IV SA/Po 133/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego postanawia odrzucić skargę

K. S. wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia 30 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie w całości z uwagi na jej bezzasadność. Organ wskazał, że decyzją z dnia 30 listopada 2017 r, nr [...] [...] działający w imieniu Rektora Prorektor ds. nauki i współpracy międzynarodowej odmówił Skarżącemu przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim [...]. Pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zastrzegając, że w przypadku braku możliwości jego rozpatrzenia należy przekazać go w charakterze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. o nr [...] działający w imieniu Rektora Prorektor ds. studenckich stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją ostateczną Rektora z dnia 30 listopada 2017 r. o nr SD- 1030-2017/2018 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim [...]. Zdaniem organu wykładnia art. 52 § 3 p.p.s.a. prowadzi do konkluzji, że jeśli strona skorzysta z prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie spraw, upada możliwość wniesienia skargi na to samo rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej zwanej "p.p.s.a.") w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 roku, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca dał stronie możliwość wyboru sposobu zaskarżenia decyzji albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Uprawnienie to zatem przysługuje alternatywnie, tzn. strona może wnieść skargę na niedewolutywną decyzję organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, jednakże może to uczynić tylko pod warunkiem nie skorzystania uprzednio z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia i w dniu 27 grudnia 2017 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego równolegle do trwającego postępowania administracyjnego doprowadziłoby do sytuacji, w której dwa organy, niezależnie od siebie, rozpoznawałyby różne środki zaskarżenia na ten sam akt administracyjny. Skarżący nie był uprawniony do wniesienia skargi - po uruchomieniu trybu weryfikacji decyzji organu z dnia 30 listopada 2017 roku, , w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W obecnym stanie sprawy to postanowienie z 30 stycznia 2018 roku, wydane w związku ze złożonym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, będzie ewentualnie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W świetle powyższego Sąd uznał, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.