszedł do wniosku, że Rada Gminy Strzałkowo zapoznawszy się ze treścią skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę z dnia 07 marca 2019 r. nr IV/50/2019 i uznawszy ją za zasadną, zrobiła jedyną dopuszczoną prawem rzecz, jaką mogła wówczas uczynić, tj. 12 grudnia 2019 r. podjęła zaskarżoną w niniejszej sprawie Uchwałę nr XI/124/2019 w celu wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu prawa miejscowego. Niewątpliwie zaskarżona w niniejszej sprawie Uchwała z 12 grudnia 2019 r. w okresie od jej wejścia w życie do czasu prawomocnego stwierdzenia przez Sąd (wyrokiem z dnia 06 sierpnia 2020 r. o sygn. IV SA/Po 1111/19) nieważności uchwały z dnia 07 marca 2019 r. wywoływała skutek zgodny z intencjami Rady Gminy Strzałkowo. Pomimo, że wyrokiem z dnia 06 sierpnia 2020 r. o sygn. IV SA/Po 1111/19 doszło do stwierdzenia nieważności uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów w obrębie geodezyjnym Strzałkowo w rejonie drogi krajowej nr 92 i linii kolejowej w całości, nie ma podstaw – w ocenie Sądu – do uwzględnienia skargi Wojewody Wielkopolskiego w niniejszej sprawie. Należy bowiem zauważyć, że gdyby kiedykolwiek doszło do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 06 sierpnia 2020 r. o sygn. IV SA/Po 1111/19, zaskarżona Uchwała ponownie wywołałaby skutek w postaci wyeliminowania ze skutkiem ex nunc uchwały nr IV/50/2019 Rady Gminy Strzałkowo z dnia 7 marca 2019 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dlatego w ocenie Sądu sprawę niniejszą rozpoznającego, stwierdzenie przez sąd administracyjny nieważności uchwały, już po jej uchyleniu inną uchwałą, nie uzasadnia stwierdzenia nieważności uchwały uchylającej. Mając więc na uwadze fakt, że podniesione w skardze zarzuty nie mają uzasadnionych podstaw, a Sąd nie dostrzegł również z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy skargę należało oddalić w całości, co Sąd uczynił działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.